Ο πραγματικός πολιτικός και οι απομιμήσεις του

Η πολιτική είναι τέχνη. Ο πραγματικός πολιτικός γεννιέται, δεν γίνεται. Έτσι ερμηνεύεται το γεγονός, ότι ένας διανοούμενος ή σπουδαίος επιστήμονας δεν είναι κατ’  ανάγκην και σπουδαίος πολιτικός.

Τέτοιοι άνθρωποι σπανίως γεννιούνται αλλά, άπαξ και συμβεί αυτό, αποτελεί σταθμό στην ιστορία του τόπου των και συχνά και στην παγκόσμια ιστορία.

Η καθημερινή ιστορία γράφεται από πολιτικούς της σειράς η δε επιτυχία τους εξαρτάται  από το κατά πόσο νουνεχής είναι έκαστος εξ αυτών, τι ανθρωπιστική παιδεία διαθέτει, ποιες είναι οι γνώσεις του οι σχετικές με την ιστορία του τόπου του και πώς αυτές συσχετίζονται με την παγκόσμια ιστορία. Όσο λιγότερο εμπαθής είναι, τόσο μεγαλύτερου σεβασμού θα χαίρει εκ μέρους των αντιπάλων του και κυρίως εκ μέρους των ιστορικών του μέλλοντος.

Καταστροφή για μία χώρα είναι οι αριβίστες πολιτικοί, οι αμαθείς, οι επιπόλαιοι, οι ενταγμένοι σε κάστες, οι ανέντιμοι, οι ασεβείς προς τους θεσμούς και τα διεθνή ήθη. Με άλλα λόγια οι τυχάρπαστοι από την αφάνεια και μετεωριζόμενοι ως μη διαθέτοντες ηθικό πολιτικό έρμα.

Τι μπορεί να περιμένει μία χώρα από ένα τέτοιο πολιτικό ηγέτη; Από αυτόν που γελοιοποιείται καθημερινά ένεκα της ασυνέπειάς του και των ασύστολων ψευδών του;

«Απορία ψάλτου βηξ», έλεγαν οι πρόγονοί μας.
Απορία ψεύτη το αμήχανο γέλιο.

Τέτοιοι πολιτικοί θάλλουν μόνο σε μεταλλαγμένους λαούς.

Advertisements

Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Εκτιμήσεις θανάτων στρατιωτικών

–  Σε όλα τα θέρετρα έφθασαν περίπου τα 21 – 22 εκατομμύρια
–  Οι θάνατοι στρατιωτικών στην Ευρώπη ήταν διπλάσιοι εκείνων του θεάτρου του Ειρηνικού
–  Οι θάνατοι στρατιωτικών κατά τις γερμανοσοβιετικές εκστρατείες ήταν περίπου πενταπλάσιοι των θανάτων όλων των άλλων ευρωπαϊκών στρατευμάτων μαζί

(«Η Ευρώπη σε πόλεμο»  Norman Davies  εκδ. Ιωλκός Αθήνα 2007  σελ. 458)

Αυτό σημαίνει … να προηγείσαι της εποχής σου

Να είσαι ο μόνος Ευρωπαίος ηγέτης που διασχίζει τον Ατλαντικό για να προσκυνήσει το λείψανο του Κάστρο
Και να είσαι πάλι ο μόνος Ευρωπαίος ηγέτης που επαναλαμβάνει το ίδιο ταξίδι για να φιλήσει το χέρι εκείνου που αποτελεί το αντίπαλο δέος του πρώτου

Το να πιστεύω σε κάτι στραβό δεν είναι το χειρότερο
Είναι το να μη ξέρω τι πιστεύω

Αμβλύνσεις των δεινών του πολέμου – Συμβάσεις της Χάγης

Συμβάσεις Χάγης 1899 και 1907:  Διεθνείς κανόνες που διέπουν την ανθρωπιστική μεταχείριση των αιχμαλώτων.
Από τους εμπολέμους του 1939 – 1945 υπόγραψαν τη σύμβαση:
Η Βρετανία, η Γαλλία, η Πολωνία, η Γερμανία, οι ΗΠΑ.
Η ΕΣΣΔ αρνήθηκε.

Σύμφωνα με τις συμβάσεις οι αιχμάλωτοι πολέμου θα έπρεπε:
–  να έχουν ευπρεπή καταλύματα και να τρέφονται σωστά
–  να έχουν το δικαίωμα της άσκησης, της ιατρικής φροντίδας, της τέλεσης των
θρησκευτικών τους καθηκόντων και της αλληλογραφίας με τους οικείους των.
–  Δεν επιτρεπόταν να ανακρίνονται, να βασανίζονται και να δέρνονται.
–  Δεν επιτρεπόταν να τιμωρούνται αυστηρά, ακόμη και αν επιχειρούσαν να δραπετεύσουν
–  Επιτρεπόταν να υποχρεωθούν σε εργασία
–  Οι αξιωματικοί έπρεπε να ενδιαιτώνται σε χωριστά καταλύματα.
–  Όλοι υπόκειντο σε επιθεωρήσεις του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού

(«Η Ευρώπη σε πόλεμο»  Norman Davies  εκδ. Ιωλκός  Αθήνα 2007  σελ. 448)

Διά κληρώσεως …

–  Καταργείται σε όλη την Ελληνική Επικράτεια το καθιερωμένο βάθρο των τριών βαθμίδων των νικητών στους αθλητικούς αγώνες.
Ο νικητής θα αναδεικνύεται δια κληρώσεως μεταξύ των τριών πρώτων
Ισότητα – Δικαιοσύνη. Παύει πλέον η καταπίεση των δύο από τον πρώτο

–  Ο επιθυμών να νυμφευθεί κοπέλα που τυχόν έχει και άλλες ανύπανδρες αδελφές, είναι υποχρεωμένος να λάβει ως σύζυγο αυτήν που θα προκύψει κατόπιν κληρώσεως.
Παύει πλέον η καταδυνάστευση των λοιπών αδελφών από την ωραία πρώτη.
Κάτω τα παραμύθια και οι βασιλοπούλες. Ισότητα – Δικαιοσύνη

Μην ανησυχείτε, ο νόμος όπου νά’ ναι ψηφίζεται

Οι φόροι στην Αθήνα της κλασσικής εποχής

Η καταβολή τακτικών άμεσων φόρων αποκρουόταν από το κοινό αίσθημα ως μέτρο ανελεύθερο.
Τέτοιους φόρους πλήρωναν αναγκαστικά, οι Έλληνες υπήκοοι ξένων δυναστών και ντόπιων τυράννων.
Οι ανεξάρτητες πολιτείες επέβαλλαν φόρους αυτού του είδους σε πολίτες που ασκούσαν υποτιμητικά επαγγέλματα, σε αλλοδαπούς, σε υποτελείς.
Το ρόλο άμεσων φόρων επιτελούσαν «οι λειτουργίες», τις οποίες αναλάμβαναν οι ευπορότεροι πολίτες για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων δαπανών: εξοπλισμό πολεμικών πλοίων, οργάνωση εορτών, κλπ.

(«Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» τομ. 7ος  Εκδοτική Αθηνών 2015  σελ. 192)