Ὑπουργεῖο Ὑγείας καί ἀναξιοπαθοῦντες

Νέο νομοσχέδιο τοῦ Ὑπουργείου Ὑγείας:
Ὅσοι ἔχουν νά πληρώσουν, θά χειρουργοῦνται τά ἀπογεύματα ἐκτός σειρᾶς.
Ἀπαράδεκτη ἄνιση μεταχείρηση εἰς βάρος τῶν φτωχῶν καί ἀναξιοπαθούντων.

Προτείνουμε, ὅπως καί παλαιότερα, τά ἑξῆς ἁπλᾶ:
_ Νά ἀναρτηθεῖ λίστα ἀσθενῶν πρός χειρουργεῖο μέ σειρά προτεραιότητας στήν εἴσοδο κάθε νοσοκομείου, ὥστε νά μή δύναται ὁ οἱοσδήποτε νά τήν παραβαίνει. Οἱ ποινές γιά τούς παραβάτες νά εἶναι αὐστηρότατες.
_ Τά λίαν ἐπείγοντα περιστατικά νά προηγοῦνται.
Ἐπί ἀμφιβολιῶν, νά ὑπάρχει εἰδική πρός τοῦτο Ἐπιτροπη, ἡ ὁποία θά ἐκδικάζει τίς ὑποθέσεις ἐκείνων πού θά καταφεύγουν σέ αὐτήν.
Σημείωση: Ἡ Ἐπιτροπη αὐτή νά μήν ἀποτελεῖται μόνο ἀπό ἰατρούς (πρός ἀποφυγήν τοῦ κακῶς ἐννοούμενου αὐτάδελφου).
_ Νά τηρηθεῖ αὐστηρά τό ὠράριο τῶν ἰατρῶν, τό ὁποῖο ὑπολείπεται σαφῶς τῶν ἀντιστοίχων τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τότε ἡ λίστα ἀναμονῆς θά μειωθεῖ στό ἐλάχιστο.

Σοφά ἀποφθέγματα

«βροτοῖς πέφυκε τόν πεσόντα λακτίσαι»

Εἶναι στή φύση τῶν ἀνθρώπων, ὅποιος σκοντάφτει στή ζωή του νά τοῦ δίνουν μιά κλωτσιά
(Αἰσχύλου Ἀγαμέμνων 885)
«Λεξικόν τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης» Ἰωάν. Σταματάκου

Σοφά ἀποφθέγματα

«βίος ἀνεόρταστος μακρή ὁδός ἀπανδόκευτος»

Ζωή χωρίς ἑορτάς καί πανηγύρεις ὁμοιάζει πρός μακράν ὁδοιπορίαν χωρίς κανένα πανδοχεῖον κατά τήν διαδρομήν.
(Δημοκρίτου Ἀπόσπ. 230 (Diels – Kranz)
«Λεξικόν τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης Ἰωάν. Σταματάκου

Πανώλης καί Ἑβραῖοι

Πανώλης ἤ πανούκλα. Ἡ μεγαλύτερη μάστιγα τῆς ἀνθρωπότητας, πού εἶχε διάρκεια δύο ὁλόκληρων αἰώνων καί στήν Εὐρώπη μόνο σκότωσε τό ἥμισυ τοῦ τότε πληθυσμοῦ της (25 000 000).
Ἄδικα καί ἄνανδρα στοχοποιήθηκαν καί τότε οἱ Ἑβραῖοι. Παρουσιάσθηκε πάλι τό τραγικό φαινόμενο, ἐνῶ πέθαιναν κατά συρροή οἱ ἄνθρωποι στίς πόλεις καί ἐρημώνοντο ὁλόκληρες ἤπειροι, νά καταδιώκουν ἄνθρωποι ἑτοιμοθάνατοι τούς συνανθρώπους των πού εἶχαν τήν ἴδια μέ αὐτούς τύχη καί νά τούς καῖνε στήν πυρά. Μία Κυριακή ἔκαψαν στήν ἴδια πυρά 300 Ἑβραίους! («Ἱστορικά» τεῦχ. 101, σελ.21 ἐκδ. Ἐλευθεροτυπία).
Οἱ περιοδικές φονικές ἐπιθέσεις πού διεξήγοντο ἀναίτια κατά τῶν ἀθώων Ἑβραίων ἀποτελοῦν στίγμα γιά τόν πολιτισμό τῆς ἀντίστοιχης ἐποχῆς καί ἀδέκαστο κριτή τῆς συμπεριφορᾶς ἡμῶν τῶν χριστιανῶν.

Σημ. Ἀμφιβάλλω ἐάν γνωρίζει κανένας σήμερα, ἔστω καί μεταξύ τῶν ἰατρῶν, τό ὄνομα τοῦ εὐεργέτη τῆς ἀνθρωπότητας ἰατροῦ, πού ἀνακάλυψε τό βακτηρίδιο τῆς πανώλης. Ἦταν ὁ Ἑλβετός Ἀλέξανδρος Γιέρσεν (Alex. Yersin) 1863 – 1943

Εἰς πολλά ἔτη δέσποτα

Λάθος:
1ο. Τί νά τά κάνει τά πολλά ἔτη ὁ ἐπίσκοπος, ἐάν δέν συνοδεύονται ἀπό ὑγεία καί δέν εἶναι εὐλογημένα καί καρποφόρα;
2ο. Ὁ ἐπίσκοπος ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι ἐπίγειος δυνάστης. Ὁ ἴδιος ὁ Θεός ἀποκαλεῖ τόν ἑαυτό του «πατέρα» (πάτερ ἡμῶν) καί ὁ μηδαμινός ἄνθρωπος τολμᾶ μέσα στόν ναό τοῦ Θεοῦ νά δέχεται τήν προσφώνηση «δεσπότης».
3ο. Ἡ προσφώνηση «δεσπότης» σέ συνδυασμό μέ τήν ἀμφίεση τοῦ ἐπισκόπου εἶναι καί τά δύο λίαν ἀναχρονιστικά καί ἄκρως ἀντίθετα πρός τό χριστιανικό ἰδεῶδες

Τόμ Δεσπότην καί Ἀρχιερέα ἡμῶν …

«Τόν Δεσπότην καί Ἀρχιερέα ἡμῶν Κύριε φύλαττε εἰς πολλά ἔτη», ψάλλεται στούς ναούς κατά τίς διάφορες ἀκολουθίες.
Στήν Ἁγία Σοφία τῆς Κωνσταντινούπολης ὑπῆρχαν δύο θρόνοι. Τόν ἕνα καταλάμβανε ὁ αὐτοκράτορας (ὁ Δεσπότης) καί τόν ἄλλο ὁ πατριάρχης (ὁ Ἀρχιερεύς). Σήμερα δυστυχῶς καί οἱ δύο προσφωνήσεις ἀναφέρονται στόν ἐπίσκοπο.
Καί λέμε δυστυχῶς γιά δύο λόγους. Πρῶτον, διότι ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Χριστοῦ στή γῆ εἶναι μέν ἀρχιερέας δέν εἶναι ὅμως δεσπότης. Καί δεύτερον, διότι μᾶς θυμίζει τίς ἀπαράδεκτες ὑποχωρήσεις τῶν χριστιανῶν ἔναντι τῆς κρατούσης πολιτείας. Ὁ αὐτοκράτορας (ὁ δεσπότης), ὁ οποῖος μπορεῖ νά μήν ἦταν χριστιανός ἤ νά ἦταν αἱρετικός, εἰσερχόταν στόν οἶκο τοῦ Θεοῦ ὄχι ἁπλῶς ὡς ἰσότιμος ἀλλά ὡς ἀνώτερος ἀπό τόν ἀρχιερέα. Αὐτός ἦταν καί ὁ λόγος γιά τό ὁποῖο μνημονευόταν πρῶτος καί γι’ αὐτό ὁ θρόνος του ἦταν δεξιά, ἐνῶ τοῦ πατριάρχη ἀριστερά (ὅπως εἰσερχόμαστε στόν ναό καί ἔχουμε μπροστά μας τήν ἁγία τράπεζα).