Προς τους «Βολευτές» που μας καταπόντισαν και μένουν ατιμώρητοι

«Λιμώττουν σήμερον αι χήραι και τα ορφανά του Γιατράκου, του Νικηταρά, του Κολανδρούτσου, του Λυκούργου (Λογοθέτη) και μυρίων άλλων τοιούτων … Ότε ημείς οι σήμερον πολιοί τας τρίχας ελάβομεν τα όπλα διά την ανέγερσιν της πατρίδος, είμεθα πολύ νεώτεροι από σας. Του προσώπου μας τας ρυτίδας επετάχυναν οι υπέρ ελευθερίας μόχθοι μας. Αν εσκεπτόμεθα και ημείς τότε ως σήμερον σεις, πατρίς δεν ήθελε υπάρχει».
[Απόσπασμα από την αγόρευση του βουλευτή Φθιώτιδος (1850-1856) Μιλτιάδη Χουρμούζη, αγωνιστή του 1821 και θεατρικού συγγραφέα. Εφημερίδα «Καθημερινή» 25/3/1985, άρθρο Τάσου Λιγνάδη].

Advertisements

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2011

Χριστούγεννα του 2011, δύο χιλιάδες χρόνια μετά την έλευση του Χριστού, και εμείς οι Ορθόδοξοι έχουμε να επιδείξουμε:
– Ένα Πατριάρχη της αγίας πόλης Ιερουσαλήμ φυλακισμένο από τον άλλο Πατριάρχη και λιμοκτονούντα.
– Ένα ηγούμενο μίας των τριών μεγαλυτέρων μονών του Αγίου Όρους οδηγούμενο στις φυλακές με την κατηγορία σε βαθμό κακουργήματος για εκχώρηση (λέγε παραχώρηση) ελληνικών εδαφών τόσων, όσων σχεδόν απωλέσαμε στην Κύπρο το 1974!
– Τους μοναχούς μίας ολόκληρης μονής του Αγίου Όρους φυλακισμένους από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, την Ιερά Επιστασία του Αγίου Όρους και την Ελληνική πολιτεία επηρεαζόμενη από τις ενδοεκκλησιαστικές διαμάχες και με την ανοχή απάντων σχεδόν των αγιορειτών μοναχών.
Στους ανθρώπους αυτούς οι εν Χριστώ αδελφοί και προϊστάμενοί έχουν στερήσει:
το ηλεκτρικό ρεύμα
το ταχυδρομείο
την ατέλεια καυσίμων
τις κρατικές επιχορηγήσεις
τα ενοίκια που εισέπρατταν
το τρακτέρ με το οποίο καλλιεργούσαν
τις βάρκες με τις οποίες ψάρευαν και τις χρησιμοποιούσαν και για μεταφορικό μέσο σε περιπτώσεις ανάγκης
το δικαίωμα να ψαρεύουν στην παραλία της μονής
την είσοδο προσκυνητών
την είσοδο και έξοδο των μοναχών από την μονή
την εισαγωγή τροφίμων και φαρμάκων
την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (θάπτονται χωρίς πιστοποιητικό θανάτου)
[στοιχεία από την εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» της 18/11/2011]

Και όμως ο Χριστός γεννάται και εφέτος
Μέσα στις ψυχές αυτών που ακόμη εξανίστανται, αντιδρούν και αγωνίζονται.
Για πόσο ακόμη;