Η κουλτούρα του ανδρός

Απόσπασμα από την ομιλία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, τη σχετική με το σκάνδαλο Πετσίτη:

«Θα αντιμετωπίσουμε το διακήδευμα με ανοιχτωσιά, με τις σκέψεις που διασχίζουν το μυαλό μας, γιατί εμείς δεν είμαστε τυμβωθήρες, είμαστε ανοιχτοί και διάτρητοι στην κριτική, χωρίς τη δαμόκλεια σπάθη να γίνουμε πρωθυπουργοί»

Τι να πρωτοδιορθώσεις, τι να προσθαφαιρέσεις, για ποιο από όλα … να ντραπείς.

– «διακήδευμα»: Λάθος λέξη, ανύπαρκτη. Η σωστή είναι «διακύβευμα», από το ρήμα «διακυβεύω = ρίχνω τους κύβους, ρίχνω τα ζάρια, το διακινδυνεύω. «Διακήδευμα» είναι σαν να αντιμετωπίζουμε κάποιους την ώρα που τους κηδεύουμε!

– «σκέψεις που διασχίζουν το μυαλό μας»: Οι σκέψεις πλημμυρίζουν το μυαλό μας, βομβαρδίζουν το μυαλό μας και δεν το διασχίζουν. Το μυαλό μας δεν είναι γεωγραφική περιοχή και δεν διασχίζεται. Εάν παρά ταύτα διασχίζεται από ιδέες, τότε θα μιλάμε ούτε λίγο ούτε πολύ … για σχιζοφρένεια.

– «δεν είμαστε τυμβωθήρες»: Δεν υπάρχει η λέξη τυμβωθήρας αλλά «τυμβωρύχος», αυτός που κατακλέβει ένα τάφο, συνήθως αρχαίο. «τυμβωθήρας είναι εκείνος που βγαίνει το πρωί και κυνηγάει τους τάφους. Ξέρετε εσείς κανένα τέτοιο; Αλλά και ο τυμβωρύχος, τι σχέση έχει με τον πρωθυπουργό! Όταν παίρνεις μία οποιαδήποτε λέξη και την κολλάς στο κείμενο, είναι σαν να βρίσκεις κάτι στο δρόμο και το κρεμάς στο λαιμό σου.

– «είμαστε διάτρητοι στην κριτική»; δηλαδή ο αντίπαλος μας γεμίζει τρύπες, μας κάνει κόσκινο!

– «χωρίς τη δαμόκλεια σπάθη να γίνουμε πρωθυπουργοί»: η φράση σημαίνει, ότι μας κυνηγάνε να μας κάνουν πρωθυπουργούς, για να μας σκοτώσουν!
«Δαμόκλειος σπάθη» ήταν ένα σπαθί, το οποίο είχε τοποθετήσει επάνω από το κεφάλι του ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος, για να του θυμίζει τους κινδύνους της εξουσίας του.
Ποια δαμόκλειο σπάθη θέσαμε επάνω από το κεφάλι του πρωθυπουργού, ενόσω κυβερνούσε; Με τόσο ψέματα που μας είχε γεμίσει, θα έπρεπε ο ουρανός να έβρεχε σπαθιά!

Επίμετρον
Τώρα κατάλαβα, γιατί δεν είχε επίγνωση της απαράδεκτης ημιμάθειιάς του στα αγγλικά,
και τα μιλούσε με τέτοια άνεση!

Advertisements

Μεταξύ σοβαρού και αστείου

– Συμβουλές ομορφιάς: Πώς να φαίνεσαι νεότερη: Μη γεννηθείς τόσο νωρίς!
(Charles M. Schulz, Αμερικανός σχεδιαστής μόδας)

– Ήξερα κάποιον που έκοψε το κάπνισμα, το ποτό, το σεξ και τα βαριά φαγητά. Ήταν απόλυτα υγιής … μέχρι τη μέρα που αυτοκτόνησε.
(Johnny Carson, Αμερικανός τηλεπαρουσιαστής)

(από την εφημ. «Επικαιρότητα» 13/5/2019)

Ιεράρχες που τιμούν την αποστολή τους

Βραζιλία. Το απόγευμα της 15ης Μαρτίου 1979 συγκεντρώθηκαν στο στάδιο Βίλα Ευκλείδης του Σάο Μπερνάντο ντο Κάμπο περισσότεροι από 80 000 μεταλλουργοί. Σύμφωνα με τα διατάγματα που είχε εκδώσει η δικτατορία, η απεργία ήταν παράνομη. Οι απεργοί περιμένουν από στιγμή σε στιγμή να εμφανιστούν τα ΜΑΤ της ομοσπονδιακής αστυνομίας και να γίνουν οι συλλήψεις των ηγετών τους.

Ένας αδύναμος άντρας, με λιγοστά μαλλιά στο κεφάλι, ντυμένος με άσπρο ράσο, πλησιάζει στο καμιόνι, του οποίου η καρότσα χρησιμεύει ως εξέδρα στους ομιλητές. Ο Ντομ Κλάουντιο Χούμες, επίσκοπος του Σάο Μπερνάντο, λέει με απαλή φωνή (και τα λόγια του επαναλαμβάνονται από στόμα σε στόμα ως τον τελευταίο απεργό του απέραντου σταδίου).

«Η Εκκλησία στηρίζει την απεργία, επειδή τη θεωρεί δίκαιη και ειρηνική. Ελπίζει ότι θα μείνετε όλοι σας ενωμένοι γύρω από τους ηγέτες σας, που εσείς οι ίδιοι εκλέξατε ελεύθερα. Δεν βρίσκομαι εδώ για να σας υποδείξω τι πρέπει να κάνουν οι εργάτες, αλλά για να στηρίξω τις αξίες του Ευαγγελίου που εσείς υπερασπίζετε … Με την παρουσία μου εδώ, θέλω ακόμη να προστατέψω τις οικογένειές σας από το να υποστούν τις αρνητικές συνέπειες της απεργίας».

(«Η αυτοκρατορία της ντροπής» Ζαν Ζιγκλέρ εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες Αθήνα 2008 σελ. 169 – 170)

Τι θα ψηφίσουμε;

Αν δεν κυβερνήσουν τις πολιτείες οι φιλόσοφοι
ή αν αυτοί που τώρα λέγονται βασιλείς και κυβερνήτες δεν ασχοληθούν με τη φιλοσοφία γνήσια και ικανοποιητικά
και αν δεν συμπέσουν στο ίδιο πρόσωπο η πολιτική δύναμη και η φιλοσοφία
και αν το πλήθος όσων τώρα πορεύονται χωριστά προς το ένα ή προς το άλλο από αυτά τα δύο δεν εμποδιστούν με βία να το κάνουν

δεν θα έχουν τελειωμό των κακών τους οι πόλεις
και, νομίζω, ούτε το ανθρώπινο γένος,
ούτε και το πολίτευμα που έχουμε αναπτύξει θα αποκτήσει αληθινή υπόσταση και θα βγει στο φως του ήλιου

(«Πολιτεία» τομ. Γ’ Πλάτων εκδ. Το Βήμα Αθήνα 2018 σελ. 873)

Ο Θησέας – αι Αθήναι – η Αθήνα – οι Αθήνες

Πρώτος ο Θησέας συνένωσε τους αγροτικούς οικισμούς γύρω από την Ακρόπολη και επειδή η νέα πόλη αποτελείτο από πολλές μικρές όμοιες περιοχές, γι’ αυτό την ονόμασε «αι Αθήναι».

Στους νέους χρόνους δεν είχε καμία σχέση με τους αρχαίους οικισμούς, ήταν μία πόλη όμοια με τις άλλες με αποτέλεσμα να χάσει τον πληθυντικό προσδιορισμό της και να ονομασθεί «η Αθήνα».

Σήμερα, δυστυχώς, η πρωτεύουσά μας δεν έχει καμία ομοιογένεια. Αποτελείται από δύο πόλεις, τη μία των τουριστικών χώρων, την περιποιημένη και γενικά την πολιτισμένη, και την άλλη της πλέμπας, με τους ασκούπιστους δρόμους, τους άστεγους, τους ναρκομανείς. Τη μία με τους κολοντυμένους και ευπρεπείς και «τους εν ασφαλεία διαβιούντας» και την άλλη με τα Εξάρχεια, τα νυχτερινά κέντρα με τους μπράβους, τις «διαθέσιμες γυναίκες» της Ομόνοιας και της πλατείας Βάθη και τους πάσης φύσεως ύποπτους αλλοδαπούς. Τη μία με τα πεζοδρόμια του Μεγάρου Μουσικής, των πρεσβειών του Συντάγματοες και του Ψυχικού και την άλλη με τα πεζοδρόμια της Ανωτάτης Εμπορικής, του Πανεπιστημίου και του Πολυτεχνείου με τα παράδοξα εκθέματά και έντυπά τους.

Παρόλα αυτά, εμείς θέλουμε μία Αθήνα, και προσδοκούμε ένα νέο Θησέα, που θα κάνει πέρα όλους αυτούς τους Προκρούστες, τους Σίνηδες και τους Περιφήτες. Η Αθήνα πρέπει να γίνει πάλι το «Κλεινόν Άστυ»

Ολίγα τινά περί Βούδα

Γεννήθηκε 600 περίπου χρόνια πριν από τον Χριστό.
Τη στιγμή της γέννησής του εμφανίστηκε ένα μεγάλο φως στον ουρανό, οι κουφοί άρχισαν να ακούνε, οι κωφάλαλοι να ομιλούν και οι κουτσοί να περιπατούν. Οι θεοί κατέβηκαν από τον ουρανό, για να παρευρεθούν και οι βασιλείς ήρθαν από πολύ μακριά για να τον καλωσορίσουν.

Όπως ο Σωκράτης και ο Χριστός, δεν άφησε γραπτά κείμενα. Μιλούσε με παραβολές. Όπως ο Λάο Τσε και ο Χριστός, δίδασκε την ανταπόδοση καλού αντί κακού. Πήγαινε από την μία πόλη στην άλλη συνοδευόμενος από τους αγαπημένους μαθητές του και ακολουθούμενος από πλήθος πιστών. Τρεφόταν με ό,τι του πρόσφεραν οι θαυμαστές του. Κάποτε προκάλεσε την έκπληξη της συνοδείας του, γιατί δέχθηκε να φάει στο σπίτι μιας πόρνης.

Ο Βούδας, σε αντίθεση με πολλούς αγίους, είχε την αίσθηση του χιούμορ και θεωρούσε, ότι η μεταφυσική χωρίς χαμόγελο είναι απρέπεια!

Κατάγγελλε τις θυσίες προς τους θεούς και έφριττε για τους φόνους των ζώων που απαιτούν οι ιεροτελεστίες αυτές. Απέρριπτε τις μαγείες, τον ασκητισμό και τις προσευχές. Η θρησκεία του δεν είχε δόγματα και κλήρο, διακήρυσσε δε ότι η οδός της σωτηρίας είναι ανοιχτή ακόμη και για τους απίστους.

(«Ιστορία του Πολιτισμού» τομ Α’ Will Durant Copyright 1965 σελ. 439 – 449)

Η ανερμήνευτη συμπεριφορά της δημοκρατίας

Ο Βασίλης Παλαιοκώστας έχει προκηρυχθεί από την Πολιτεία με 1.000.000 ευρώ ως ο πλέον επικίνδυνος κακοποιός, που έχει αποδράσει εδώ και εννέα χρόνια και καταζητείται.

Φρόντισε όμως η Πολιτεία να δώσει το ίδιο ποσό και στον καταζητούμενο με το να του διαφημίσει το βιβλίο που πρόσφατα εξέδωσε! Εικόνες του βιβλίου στην τηλεόραση, πληροφορίες για την έκδοσή του, συνεντεύξεις με ειδικούς επί του θέματος … και κίνητρα για να το αγοράσουμε: Θα λέει λεπτομέρειες για τη ζωή του, που δεν τις γνωρίζουμε!
Λέτε να μη βγάλει από τις πωλήσεις το ένα εκατομμύριο ευρώ;

Αυτή είναι η δημοκρατία μας!
Όχι θα κάτσει να σκάσει, για να εκδώσει βιβλίο για τη ζωή του Παύλου Μελά, ο οποίος θυσιάστηκε για τη Μακεδονία, και ο οποίος θα χρειαζόταν σήμερα διαβατήριο για να επισκεφθεί τους τόπους που ελευθέρωσε.