Μεταμόσχευση Νεκρῆς Καρδιᾶς

– Ἡ μεταμόσχευση ὀργάνων, τό μεγαλύτερο ἴσως ἰατρικό ἐπίτευγμα τῶν τελευταίων χρόνων, ἑδράζεται μέχρι καί σήμερα σέ ἕνα ἀμαρτωλό θεμέλιο: Στόν «Ἐγκεφαλικό θάνατο».
– «Ἐγκεφαλικός θάνατος εἶναι ἕνας ἰατρικός ὅρος, πού δημιουργήθηκε πέραν πάσης ἰατρικῆς δεοντολογίας, γιά νά διευκολύνει τίς μεταμοσχεύσεις καί σημαίνει:
Τόν θάνατο τοῦ ἐγκεφάλου τοῦ ἀσθενοῦς χωρίς ταυτόχρονα νά ἔχουν πεθάνει καί τά ἄλλα ζωτικά του ὄργανα, ὅπως εἶναι ἡ καρδιά, οἱ πνεύμονες τό ἧπαρ, κλπ, ἔστω καί ἄν αὐτά ὑποστηρίζονται τεχνητά.
– Γιά νά πετύχει μία μεταμόσχευση, θά πρέπει νά ἀφαιρεθοῦν ζωντανά τά ὄργανα τοῦ ἀσθενοῦς πού ἔχει ὑποστεῖ τόν ἐγκεφαλικό θάνατο. Ἐδῶ οὐσιαστικά πρόκειται περί μίας συγκεκαλυμμένης ἐν ψυχρῶ δολοφονίας, ἔστω καί ἄν ὁ ἀσθενής ἔχει τίς μεγαλύτερες πιθανότητες νά ἀποθάνει. Πάντως τή στιγμή πού τοῦ ἀφαιροῦν τά ὄργανα εἶναι ζωντανός!!
– Κεραυνός ἐν αἰθρία. Τό πρόβλημα ἄρχισε νά λύνεται ἀπό τήν πλευρά πού δέν περίμενε κανείς. Πρόσφατα ἔγινε ἐπιτυχημένη «Μεταμόσχευση Νεκρῆς Καρδιᾶς» στό Νοσοκομεῖο Ἅγιος Βικέντιος τοῦ Σίνδεϋ.
– Ἐάν ἡ ἰατρική αὐτή ἐπιτυχία ἑδραιωθεῖ, παύουν ὅλοι οἱ προβληματισμοί γύρω ἀπό τό θέμα αὐτό. Θά μπορεῖ ὁ οἱοσδήποτε νά γίνει δωρητής σώματος χωρίς κανένα φόβο.

Ἡ Μεταμόσχευση Θεϊκό Ἐπίτευγμα – Ἰατρός καί Ἀσθενής ψαύουν τά ὅρια τοῦ Θανάτου καί τῆς Ζωῆς
«Ἡ Μεταμόσχευση εἶναι μέγα ἐπίτευγμα, διότι καταργεῖ τά ὅρια τῆς ἀτομικότητας, προεκτείνει τήν ζωή καί πέραν τοῦ τάφου καί ἐπιτρέπει τήν σωματική κοινωνία ἀνθρώπων σέ ἕνα ἄγνωστο μέχρι τώρα συνδυασμό τῆς φύσης. Εἶναι μία συνέργεια τῶν ἀνθρώπων πού νικᾶ τόν θάνατο … Κατ’ αὐτήν περνᾶς μέσα ἀπό τήν καρδιά τοῦ θανάτου γιά νά ψηλαφήσεις τήν ζωή τοποθετημένος μέσα σέ ἕνα ἄλλο σῶμα. Ἀσύλληπτο γεγονὀς πού ἐμπλέκει τήν καλή πρόθεση τῶν ἀνθρώπων μέ τίς δυσκολίες τῆς πρακτικῆς ἐφαρμογῆς, τό βίωμα τοῦ ἄφατου πόνου μέ τή χαρά τῆ ζωῆς, τήν ἀποφυγή τῆς ἀποσύνθεσης τοῦ ὀργανισμοῦ μέ τήν ἀνασυγκρότησή του, καί ὅλα αὐτά χάρις στήν ἀγαστή συνεργασία ἑνός ζωντανοῦ (τοῦ γιατροῦ) καί ἑνός νεκροῦ!».

(«Ἰατρός. Μεταξύ Οὐρανοῦ καί Γῆς»  ἐκδ. Γρηγόρη  Ἀθήνα 2012  σελ. 236-237)

Γερμανική κατοχή – Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν – Κωνστ. Τσάτσος

«Τό μάθημα τοῦ Κωνσταντίνου Τσάτσου θά κρατήσει μέχρι τίς 27 Ὀκτωβρίου τοῦ 1941. Τό ἀπόγευμα τῆς ἡμέρας ἐκείνης, παραμονῆς τοῦ ἑλληνικοῦ ΟΧΙ, σ’ἕνα κατάμεστο ἀμφιθέατρο, στό κεντρικό κτίριο τοῦ Πανεπιστημίου, θά ἀκουστεῖ ἀπό τό στόμα τοῦ μεγάλου διανοητή ἡ κραυγή «Ἐλευθερία!» – γιά πρώτη καί τελευταία φορά ex cathedra στό κατοχικό Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν. Ἀπό τήν ἴδια ἡμερα ὁ Τσάτσος κρύβεται προκειμένου ν’ ἀποφύγει τή σύλληψή του πού ἔχει ἤδη διαταχθεῖ, ἐνῶ τήν ἑπομένη ἡ κυβέρνηση τόν ἀπολύει, τοῦ στερεῖ τή σύνταξή του καί ἡ ἕδρα του καταργεῖται».

(«Φύλλα κατοχῆς»  Ἰωάννας Τσάτσου  σελ. 20)

Χειμώνας τοῦ 1941 – 1942

«Ἡ πεῖνα καί ἡ δυστυχία τοῦ χειμῶνα 1941 -1942 κυρίαρχοι ἀπ’ ἄκρη σ’ ἄκρη τῆς ἑλληνικῆς γῆς. Τά ἀμφιμασχάλια τῶν Ἐπιτελείων καί οἱ πορφυροί χιτῶνες τῶν στρατηγῶν, ἄν μή τι ἄλλο, διστακτικά. Οἱ πολιτικοί ἀρχηγοί, ἀναγορεύοντας σ’ ἐθνικό κεφάλαιο τήν ποδάγρα τους, ψιθύριζαν ζαρωμένοι στούς φίλους: «Σωφροσύνη καί ὑπακοή». Ἡ κεφαλαιοκρατία δέν εἶχε ἀρχίσει ἀκόμη νά κάνη ἐθνικό ἀγώνα μέ σοσιαλδημοκρατικό περιεχόμενο κι ἀντικομμουνιστικούς σκοπούς – τό πατριωτικό τους μένος ἐξύπνησε μόνο ὕστερα ἀπό τή διαρπαγή τῶν μαγαζιῶν – καί τά ράσα, ἐκτός ἀπό ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, εἶχαν ἀναθέσει στίς πρεσβεῖες τῆς Θεοτόκου τή φροντίδα γιά τή σωτηρία τοῦ χριστεπώνυμου λαοῦ …»

(Δόξα, ἐφημ. τῆς ΠΕΑΝ, φύλ. 32, 4 Φεβρουαρίου 1944.
ἀπό τό βιβλίο: «Κίτσος Μαλτέζος» Πέτρος Στ. Μακρής – Στάϊκος  ἔκδ. Ὠκεανίδα  Ἀθήνα 2000  σελ. 105).

Ὁ ἐκφυλισμός τῶν προηγμένων λαῶν καί ἡ πνευματική τους ἀνεπάρκεια

Διαπιστώσεις
– Γέμισε πάλι ἡ ἀνθρωπότητα ἀπό μίση καί σκοτωμούς ἀθώων πού ὀφείλονται στά πάθη ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπέτρεψαν στά κτηνώδη ἔνστικτά τους νά ἀναδυθοῦν καί νά κυριαρχήσουν ἐπ’ αὐτῶν.
– Ἡ ἑκάστοτε ὀλιγόχρονη ἐπιφανειακή νηνεμία γεννᾶ πάντοτε καί ἕνα φοβερότερο θηρίο.
– Ὁ πολιτισμός μας γέννησε ἕνα τεράστιο «ὠόν», πού ἀποτελεῖται ἀπό χρυσό κέλυφος χωρίς περιεχόμενο, χωρίς τόν πυρήνα τῆς ζωῆς μέσα του.

Ἔτσι δικαιολογεῖται
– Ὅτι οἱ μικροί μαθητές στίς ΗΠΑ πού σκοτώνουν συμμαθητές τους καί μετά αὐτοκτονοῦν, δέν προέρχονται συνήθως ἀπό περιθωριακές κοινωνικές ὁμάδες ἤ ἀπό προβληματικές οἰκογένειες ἀλλά ἀπό ἀστικές οἰκονομικά ἀνεξάρτητες.
– Ὅτι οἱ Τζιχαντιστές δέν προέρχονται μόνο ἀπό ἀναρχικούς κύκλους, ἀπό τριτοκοσμικά κράτη, ἀπό ἀνθρώπους πάμφτωχους ἀλλά καί ἀπό κατοίκους τῶν μεγαλουπόλεων, συνήθως ἐπιτυχημένους στήν ἐργασία τους καί μορφωμένους.
– Ὅτι αὐτοί πού αὐτοκτονοῦν εἶναι οἱ πλέον προηγμένοι λαοί τῆς Β. Εὐρώπης καί ὄχι οἱ Παλαιστίνιοι κλπ ὅμοιοί τους. Αὐτοκτονεῖ αὐτός πού τά ἔχει ὅλα καί ὄχι ἐκεῖνος πού πρίν ἀπό λίγο μία βόμβα τόν ἄφησε ἄστεγο καί ὀρφανό!
– Ὅτι στίς φωτογραφίες τά πεινασμένα καί κακοζωισμένα παιδιά τῆς Ἀφρικῆς φαίνονται πάντοτε πιό χαρούμενα ἀπό ἐκεῖνα τῆς Εὐρώπης καί τῆς Ἀμερικῆς.

Συμπέρασμα
– Ὁ πολιτισμένος κάτοικος τῶν πόλεων, πού ζεῖ μέσα σέ διαμερίσματα κολλητά τό ἕνα δίπλα στό ἄλλο καί συγχρωτίζεται μέ ἑκατομμύρια συνανθρώπους του, αὐτός αἰσθάνεται πιό ἔρημος ἀπό ἐκεῖνον πού ζεῖ σέ πάμφτωχες ἀπομακρυσμένες καί ἀραιοκατοικημένες γειτονιές.
– Τό ἀτομικό του δρᾶμα τό ζεῖ ὁ πολιτισμένος μόνος του. Ὅλοι στήν πόλη τοῦ εἶναι ξένοι, τρέχουν γιά νά πλουτίσουν καί γιά νά διακριθοῦν!
– Ἡ ἔλλειψη συναισθηματικῆς καί γενικά ψυχικῆς ἐπαφῆς ὠθεῖ τόν ἄνθρωπο τῶν πόλεων νά ζήσει μακριά ἀπό τούς δικούς του. Τό ποσοστό τῶν ἀνθρώπων πού ζοῦν μόνοι αὐξάνει διαρκῶς καί τείνει πρός τό 50% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ.
– Ἡ πνευματική κάλυψη ἐκ μέρους διδασκάλων, ἰατρῶν κλπ. εἶναι ἀνύπαρκτη.
– Ἡ Ἐκκλησία προσφέρει μόνο «τυπική ἀρωγή» μέ ἐλάχιστες σεβαστές ἐξαιρέσεις.
– Τό κοινωνικό κατεστημένο προβάλλει τό παρά φύσιν καί μεταλλάσσει τίς ἔννοιες καί γενικά τίς ἀξίες.

Τί δέον γενέσθαι;
Ὑπομονή καί ἀγώνας. Τάχ’ αὔριο ἔσετ’ ἄμεινον

Τρομακτικές συμπτώσεις

Abraham Lincoln (1860) –  John Kennedy (1960)

– Ὁ Ἀβραάμ Λίνκολν ἐξελέγη στό Κογκρέσο τό 1846
Ὁ Τζών Κέννεντυ ἐξελέγη συό Κογκρέσο τό 1946

– Ὁ Ἀβραάν Λίνκολν ἔγινε πρόεδρος τό 1860
Ὁ Τζών Κέννεντυ ἔγινε πρόεδρος τό 1960

– Τά ὀνόματα Lincoln καί Kennedy ἔχουν καί τά δύο 7 γράμματα.

– Καί οἱ δύο δολοφονήθηκαν ἡμέρα Παρασκευή

– Καί οἱ δύο πυροβολήθηκαν στό κεφάλι

– Καί τούς δύο διαδέχθηκαν Νότιοι πού λέγονταν Τζόνσον

– Ὁ Ἄντριου Τζόνσον πού διαδέχθηκε τόν Λίνκολν γεννήθηκε τό 1808
Ὁ Λίντον Τζόνσον πού διαδέχθηκε τόν Κέννεντυ γεννήθηκε τό 1908

– Ἡ γραμματέας τοῦ Λίνκολν λεγόταν Κέννεντυ
Ἡ γραμματέας τοῦ Κέννεντυ λεγόταν Λίνκολν

– Ὁ Τζών Μπούθ πού δολοφόνησε τόν Λίνκολν γεννήθηκε τό 1839
Ὁ Λή Ὄσβαλντ πού δολοφόνησε τόν Κέννεντυ γεννήθηκε τό 1939

– Τά ὀνόματα καί τῶν δύο δολοφόνων ἔχουν 15 γράμματα:
John Wilkes Booth  –   Lee Harvey Oswald

– Ὁ Λίνκολν δολοφονήθηκε στό θέατρο Ford
Ὁ Κέννεντυ δολοφονήθηκε στό αὐτοκίνητό του μάρκας Ford  (Ford Lincoln)

– Ὁ δολοφόνος τοῦ Λίνκολν πιάστηκε σέ μία ἀποθήκη, ὅπως ἔφευγε ἀπό τό θέατρο
Ὁ δολοφόνος τοῦ Κέννεντυ πιάστηκε σέ ἕνα θέατρο, ὅπως ἔφευγε ἀπό μία ἀποθήκη

– Ὁ Λίνκολν μία ἑβδομάδα πρίν δολοφονηθεῖ ἦταν στό Μονρόε τῆς πολιτείας Μαίριλαντ
Ὁ Κέννεντυ μία ἑβδομάδα πρίν δολοφονηθεῖ, ἦταν μέ τήν Μαίριλυν Μονρόε

(περ. Classic Century  τευχ. 6  σελ. 73)

Ἐνδοοικογενειακή βία – Κακοποίηση γυναικῶν

«Μετά τά παιδιά ἔρχονται οἱ γυναῖκες, οἱ ὁποῖες κακοποιοῦνται ἀπό τούς συζύγους των ὡς βιολογικά ἀσθενέστερες, ἄν καί ἀρκετές ἀπό αὐτές ἔχουν κακοποιήσει τά παιδιά τους γιά τόν ἴδιο λόγο. Ζούγκλα ἡ ζωή. Μέσα στή δῆθεν εὐρυθμία τῆς πόλης ἡ βία κυριαρχεῖ παντοῦ. Οἱ θάνατοι γυναικῶν 45-65 ἐτῶν ἀπό συζυγική βία ξεπερνοῦν καί αὐτούς τούς θανάτους ἀπό καρκίνο! Οἱ δέ βίαιοι ἄνδρες εἶναι ἄτομα ὑπεράνω πάσης ὑποψίας, γνωστοί (δημοκράτες!) πολιτικοί, δημοφιλεῖς ἠθοποιοί, τραγουδιστές καί ἀθλητές ἰνδάλματα νέων, ὑπάλληλοι, κλπ.
Καί ὅταν ὅμως ἀποκαλυφθοῦν οἱ πράξεις τους, ἡ κοινωνία σπάνια ἀντιδρᾶ, ἀντιπαρέρχεται τό γεγονός σάν κάτι τό συνηθισμένο, δέν τιμωρεῖ τόν ἔνοχο, δέν τόν περιφρονεῖ, δέν τόν περιθωριοποιεῖ …
Τό Ὑπουργεῖο Δικαιοσύνης στή χώρα μας μέ τήν συμβολή τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἰσότητας ψήψισε τόν νόμο Ν. 3500/2006 κατά τῆς ἐνδοοικογενειακῆς βίας …
Νά τονίσουμε ὅμως ὅτι ὁ νόμος εἶναι τυφλός, θά πρέπει νά τόν ὁδηγήσει ὁ ἄνθρωπος στό σημεῖο πού πρέπει νά ἐφαρμοσθεῖ, καί ὁ ἄνθρωπος αὐτός εἶναι ὁ φίλος, ὁ ἱερεύς, ὁ γιατρός, ὁ δάσκαλος καί ὁποιοσδήποτε ἄλλος μέ ὑψηλά αἰσθήματα πού θά τύχει νά εἶναι παρών σέ ἕνα τέτοιο πρόβλημα».

(«Ἰατρός. Μεταξύ οὐρανοῦ καί γῆς»  ἐκδ. Γρηγόρη  Ἀθήνα 2012  σελ. 202-204)

Ὁδηγίες πρός τούς Κυβερνῶντες

« … ἐφ’ ὅσον τά εἰσοδήματά μου ἀρκοῦν διά νά ζήσω, ἀρνοῦμαι νά ἐγγίσω μέχρι καί τοῦ ὀβολοῦ τά δημόσια χρήματα, ἐνῶ εὑρισκόμεθα εἰς τό μέσον ἐρειπίων καί ἀνθρώπων βυθισμένων εἰς ἐσχάτην πενίαν».

Ἰωάννης Καποδίστριας
Πρῶτος Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος
πρός τήν Δ’ Ἐθνοσυνέλευση

Ποιός ἄλλος θά μποροῦσε να τό πεῖ!
Γι’ αὐτό καί οἱ Ἕλληνες, εὐγνωμόνως φερόμενοι, τόν δολοφόνησαν