Παγκόσμιες εταιρείες – Οι νέοι αφέντες

«Μόλις ένα αιώνα πριν, τα εκατοντάδες εκατομμύρια αγρότες που διασκορπίστηκαν σ’ όλο τον πλανήτη, έλεγχαν τα αποθέματα των δικών τους σπόρων και τα εμπορεύονταν ελεύθερα μεταξύ γειτόνων και φίλων. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των αποθεμάτων των σπόρων έχει μεταφερθεί, έχει υποστεί επεξεργασία, έχει κατοχυρωθεί ως πατέντα των παγκόσμιων εταιρειών και κρατείται με τη μορφή της πνευματικής ιδιοκτησίας.

Οι αγρότες που θέλουν να φυτέψουν για μια μελλοντική συγκομιδή είναι σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένοι από την πρόσβαση σ’  αυτές τις ίδιες τις εταιρείες, στις οποίες πρέπει να πληρώνουν ένα αντίτιμο για να χρησιμοποιήσουν αυτό που αποτελούσε κοινό πλούτο, πριν από λίγο μόλις χρονικό διάστημα.

Από την πλευρά τους, οι χημικές και φαρμακευτικές εταιρείες ελάχιστα επιθυμούν να προασπίσουν τα συμφέροντα των φτωχών χωρικών και των ανεξάρτητων αγροτών του κόσμου, οι οποίοι ακόμη καλλιεργούν τις παραδοσιακές ποικιλίες του τόπου τους, περνώντας τις καλλιέργειες αυτές σαν οικογενειακό κειμήλιο από γενιά σε γενιά».

(«Ο αιώνας της βιοτεχνολογίας»  Jeremy Rifkin εκδ. Νέα Σύνορα – Α. Α. Λιβάνη  Αθήνα 1998  σελ. 231 – 232)

Advertisements

Βιολογική καταστροφή

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) εκτιμά, ότι μέχρι τα μέσα του 21ου αιώνα θα έχουν εξαφανιστεί περίπου 40 000 πολύτιμα φυτικά είδη.
Σήμερα χάνουμε 27 000 φυτικά και ζωικά είδη κάθε χρόνο. Αυτό σημαίνει, ότι κάθε μέρα χάνονται 74 είδη.

Εάν η καταστροφή των τροπικών δασών συνεχιστεί με τον σημερινό ρυθμό μέχρι το έτος 2022, τα μισά από τα εναπομείναντα τροπικά δάση θα έχουν χαθεί.

Βρισκόμαστε στη μέση ενός από τους μεγαλύτερους παροξυσμούς εξαφάνισης της γεωλογικής ιστορίας

(«Ο αιώνας της Βιοτεχνολογίας»  John Rifkin  εκδ. Νέα Σύνορα – Α.Α.Λιβάνη  Αθήνα 1998  σελ. 221 – 223)

Γυναίκες – θύματα βίας

«Σε εθνικό επίπεδο και όπως προκύπτει από τα στατιστικά στοιχεία του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας από το 2014 μέχρι το 2017 έχουν σημειωθεί περισσότερα από 13700 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, με τις γυναίκες να αποτελούν περίπου το 70% των θυμάτων. Ορισμένες φορές τραγική κατάληξη αυτών των ενδοοικογενειακών συμβάντων είναι ακόμη και ο θάνατος, με τον αριθμό των γυναικών- θυμάτων να είναι σχεδόν διπλάσιος σε σχέση με αυτόν των ανδρών.

… Ποιο είναι όμως το προφίλ των γυναικών – θυμάτων βίας; Μέχρι και πριν από μερικά χρόνια υπήρχε η αντίληψη, ότι οι κακοποιημένες γυναίκες προέρχονται από χαμηλό κοινωνικό – οικονομικό περιβάλλον. Ωστόσο, η πρόσφατη διεθνής εμπειρία και έρευνα ανατρέπουν αυτή την άποψη και στο πρόσωπο των κακοποιημένων γυναικών βλέπουν την οποιαδήποτε γυναίκα, τη γυναίκα της διπλανής πόρτας. Μπορεί να είναι πλούσια ή φτωχή, άνεργη ή επιτυχημένη επαγγελματίας, νέα ή ηλικιωμένη, μορφωμένη ή αγράμματη, ανεξάρτητα από την κοινωνική θέση, την οικονομική κατάσταση, το μορφωτικό επίπεδο, τη φυλή, την εθνικότητα ή το χρώμα.

Ειδικά για τη χώρα μας, το μεγαλύτερο ποσοστό των κακοποιημένων γυναικών που απευθύνονται στις δομές φιλοξενίας της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, ανήκει στην ηλικιακή κατηγορία 26 – 55 ετών και περιλαμβάνει όλα τα μορφωτικά επίπεδα.

(«Αστυνομική ανασκόπηση»  Ιαν. –  Φεβρ. 2018 σελ. 34-35)

Πόσο συγκενεύουμε με τους πιθήκους;

Το 1984 αντικαταστάθηκε η καρδιά βρέφους δεκαπέντε ημερών, της μικρής Φαίης, με την καρδιά μπαμπουίνου. Πρώτη μεταμόσχευση από άλλο είδος. Το βρέφος πέθανε 20 ημέρες αργότερα.

Το 1992 ένας άνδρας 34 ετών έλαβε το συκώτι ενός μπαμπουίνου, στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, και επέζησε για διόμισι μήνες.

Το 1995 ο Τζεφ Γκέτι, ένας κάτοικος του Σαν Φραντσίσκο που είχε προσβληθεί από τον ιό του ΑIDS , έκανε μεταμόσχευση μυελού των οστών από ένα μπαμπουΐνο.

(«Ο αιώνας της βιοτεχνολογίας»  Jeremy Rifkin εκδ. Νέα Σύνορα – Α.Α.Λιβάνη  Αθήνα 1998  σελ. 216)

Επιζώντες πρώην πρωθυπουργοί της Ελλάδας

Υπάρχει τεράστια διαφορά ως προς το «ειδικό βάρος» του κάθε πρωθυπουργού, την οποία ο λαός ή δεν θέλει ή δυστυχώς είναι ανίκανος να διακρίνει. Η προσωπικότητα ενός πρωθυπουργού και η υπευθυνότητά του δεν φαίνεται μόνο κατά την περίοδο που κυβερνά τη χώρα αλλά και μετά τη λήξη της θητείας του. Ποτέ ένας πρωθυπουργός δεν παροπλίζεται, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια του έθνους, γι’ αυτό και είναι υποχρεωμένος να μετέχει των κοινών σε οποιοδήποτε μετερίζι και αν βρίσκεται.
Από τους τέσσερις πρώην επιζώντες (και δεν εννοούμε εδώ τους υπηρεσιακούς) μόνο ο ένας φαίνεται να αισθάνεται πραγματικά υπεύθυνος. Από το 2004 που τελείωσε η πρωθυπουργία του μέχρι σήμερα προβληματίζεται, αρθρογραφεί, συντάσσει ομιλίες, λαμβάνει μέρος σε συζητήσεις. Για τους άλλους τρεις τι να πει κανείς! Ιδιαίτερα για τους άλλους δύο.
Ο ένας, όταν είδε το πλοίο να καταποντίζεται, το’ σκασε το 2011 και αντί να αυτοκτονήσει, περιφερόταν ανά την υφήλιο κάνοντας ομιλίες … επί πληρωμή. Να νουθετήσει ποιους!
Ο άλλος, μετά το 2009 που έφυγε από την εξουσία, δεν ξαναμίλησε ποτέ. Εδώ κυριολεκτούμε. Δεν έβγαλε ούτε μία λέξη από το στόμα του! Μου θυμίζει ένα χαρακτηριστικό περιστατικό της Νομικής σχολής Αθηνών, που το διηγούντο οι συμφοιτητές μας τότε, στη δεκαετία του 60. Ο καθηγητής Ράμος, γνωστός για τις πνευματώδεις ατάκες του, εξετάζει ένα φοιτητή τελείως αδιάβαστο, που δεν βγάζει λέξη από το στόμα του. Μετά από τρεις τέσσερις ερωτήσεις διερωτάται ο καθηγητής: Βρε μπας και είναι μουγκός; Πες παιδί μου «Ο». Και ακούγεται ο φοιτητής: «Ο». Αι!, αυτό σου έβαλα παιδί μου.
Τον ίδιο βαθμό βάζω και εγώ στον πρώην πρωθυπουργό της χώρας μας και στους ομοίους του.

Καημένη Ελλάδα!

Παιδόφιλοι βιαστές, υπάλληλοι του ΟΗΕ

3 300 υπάλληλοι του ΟΗΕ ευθύνονται για 60 000 βιασμούς παιδιών τα τελευταία δέκα χρόνια!!
Αποκαλύφθηκε δίκτυο πολυπολιτισμικής παιδεραστίας, στο οποίο περιλαμβάνονται χιλιάδες υπάλληλοι του ΟΗΕ που διαφθείρουν δεκάδες χιλιάδες παιδιών.
Με το πρόσχημα της παροχής βοήθειας ανθρωποειδή βιάζουν ανήλικα και λεηλατούν τις χώρες στις οποίες μεταβαίνουν για να παράσχουν τη βοήθειά τους.

(εφημ. «Ορθόδοξος Τύπος»  27/4/2018 σελ. 2)