Η Σκυταλοδρομία της Αιωνιότητας

Ένας γέροντας τρέχει επάνω στη λεωφόρο της ζωής. Σε λίγο φθάνει στο σημείο Ο (μηδέν), εκεί όπου θα συναντήσει ένα νέο παλληκάρι, γεμάτο ζωή. Τρέχει κρατώντας στο δεξί του χέρι μία σκυτάλη και στο αριστερό τη μικρή Ελπίδα. Πίσω του κρέμονται πιασμένοι από τα ρούχα του οι ναυαγοί της ζωής: άρρωστοι, άστεγοι, απάτριδες, βασανισμένοι, διωκώμενοι.

Η παράδοση της σκυτάλης θα είναι αστραπιαία, σε χρόνο μηδέν, στο σημείο μηδέν. Νούμερα και έννοιες πάνω από τις νοητικές δυνατότητες του πεπερασμένου ανθρώπου.
Ο νέος οδηγεί τώρα το άρμα της ανθρωπότητας και τρέχει προς την αιωνιότητα, προς την άπειρη ευθεία. Αυτή όμως ανήκει μόνο στον Θεό, για τους ανθρώπους είναι η καμπύλη, η περιφέρεια του κύκλου. Ο δρόμος τους έχει αρχή και τέλος, η ζωή τους είναι μία περιφορά, μία «έλιξη». Γι’ αυτό και το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο επιζούν το λένε «ηλικία».

Κύκλος είναι η ζωή, ένας θείος χορός στον οποίο βρεθήκαμε όλοι να συμμετέχουμε. Αυτό τον θείο χορό συμβολίζει κατά τήν τέλεση του μυστηρίου του γάμου το «Ησαΐα χόρευε» του ιερέα μετά των νυμφευομένων, αυτόν συμβολίζει και η περιφορά πέριξ της αγίας τραπέζης  του επισκόπου μετά των ιερέων και του νεοχειροτονουμένου κατά την τέλεση του μυστηρίου της ιερωσύνης, αυτήν και το κυκλικό θυμίαμα του ιερέως κατά την αρτοκλασία. Τον ίδιο συμβολισμό έχει και ο χορός των δερβίσηδων αλλά και ο κάθε κυκλικός χορός των απανταχού της γης ανθρώπων.

Το πεπερασμένο της ύπαρξής μας εκφράζεται με αυτήν την συνεχή περιστροφήν. Γύρω από ένα σημείο κινούμεθα άπαντες, και η νεκρή φύση και η ζώσα. Πόθος μας μέγας η κατάκτηση της αιωνιότητας, η φυγή από αυτήν την συνεχή περιστροφή και η εκτόξευσή μας προς το άπειρο, που είναι ο Θεός.

Και πόση θανάσιμη επιπολαιότητα! Πόσα πάθη, πόση κακία, πόσες πράξεις άνομες, κακουργηματικές!
Το σημείο μηδέν θα το δούμε σε λίγη ώρα μπροστά μας. Οι επιπόλαιοι θα το προσπεράσουν χωρίς καμμία αίσθηση.
Οι συνετοί θα εναποθέτουν σε αυτό όλα τα πάθη τους, θα πιασθούν από τα φτερά της ελπίδας και θα συνεχίσουν.
Στο ίδιο σημείο θα συναντηθούμε πάλι, όταν θα έχουμε τελέσει τον ετήσιό μας χορό.
Πόσο λίγοι θα έχουν αλλάξει!

Advertisements

Ο ψηλότερος δρόμος της Γης

«Το πέρασμα Κούντζεραμπ» φιλοξενεί τον υψηλότερο δρόμο της Γης. Υψόμετρο 4 730 μέτρα. Βρίσκεται ανάμεσα στο Παμίρ και τα Κορακόραμ (Μαύρα Βράχια).

Το λιγοστό οξυγόνο της περιοχής δημιουργεί την ψευδαίσθηση πως τα αυτοκίνητα γλιστρούν στο χιόνι με ρυθμούς αργούς και ήρεμους και καθιστά απαραίτητα  για κάθε επιβάτη τα φλασκιά οξυγόνου (!) που τυχόν θα χρειασθεί να χρησιμοποιήσει.

Ο δρόμος αυτός είναι τμήμα του θρυλικού αυτοκινητόδρομου «Κορακόραμ», που ενώνει το Κασγκάρ της Κίνας με την πρωτεύουσα του Πακιστάν Ισλαμαμπάντ.

Η κατασκευή αυτού του αυτοκινητόδρομου θεωρείται ως ένα από τα μεγαλύτερα ανδραγαθήματα του ανθρώπου. Μερικοί έφτασαν να μιλούν για ένα από τα μεγαλύτερα έργα στην ιστορία της ανθρωπότητας μετά τις Πυραμίδες!

Για να ολοκληρωθεί η κατασκευή του χρειάστηκαν 20 ολόκληρα χρόνια και απασχολήθηκαν πάνω από 30 000 τεχνικοι και εργάτες Κινέζοι και Πακιστανοί.

Αναφέρεται ότι έχασαν τη ζωή τους 400 Πακιστανοί εργαζόμενοι σε αυτό το έργο και άλλοι τόσοι περίπου Κινέζοι, αν και η Κίνα δεν δίνει κατάλογο ανθρωπίνων απωλειών.

(«Στην καρδιά του Ισλάμ» Ανδρέας Ανδριανόπουλος εκδ. Terzo Books Αθήνα 1998  Β’έκδοση  σελ. 128-129 και 137)

Σοφέρ = Οδηγός

Α π ό   π ο ύ   π ρ ο ή λ θ ε   η   λ έ ξ η   « σ ο φ έ ρ » ;
Τα πρώτα αυτοκίνητα λειτουργούσαν με νερό, όπως ακριβώς οι ατμομηχανές. Έπρεπε πρώτα να θερμανθεί το νερό της μηχανής για να αποκτήσει δύναμη και μετά να ξεκινήσει.

Αυτό το έκανε, ποιος άλλος παρά ο οδηγός, ο οποίος προτού οδηγήσει το όχημα, έπαιζε το ρόλο του θερμαστή.

Στα Γαλλικά ο θερμαστης λέγεται chauffer.

Επειδή η Γαλλία ήταν μία από τις πρώτες και κύριες Ευρωπαϊκές χώρες παραγωγής αυτοκινήτων, γι’ αυτό και πλείστα όσα μέρη του αυτοκινήτου είναι γνωστά μόνο με το Γαλλικό τους όνομα, π.χ.
βολάν, πορτ-μπαγκάζ, παρμπρίς, λεβιές, σασμάν, αμπραγιάζ, ρεζερβουάρ, ταμπλώ, καπό,  μασπιέ, κλπ

Δέντρο Χριστουγεννιάτικο

Πόσο ψεύτικος είν’ ο κόσμος μας
για νά’ σαι τόσο αληθινό!
Πόσο ψυχρή κατάντησε η πίστη μας
για νά’ ναι ο άγιος σου τόσο ὡραίος!

Πόσο νεκρώθηκαν με τον καιρό
τα πάντα μέσα μας!
Μόνο οι δικοί σου άγγελοι, τα ζώα, τα παιδιά,
που κρύβονται μέσα στα πλούσια κλαδιά σου
είναι ακόμα ζωντανά!

Ήχους ξηρούς, μονότονους και ενοχλητικούς
ακούνε τώρα τα αυτιά μας
μόνο τα καμπανάκια σου, πουλάκια των κλαδιών σου,
μας τραγουδούν τόσο γλυκά

Δεν θέλω να πεθάνω.
Μόνο μου, στο κρύο μέσα του χειμώνα
μη μ’ αφήσεις
Kράτα με ανάμεσα στα θεϊκά φυλλώματά σου
ένα παιχνίδι σου να γίνω και εγώ

Ταφή ή Καύση νεκρών;

Γ ε ν ι κ ή   α ρ χ ή :
Έχει δικαίωμα ο καθένας να αποφασίσει για τον τρόπο που θα τύχει μεταχείρησης το σώμα του μετά τον θάνατό του. Δεν έχει δικαίωμα η Εκκλησία και καμμία θρησκεία να επιβάλει στον οιονδήποτε τη θέλησή της, πόσο μάλλον όταν αυτός δεν είναι Χριστιανός! Εχει βέβαια το δικαίωμα, καί μάλιστα την υποχρέωση, να καταστήσει γνωστό στα τέκνα της τον τρόπο που θεωρεί σωστό.

Ε ί ν α ι   η   τ α φ ή   δ ό γ μ α   τ η ς   Ε κ κ λ η σ ί α ς ;
Όχι
Παρά ταύτα είναι πίστη της Εκκλησίας και ανήκει στο εθιμικό της δίκαιο, οπότε υποχρεούται ο κάθε πιστός νά υπακούει.

Ι σ τ ο ρ ί α :
– Και η ταφή αλλά και η καύση των νεκρών είναι συνήθειες παλαιότατες των ανθρώπων.
– Στην Ελευσίνα προκύπτει από ανασκαφές, ότι περί το 1000 π.Χ. τους μεν νέους ενταφίαζαν τους δε γέροντες τους αποτέφρωναν.
– Στα πεδία των μαχών τα πτώματα τοποθετούντο επάνω σε σωρούς από ξύλα και εκαίγοντο (εξ ου και τό νεκρό σώμα καλείτο «η σορός»)

Ε π ι χ ε ι ρ ή μ α τ α   υ π έ ρ   τ η ς   Τ α φ ή ς
– Το ανθρώπιν σώμα αποτελεί θείο έργο και δεν πρέπει να το καταστρέφουμε
(ένσταση: Με το θάψιμο το διατηρούμε;)
– Ο Ιησούς ενταφιάσθηκε
– Με την ταφή εξαφανίζεται το σώμα και ως εκ τούτου δεν υπάρχει δυνατότητα νεκρανάστασης
(ένσταση: Δηλαδή όσοι πέθαναν στα πεδία των μαχών και έμειναν άταφοι, όσοι χάθηκαν σε ναυάγια, οι άγιοι μάρτυρες που κατασπαράχθηκαν από τα θηρία, κλπ. θα έχουν πρόβλημα;)

Ε π ι χ ε ι ρ ή μ α τ α   υ π έ ρ   τ η ς   Κ α ύ σ η ς   τ ω ν   ν ε κ ρ ώ ν
– Προστασία του περιβάλλοντος. Τα σύγχρονα αποτεφρωτήρια δεν επιβαρύνουν με ρύπους το εξωτερικό περιβάλλον, ενώ οι μολυσματικές ουσίες των αποσυνθεμένων πτωμάτων μεταφέρονται στον υδροφόρο ορίζοντα
– Αποφεύγεται η μακάβρια εκταφή μετα την τριετία
– Αποφεύγεται το πέταγμα των οστών αγνώστων θνητών σε λάκκους, ό,τι πιο υποτιμητικό
– Αποφεύγεται το κόστος διατήρησης τάφων
– Όλα τα σχετικά με την καύση καταλαμβάνουν μικρότερο χώρο (αποτεφρωτήριο, τεφροδόχοι, κλπ) και έχουν μικρότερο κόστος

Ε π ι τ ρ έ π ε τ α ι   η   Α π ο τ έ φ ρ ω σ η   τ ω ν   ν ε κ ρ ώ ν ;
Ναι. Αλλά με την προϋπόθεση να κατασκευασθούν αποτεφρωτήρια!
Νόμος 3448, άρθρο 35, δημοσιευθείς στο υπ’ αριθμ. 57 ΦΕΚ τεύχος πρώτο, 15 Μαρτίου 2006

(στοιχεία από περ. «Ιχώρ» τευ. 81  σελ. 80-85)