δεικηλῖκται

Στήν ἀρχαία κωμωδία ὑπῆρχαν:
οἱ μίμοι: ἐπιφορτισμένοι νά ἀναπαριστάνουν τίς κωμικές σκηνές καί
οἱ δεικηλίκται: ὑποκριτές, πού παρίσταναν τίς χυδαῖες σκηνές.
Αὐτοί οἱ τελευταῖοι περιφρονοῦνταν ἀπό τόν κοινωνικό τους περίγυρο.

Τί διαφορά ἀπό σήμερα!
Ὅποια νεαρά ὕπαρξη κατεξευτελιστεῖ στήν ὀθόνη συνουσιαζομένη καί ταπεινουμένη χειρότερα ἀπό τά ζῶα,
αὐτή ἀποβαίνει ἴνδαλμα τῶν νέων, ἔχει πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες ἐπιτυχίας συνεχίζει δέ νά γίνεται ἀποδεκτή ὡς ἀξιοσέβαστο πρόσωπο στίς χριστιανικές κοινότητες, ἐάν εἶναι χριστιανή.

Μητσάκης Μιχαήλ: ἀπό τό διήγημα «Τά Ἰωάννινα»

«… Η πύλη του σεραγίου … επί του ουδού της οποίας σταλάζει βραδέως τό μή ξηρανθέν έτι ολοτελώς αίμα των προσπασσαλωθεισών κατά την διάρκειαν του σκότους κεκοπών κεφαλών, ανοίγεται κατά πλάτος. Ο βεζύρης εξύπνησε και ήρξατο φροντίζων περί των διαφόρων υποθέσεων. Ήδη οι ραβδούχοι, κραδαίνοντες τας μακράς βακτηρίας των, ετοποθετήθησαν (υπέρ το) έξωθεν συρρέον πλήθος. Οι έχοντες υποθέσεις και ευρόντες θέσιν από της αυγής πλησιάζουν γονυπετώς ή έρποντες και τείνουν προς αυτόν περιδεείς απηρτημένας από ξύλων τας εγγράφους αιτήσεις, ας αποκρεμών παραλαμβάνει και τας αναγινώσκει ο ιδιαίτερος γραμματεύς του.
… Χθες την νύκτα της λίμνης τα κοιμώμενα νερά ετάραζον επανειλημμένοι παφλασμοί. Πλειότεροι είναι σήμερον οι παρά την είσοδον του ανακτόρου πάσσαλοι και πλειότερα τα επ’ αυτών ορθούμενα αιματηρά τρόπαια».

Δύο τρεῖς γενεές πέρασαν ἀπό τότε καί:
Πόσο εὔκολα ξεχνᾶμε!
Πόσο ἀπερίσκεπτα δεχόμαστε καινοφανεῖς διδασκαλίες ἀπό: ἀρνησιπάτριδες, ἀρνησίθρησκους, ἀνιστόρητους, ἀνέραστους, ἀμαθεῖς, ἀνευλαβεῖς, ἀναιδεῖς, ξενόδουλους.

Δέν διακηρύσσουμε τά μίση μεταξύ τῶν λαῶν.
Ἐπισείουμε ὅμως τόν κίνδυνο ἀπό πιθανή ἀναζωπύρωση τῶν ζωωδῶν ἐνστίκτων τῶν ἀνθρώπων.

Ὁ πρῶτος δημ. ὑπάλληλος πού πρέπει νά ἀπολυθεῖ

Τακτικοί ἔλεγχοι γίνονται ἀνά τήν Ἐπικράτεια, γιά νά διαπιστωθεῖ ποιός δημόσιος ὑπάλληλος ἀπουσιάζει ἀδικαιολόγητα ἀπό τήν ἐργασία του, ὥστε νά ἀπολυθεῖ.
Ἕνας δημόσιος ὑπάλληλος, βουλευτής, πρώην πρωθυπουργός, γνωστός ὠς «Γιωργάκης», δέν ἔχει πατήσει οὔτε ἕνα λεπτό στή Βουλή.
Ἔπρεπε νά συνεχίζει νά πληρώνεται

νά ἐκπέσει πάραυτα τοῦ βουλευτικοῦ του ἀξιώματος
καί νά παραπεμφθεῖ ἀμέσως σέ δίκη;

Ἔχουμε καιρό!

Στίς 22 Ἀπριλίου 2013 ἀπήχθηκαν ἀπό φανατικούς Μουσουλμάνους ὁ Ἑλληνορθόδοξος Μητροπολίτης Παῦλος, ἀδελφός τοῦ Πατριάρχου Ἀντιοχείας καί ὁ Συρορθόδοξος Μητροπολίτης Ἰωάννης.
Ἡ Ἀραβική ἐφημερίδα «Σάρκ αλ Αούσσαντ» τῆς 14/6/2013 ἔγραψε, ὅτι ἤδη ἕνας ἐκ τῶν Μητροπολιτῶν εἶναι νεκρός.
Ἀντίδραση; Μέχρι σήμερα καμμία σοβαρή.

Ἀντ’ αὐτῆς
Ἡ Ἑλλάδα καί ἡ Γαλλία πρωτοστάτησαν στήν «ἐπίπληξη» τῆς Σλοβακίας γιά τήν πρωτοβουλία της νά κυκλοφορήσει κέρμα τοῦ εὐρώ μέ τήν εἰκόνα τῶν ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου ὡς ἀπάδουσαν στόν «πλουραλισμόν», τουτέστιν γιά νά μή θιγοῦν κυρίως οἱ Μουσουλμάνοι.

Ἐλπίζω
μετά … τόν ἀποκεφαλισμό μας
νά καταφέρουμε νά σκεφθοῦμε κάτι!

(στοιχεῖα ἀπό ἐφημ. «Χριστιανική» 20.6.2013)

Ἡ πιό πρωτότυπη φυλακή

Δεσμοφύλακας Πατριάρχης,
Μοναδικός φυλακισμένος Πατριάρχης!!

«Ὁ (πρώην) Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Εἰρηναῖος εἶναι ἔγκλειστος, σέ πλήρη ἀπομόνωση, χωρίς ἀντικειμενική κανονική δίκη, στό μοναδικό κελί του, ἐντός τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς Ἱεροσολύμων. Τά κλειδιά τῆς φυλακῆς του βρίσκονται … στά χέρια τοῦ (νῦν) Πατριάρχου. Στερεῖται τῶν στοιχειωδῶν, ὅπως δικαιοῦται ἀκόμη κάθε κοινός παραβάτης, ἀκόμη καί κατεξοχήν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περίθαλψης».
(περ. «Ἅγιος Ἀγαθάγγελος» τευχ. 256, σελ. 12)

Καί ἐγώ ἔχω τό θράσσος νά διερωτῶμαι ἀκόμη σάν χριστιανός:
Γιατί κανένας ἀπό τίς κεφαλές τῆς Ὀρθοδοξίας δέν ἐνδιαφέρθηκε ἰδιαίτερα γιά τήν τύχη τῶν δύο ἀπαχθέντων ἀπό τούς Μουσουλμάνους Ὀρθοδόξων Μητροπολιτῶν; Καλά, ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων … φοβᾶται μήπως τοῦ φύγει ὁ προηγούμενος!! Οἱ ὑπόλοιποι;

Θοῦ, Κύριε, φυλακήν τῶ στόματί μου!

ὁ Λοβέρδος

Ἐθνικός ἥρωας ὁ Λοβέρδος καί μπράβο του. Ἀποφάσισε νά διαφοροποιηθεῖ ἀπό ὅλα τά κόμματα τῆς διαφθορᾶς, ἄν καί συμμετεῖχε σέ ὅλα, δημιούργησε ἀνεξάρτητο κόμμα καί σήκωσε παντιέρα.
Ἀλλά!, δέν πρόλαβε νά ἀγοράσει κἄν τό πανί τῆς σημαίας του καί … διαφοροποιήθηκε τώρα μέ τόν ἑαυτό του. Δέχθηκε νά ἐνταχθεῖ, ὡς ὑπουργός βέβαια, στά παλαιά κόμματα.