Ο παππούς συζητάει με τα εγγονάκια του

–  Παππού, γιατί η περιφερειάρχης Αττικής άργησε να παρουσιαστεί στα χαλάσματα της Μάντρας;
Πώς θα μπορούσε, παιδιά μου, να παρουσιαστεί στους άστεγους και γυμνούς, έτσι χωρίς ειδική κόμμωση και εντυπωσιακή στολή;

–  Παππού, γιατί η Κυβέρνηση πουλάει όπλα για να σκοτώσει αμάχους;
Γιατί δεν μπορεί τους ξένους λαούς να τους σκοτώσει με την πολιτική της

– Παππού, γιατί μόνο ένας βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος είναι κατά των βομβαρδισμών των αμάχων;
Γιατί μόνο ένας μέχρι τώρα έχασε τον υπουργικό του θώκο

Advertisements

Φετουλάχ Γκιουλέν. Ο καταζητούμενος του Ερντογάν

Ο Φετουλάχ Γκιουλέν είναι μία από τις σημαντικότερες θρησκευτικές προσωπικότητες των Τούρκων. Κύριος σκοπός του ήταν να εγκαθιδρύσει Ισλαμικό κράτος και να εφαρμόσει τη Σαρία, δηλαδή το θρησκευτικό νόμο του Ισλάμ.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Μιλιέτ, ο Γκιουλέν είχε υπό τον έλεγχό του το καλοκαίρι του 1998:
Σε 80 περιοχές της Τουρκίας:
45 βακούφια (ιδρύματα οικονομικά εκμεταλλεύσιμα)
18 οίκους προσευχής
89 ειδικά κατηχητικά σχολεία
207 εμπορικές εταιρείες
373 διδασκαλεία
500 μαθητικές εστίες
Στο εξωτερικό:
6 θρησκευτικά πανεπιστήμια
236 λύκεια
2 δημοτικά σχολεία
2 κέντρα διδασκαλίας τουρκικής γλώσσας
6 προπαρασκευαστικά φροντιστήρια για το πανεπιστήμιο
21 μαθητικές εστίες
Εξέδιδε και κατείχε:
14 περιοδικά με 300 χιλιάδες φύλλα
Την εφημερία «Ζαμάν»
2 εθνικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς
Τον δορυφορικό τηλεοπτικό σταθμό «Σαμάνγιολου» ή «STV»

Ο Φετουλάχ Γκιουλέν συναντήθηκε με τον Πάπα κατόπιν προσκλήσεώς του το 1998 και ήταν ο πρώτος θρησκευτικός ηγέτης της Τουρκίας που έγινε δεκτός από τον αρχηγό της Καθολικής Εκκλησίας.
Και με τον Οικουμενικό Πατριάρχη έχει άριστες σχέσεις.

Πολλοί βλέπουν στο πρόσωπο του Γκιουλέν τον «Χομεϊνί» της Τουρκίας

(«Τούρκοι»  Νίκου Χειλαδάκη  εκδ. Πελασγός  Αθήνα 2017  σελ. 255-258)

Τα «καθάρματα»

Η λέξη στην αρχαία Ελλάδα είχε τελείως διαφορετικό νόημα.

Τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου εορτάζονταν στην Αθήνα τα «Θαργήλια», εορτή των πρώτων καρπών, οι οποίοι ονομάζονταν «Θάργηλοι».

Για να εξιλεωθούν οι θεοί και να έχει η γη μεγάλη καρποφορία, τελείτο ο «καθαρμός». Κατ’ αυτόν δύο άνδρες φέροντες κρεμασμένα στον τράχηλό τους ξερά σύκα συμμετείχαν στην πομπή, για να επισύρουν επάνω τους τις κατάρες των δαιμόνων και να καθαρθεί ο λαός.

Όσο περνούσε ο καιρός, τόσο και λιγότεροι επιθυμούσαν να παίξουν αυτόν το ρόλο και έτσι η πολιτεία όριζε εκείνη ανθρώπους, ως επί το πλείστον όχι και τόσο καλής διαγωγής.
Έτσι επικράτησε η λέξη κάθαρμα να αναφέρεται μεταγενέστερα στο ποιόν αυτών των ανθρώπων και όχι στο τελετουργικό της εορτής.

Τί εστι θέατρο

Το θέατρο πρέπει να δείχνει τη ζωή
όχι όπως είναι, ούτε όπως θα πρέπει να είναι …
αλλά όπως τη βλέπουμε στα όνειρά μας

(από το ενημερωτικό φυλλάδιο του προγράμματος των παραστάσεων του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά)

Ο παππούς συζητάει με τα εγγονάκια του

–  Παππού, όταν είσαστε μικροί και λέγατε ψέματα σας βάζανε πιπέρι στο στόμα. Στην εποχή μας πώς τιμωρούν τους ψεύτες;
Τους κάνουν πρωθυπουργούς, παιδιά μου

–  Παππού, είναι αλήθεια ότι ο κρατικός μηχανισμός θέλει πολλές δεκαετίες για να κατασκευάσει ένα επείγον έργο, όπως τώρα στη Μάντρα;
Όχι πάντοτε, παιδιά μου. Για να μπαζώσει ολόκληρα ρέματα και να χτίσει επάνω τους σπίτια χρειάζεται μερικές εβδομάδες.

–  Παππού, γιατί ο Τσίπρας δεν πήγε μέχρι τα χαλάσματα της Μάντρας;
Γιατί δεν τόλμησε να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τα ψέματά του, παιδιά μου

Οι χαμένοι Χριστιανοί της Μ. Ασίας

Οι Αλεβήτες αποτελούν το χαμένο χριστιανικό ποίμνιο της Μ. Ασίας, που εξαφανίστηκε μετά την επικράτηση των Οθωμανών. Σε πολλές περιπτώσεις τα θρησκευτικά κέντρα των Αλεβητών έχουν κτιστεί πάνω σε χριστιανικές εκκλησίες.

Έγκυροι επιστήμονες υποστηρίζουν, ότι όλοι οι «Ντεντέδες» (Γέροντες) των Αλεβιτών δεν είναι παρά χριστιανοί, που θέλοντας να αποφύγουν τον δια της βίας εξισλαμισμό, κατέφυγαν στη δημιουργία μιας ισλαμικής αίρεσης με πολλά χριστιανικά στοιχεία.

Οι Αλεβήτες εμφανίστηκαν σε μία περιοχή στην ΒΑ Καππαδοκία, όπου υπήρχε πυκνός Ελληνορθόδοξος χριστιανικός πληθυσμός.

Η μειονότητα των Αλεβητών φτάνει μέχρι και τα 20 εκατομμύρια και αποτελεί μία ακόμα «πυριτιδαποθήκη» στα θεμέλια της σύγχρονης Τουρκίας.

(«Τούρκοι»  Νίκου Χειλαδάκη  εκδ. Πελασγός  Αθήνα 2017  σελ. 190-191)

Προχριστιανικοί ναοί στην Κωνσταντινούπολη

Όταν η Κωνσταντινούπολη έγινε η πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ήδη υπήρχαν τρεις μεγάλοι αρχαίοι ναοί από την εποχή που οι Μεγαρείς είχαν κτίσει την πρώτη αποικία τους στο μέρος εκείνο, το οποίο ονόμαζαν Βυζάντιο.
Ο ναός της Αρτέμιδος Σελήνης, ο ναός του Απόλλωνος Ηλίου και ο ναός της Αφροδίτης.

Οι ναοί αυτοί δεν έκλεισαν με το νέο θρησκευτικό καθεστώς αλλά συνέχισαν να λειτουργούν και να δέχονται τους πιστούς τους, στερήθηκαν όμως τις προσόδους τους από τις αρχές της Πόλης και έτσι καταδικάστηκαν σε οικονομικό μαρασμό.

Όσο και αν φαίνεται περίεργο, ο Μ. Κωνσταντίνος, ο υποστηρικτής του Χριστιανισμού, έκτισε δύο ακόμη ναούς προς τιμήν των αρχαίων θεών:
Το ναό της θεάς Ήρας και το ναό της θεάς Τύχης
(«Οι Τούρκοι»  Νίκος Χειλαδάκης  εκδ. Πελασγός  Αθήνα 2017  σελ. 141)

Είναι γνωστό, ότι ο Μ. Κωνσταντίνος βαπτίσθηκε χριστιανός λίγο προτού πεθάνει. Ήταν οπαδός του Μίθρα και μάλιστα κατείχε και υψηλό αξίωμα, ήταν Pontifex maximus!