ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Εάν διασχίσεις τα σύνορα της Βόρειας Κορέας ΠΑΡΑΝΟΜΑ, τρως 12 χρόνια σκληρής εργασίας. Εάν διασχίσεις τα σύνορα του Ιράν, ΠΑΡΑΝΟΜΑ, κρατείσαι επ’ αόριστον. Εάν διασχίσεις τα Αφγανικά σύνορα, ΠΑΡΑΝΟΜΑ, τρως σφαίρα. Εάν διασχίσεις τα σύνορα της Σαουδικής Αραβίας, ΠΑΡΑΝΟΜΑ, θα φυλακισθείς. Εάν διασχίσεις τα σύνορα των ΗΠΑ, ΠΑΡΑΝΟΜΑ, θα υποστείς ξυλοδαρμό από την αστυνομία. Εάν διασχίσεις τα σύνορα της Κίνας, ΠΑΡΑΝΟΜΑ, μπορεί να μην ακουστείς ποτέ ξανά… Εάν διασχίσεις τα σύνορα της Βενεζουέλας, ΠΑΡΑΝΟΜΑ, θα δικαστείς ως κατάσκοπος. Εάν διασχίσεις τα σύνορα της Κούβας, ΠΑΡΑΝΟΜΑ, …θα καταλήξεις επ’ αόριστον σε πολιτική φυλακή.
Εάν όμως, – δείχνοντας με θράσος τη φωτοτυπία με τα …δικαιώματά σου, που θα σου έχει προμηθεύσει από πριν ο δουλέμπορος – διασχίσεις τα σύνορα της Ελλάδας, ΠΑΡΑΝΟΜΑ, παίρνεις: άσυλο, θέση εργασίας, κοινωνική ασφάλιση, πρόνοια, κουπόνια συσσιτίου, δωρεάν παιδεία, δωρεάν υγειονομική κάλυψη, και σε πολλές περιπτώσεις, μπορείς ακόμη και να ψηφίσεις!!! (Πηγή: molivios. blogpost.com)
περιοδικό «Τροπαιοφόρος» τεύχος 13 σελ.5-6ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Επέτειος 28ης Οκτωβρίου

Η Νίκη είναι δική μας

Χτυπά η καμπάνα .. Πόλεμος! Βουίζει το χωριό.
Περήφανες υψώνονται σημαίες στον αγέρα.
Σκύβουν λεβέντες και φιλούν το χέρι το δεξιό
της μάνας του πατέρα.
Το τρέμουλο από τη φωνή, να κρύψουν οι γονιοί
μάταια πασκίζουν όταν λεν: «Παιδιά, με την ευχή μας!»
Κι αυτοί, αποχαιρετώντας τους ξεσπούν σε μια ιαχή!
«Η Νίκη είναι δική μας».

Σωτήρη Σκίπη

(από το βιβλίο: «Οι σελίδες της Δάφνης 1940-41»
Μαρίας Φαφαλιού. Εκδ. «Εστία»

Η αγάπη προς την πατρίδα που αδικεί τα παιδιά της

ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
«Τότε του λέγω: Εγώ κι απλό στρατιώτη να με βάλετε στρέγω (το δέχομαι) δια την αγάπη της πατρίδας μου. Όμως εδώ δουλεύει αδικία. … να μην μιλήσω δεν μπορούσα, ότι αδικιόταν οι αγωνισταί και βραβεύονταν οι κόλακες. Του λέγω: Δυστυχία μας των καϋμένων! Κακά και ψυχρά θα πάμεν. … Και αυτήνη η πατρίδα μας δεν λευτερώθη με παραμύθια, λευτερώθη με αίματα και θυσίες. κι από αυτά έγινε βασίλειον – κι όχι να βραβεύονται ολοένα οι κόλακες κι οι αγωνισταί να αδικώνται. Ότι, όταν σκοτώνονταν οι αγωνισταί, αυτήνοι κοιμόνταν. Κι όσο αγαπώ την πατρίδα μου δεν αγαπώ άλλο τίποτας. Να έρθει ένας να μου ειπεί ότι θα πάγει ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι (δέχομαι) να μου βγάλει και τα δυο μου μάτια. Ότι αν είμαι στραβός και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει. αν η πατρίδα μου είναι αχαμνά (σε κακή κατάσταση), δέκα μάτια να’ χω στραβός θα να είμαι. Ότι σ’ αυτήνη θα ζήσω, δεν έχω σκοπόν να πάγω αλλού».
(Απάντηση στον Εϊδέκ ,Βαυαρό, μέλος της αντιβασιλείας του Όθωνα)
Από το βιβλίο «Αναλύσεις Νεοελληνικών Κειμένων» Γ. Βαλέτα
Εκδόσεις Πέτρος Κ. Ράνος Αθήνα 1965