Ἦλθε τό Φθινόπωρο

Τό Φθινόπωρο καί φέτος μέ δάκρυα μᾶς ἔκανε γνωστή τήν παρουσία του. Ἔπεσαν στή γῆ πού τά περίμενε μέ στόμα ἀνοιχτό, μέ γλῶσσα ξερή καί μέ τό δέρμα της σχισμένο .Ἀκόμα καί τό πιό ταπεινό χορταράκι ὕψωσε τό ἀνάστημά του. Αὐτός εἶναι ὁ κόσμος ὁ μικρός ὁ μέγας.
Τό δένδρο πίνει νερό καί χορταίνει, τό μικρό λουλούδι στό μονοπάτι μέ τά κοντά του ποδαράκια δέχεται τή ζωογόνο βροχή πού τό χτυπάει ἀλύπητα καί τρέμει καί ἡ σαύρα πού χάνει ἀπό πάνω της τόν ηλιο σπεύδει νά κρυφθεῖ χωρίς νά ἀποφεύγει πολλές φορές νά πέσει ἀκόμη καί στά πόδια μας ἐπάνω πού πατᾶνε στό ὑγρό χορτάρι.
«Τά λουλούδια τά οἰκόσιτα τῆς Νοσταλγίας
τά λουλούδια τά νήπια τῆς βροχῆς πού τρέμουν
τά μικρά καί τετράποδα στό μονοπάτι
τ’ἀψηλά στούς ἥλιους καί τά ρεμβοκίνητα
…..
Ἄξιον ἐστί τό σύννεφο στή χλόη
στόν βρεγμένο ἀστράγαλο τό φρτ τῆς σαύρας
τό βαθύ τῆς Μνησαρέτης βλέμμα
πού δέν εἶναι ἀρνιοῦ καί ἄφεση δίνει».

Ὀδ. Ἐλύτης (Ἄξιον Ἐστί)

Τό κόστος τῆς ἀλήθειας

«… Ὅτι εἰς τήν ἀλήθειάν μου πεθαίνω … Καί διά νά μιλῶ τήν ἀλήθεια κατατρέχομαι κι’ἀπό τόν βασιλέα κι’ἀπό προκομμένους. Θέλουν τήν ἀλήθεια κι’ὅποιος τήν εἰπῆ κιντυνεύεται. Ἀλήθεια, ἀλήθεια,πικριά ὅπου εἶσαι! Οὔτε βασιλεῖς σέ ζυγώνουν, οὔτε οἱ προκομμένοι μόνον ρωτοῦν διά σένα καί ὕστερα σέ κατατρέχουν».

Μακρυγιάννης

Ὁ Μακρυγιάννης διδάσκει

«Εἶχα κι’ἕνα μῆνα ὁποῦ ἄρχισα νά παίρνω μιστόν τοῦ βαθμοῦ μου, καθώς καί οἱ ἄλλοι. ἔπαιρνα τρακόσες ἑξῆντα δραχμές. Εἶδα αὐτό, καί πέθαιναν οἱ ἄνθρωποι εἰς τά παλιοκλήσια, ὁπλαρχηγοί κι’ἄλλοι, κι’πό τήν πεῖνα κι’ἀπό τό κρύον, τότε στοχάστηκα. Οἱ ἀγωνισταί νά πεθαίνουν τῆς πείνας κι’ἐμεῖς νά πλερωνώμαστε ὀλίγοι ἄνθρωποι;Ἐμεῖς οἱ ὀλίγοι φέραμεν τήν λευτεριά; Νά κόψωμεν κι’ἐμεῖς τόν μιστόν μας, εἴτε νά πάρουν καί οἱ ἀδελφοί μας συναγωνισταί! Εἰ δέ ξίκι νά γένη καί σ’ἐμᾶς! Τότε φκιάνω μιάν ἀναφορά καί λέγω:»Ἐπειδήτις ὅσοι ἀγωνίστηκαν πεθαίνουν ἀπό τήν πεῖνα καί τήν ταλαιπωρίαν, καθώς καί χῆρες τῶν σκοτωμένων καί τά παιδιά τους, τόν μισθόν ὅπου μοῦ δίνετε διατάξατε νά μοῦ κοπῆ ὅλος καί νά τόν δίνετε εἰς τούς ἀγωνιστάς καί χῆρες κι’ ὀρφανά τῶν σκοτωμένων»

Μακρυγιάννης

Έως πότε οι ένοχοι θα μένουν ατιμώρητοι

Άλωση της Κωνσταντινούπολης: «1453 τη 18η Ιουλίου:Ο αυτοκράτορας, που ήταν πάμπτωχος, εζήτησε να δανειστεῖ από τους αυλικούς του χρήματα, εκείνοι του είπαν, ότι ελυπούντο, αλλά δεν είχαν. Έπειτα, οι Τούρκοι βρήκαν αρκετά χρήματα. Σε κάποιον μάλιστα από εκείνους βρήκαν 30 000 δουκάτα. Είχαν δε συμβουλέψει τον αυτοκράτορα να μην τιμωρήσει τους αυλικούς του, αλλά να αφαιρέσει τα ασημικά από τις εκκλησίες, και αυτό έκανε. …
..λέγεται ακόμα πως ένας μεγάλος Έλληνας ευγενής, για να κερδίσει την ευμένειά του (του κατακτητή Μωάμεθ Β’), έστειλε τις δύο θυγατέρες του κρατώντας η κάθε μια από ένα δίσκο γεμάτο χρήματα, και τότε ο Τούρκος έκανε μεγάλες τιμές σ’αυτόν τον ευγενή και του έδειχνε μεγάλη εκτίμηση. Βλέποντας την τύχη του, οι άλλοι Έλληνες ευγενείς παίρνουν όσα χρήματα μπορούσε ο καθένας και πηγαίνουν να του τα προσφέρουν για να κερδίσουν την εύνοιά του. Ο Τούρκος αυθέντης δέχεται τα δώρα και περιβάλλει τους κομιστές τους με μεγάλες τιμές και αξιώματα. Αλλά, όταν έπαψαν να του πηγαίνουν δώρα, διατάζει να αποκεφαλίσουν όσους του είχαν φέρει, λέγοντας πως ήταν μεγάλοι σκύλοι που δεν είχαν θελήσει να τα δανείσουν στον αυθέντην τους κι είχαν αφήσει την πόλη να χαθεί῾.

«Χρονικό της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης» Νικολό Μπάρμπαρο
Εκδ. Οικ Λιβάνη 1993 σελ. 211-212

Ηρωικές μορφές του Έθνους και της Εκκλησίας

«Στις 27 Απριλίου 1941… προς το εσπέρας έρχεται εις επίσκεψίν μου ο κ. Πλάτων Χατζημιχάλης … και μοι αναγγέλει ότι εσχηματίσθη Κυβέρνησις υπό του Τσολάκογλου … Τω απήντησα ότι λυπούμαι πολύ. … Οπωσδήποτε, απαντά, ημείς υπεγράψαμεν το συμβόλαιον και η Κυβέρνησις εσχηματίσθη … και παρακαλεί να έλθετε να ορκίσητα αύριο το πρωί η ώρα 9. Απαντώ ότι η Εθνική Κυβέρνησις, την οποίαν ώρκησα, εξακολουθεί να υφίσταται και να συνεχίζει τον πόλεμον. Άλλην Κυβέρνησιν δεν δύναμαι να ορκίσω …»

Από το ημερολόγιο του Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου
περιοδικό «Τόλμη» Οκτώβριος 2001

Τα τρωτά της φυλής μας, αλλοίμονο!

«Όλοι σχεδόν οι πολιτικοί που υπέγραψαν συντακτικές πράξεις και νόμους για να διωχθούν οι κατοχικοί υπουργοί είχαν επισκεφθεί τον Τσολάκογλου, μόλις έγινε πρωθυπουργός (της πρώτης Κατοχικής Κυβέρνησης) για να τον συγχαρούν. Ακόμη και … ο αντιβασιλεύς – αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός ήταν εκείνος που όχι μόνο τον είχε συγχαρεί, άρα και αναγνωρίσει, αλλά ήταν εκείνος που τον είχε εκλιπαρήσει για να πείσει τους Γερμανούς να δώσουν την έγκρισή τους και να γίνει αρχιεπίσκοπος!»

«Λαβύρινθος» αρ. 10, Απρίλ 2004, σελ.5

Ἀτέρμονες διάλογοι μέ τήν Τρόϊκα

Ἐπί μῆνες, ὄχι ἐπί ἡμέρες ἤ ἑβδομάδες, συσκέπτονται οἱ δικοί μας μέ τήν Τρόϊκα. Ἀπαράδεκτο γιά δύο λόγους:
Ἤ εἶναι ἀπροετοίμαστοι.
Ἤ παίζουν θέατρο.
Ἐάν συμβαίνει τό πρῶτο, τότε θέλουν κρέμασμα. Ἐκπρόσωποι τριῶν κομμάτων, πού ἀντιπροσωπεύουν ἄνω τοῦ 50% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δέν εἶχαν σκεφθεῖ ἐναλλακτικές λύσεις!!
Ἐάν συμβαίνει τό δεύτερο, τότε θέλουν δύο φορές κρέμασμα. Παίζουν θέατρο, γιά νά παρουσιάσουν τά προσυμφωνηθέντα μέτρα ὡς ἀποτέλεσμα σκληροῦ ἀγώνα. Ἡ ἴδια μέθοδος πού χρησιμοποιεῖται στίς φτηνές ἀμερικανικές ταινίες, στίς ὁποῖες ὁ κακός σκοτώνεται τό τελευταῖο λεπτό!