Πρός δόξαν τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως.

Μέ ἐντολή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου οἱ 108 μοναχοί τῆς Ἱ. Μονῆς Ἐσφιγμένου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἐπειδή ἀντιδροῦν στήν οἰκουμενιστική πολιτική του, διώκονται καί συγκεκριμμένα:
_ Δέν τούς ἐπιτρέπεται νά βγοῦν καί νά ἀγοράσουν τρόφιμα.
_ Δέν τούς ἐπιτρέπεται νά βγοῦν μέ βάρκα καί νά ψαρέψουν.
_ Δέν τούς ἐπιτρέπεται νά δεχθοῦν ἰατρό πρός ἐπίσκεψη ἀσθενοῦς μοναχοῦ.
_ Δέν τούς ἐπιτρέπεται … νά βλέπουν τήν νύχτα … καί νά ἐπικοινωνοῦν μέ τόν ἔξω κόσμο (τούς ἔχουν κόψει τό φῶς καί τό τηλέφωνο).
Νά ὑπενθυμήσουμε, ὅτι παρόμοια ὑφίσταται καί ὁ πρώην (;) Πατριάρχης Ἱεροσολύμων!

Καί αὐτά δέν ἀπασχολοῦν κανένα!!

(στοιχεῖα ἀπό apotixisi.blogspot.gr 31/7/2013)

Advertisements

Λίστα Λαγκάρντ

Ἐμπεριέχει τά ὀνόματα ἀθώων (;) καί ἀνθρώπων πού διέπραξαν ἐγκλήματα. Ἔκλεψαν χρήματα ἀπό τόν Ἑλληνικό λαό καί τά διοχέτευσαν στό ἐξωτερικό μέ ἀποτέλεσμα τήν πλήρη οἰκονομική κατάρρευση τῆς χώρας πού συνδέεται μέ αὐτοκτονίες, θανάτους λόγω μή παροχῆς φαρμάκων καί ἐλλιποῦς ἰατρικῆς περίθαλψης, λιποθυμίες πεινασμένων μαθητῶν, στρατιές ἀστέγων, κ.λπ.

Καί ἡ ἰθύνουσα τάξη; Οἱ πνευματικοί ταγοί τῆς χώρας;
Ἒδωσαν τήν δέουσα παράσταση:
Ἔστησαν τή θεατρική σκηνή μέσα στή Βουλή, ἔπαιξαν τό ἔργο μέ ἀπαράμιλλη ἠθοποιΐα (ἄλλωστε οἱ ἠθοποιοί εἶναι ἀπό τούς πρώτους πού ἐκλέγονται βουλευτές!) καί …. κατάφεραν νά ἀποφύγουν τήν «κάθαρση».
Τά καθάρματα!

Πλουτισμός Ἀχιερέων

Σέ μεγάλες, γνωστές ἱστοσελίδες ἀναγράφεται, ὅτι στή λίστα Λαγκάρντ περιλαμβάνονται καί τά ὀνόματα 18 καί πλέον Ἀρχιερέων.

Ἐπιτέλους! ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία ἐκπροσωπεῖ ὅλα τά στρώματα τοῦ λαοῦ!

Τά μειονεκτήματα τῆς φυλῆς μας

Κωνσταντῖνος Παπαρρηγόπουλος
Γεννήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη τό 1825. Καταγόταν ἀπό τήν Βυτίνα Ἀρκαδίας.
Μέ τήν ἔναρξη τοῦ Ἀγώνα ὁ πατέρας του Δημήτριος ἐκτελεῖται ἀπό τούς Τούρκους μαζί μέ τόν γυιό του Μιχαήλ, τόν ἀδελφό του Ἰωάννη καί τόν γαμπρό του Δημήτριο Σκαναβή δημεύτηκε δέ καί ἡ περιουσία τους.
Ἀναγκάζονται νά καταφύγουν στήν Ὀδυσσό καί μετά στό Ναύπλιο. Λόγω τῆς περιπετειώδους ζωῆς του δέν κατάφερε νά τελειώσει οὔτε τήν φοίτηση στό Γυμνάσιο καί ἀναπλήρωσε τά κενά μέ ἰδιωτικά μαθήματα. Παρά ταῦτα κατάφερε τελικά νά γίνει καθηγητής τῆς Ἱστορίας στήν Φιλοσοφική Σχολή Ἀθηνῶν καί κατόπιν Πρύτανης.
Συγγάφει μεταξύ πολλῶν ἄλλων καί τό περισπούδαστο ἔργο «Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους ἀπό τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων μέχρι τῶν νεωτέρων», μέ τό ὁποῖο ἀνάλαβε ἐκ μέρους τῶν Πανελλήνων νά ἀπαντήσει μέ σπουδαῖα ἐπιχειρήματα στίς δοξασίες τοῦ Φαλμεράϋερ.

Αὐτόν τόν μεγάλο ἀναξιοπαθοῦντα Ἕλληνα οἱ συμπατριῶτες του:
Τό 1815 τόν ἀπόλυσαν ἀπό τό Ὑπουργεῖο Δικαιοσύνης, ἐπειδή θεωρήθηκε ὅτι ἀνῆκε στούς ἑτερόχθονες (δέν εἶχε γεννηθεῖ στά ἐλεύθερα ἑλληνικά ἐδάφη)!
Ἀπορρίπτουν τήν αἴτησή του νά προσληφθεῖ ὡς Ὑφηγητής, ἐπειδή δέν διέθετε διδακτορικό δίπλωμα. Τό διδακτορικό δίπλωμα εἶχαν ἀρνηθεῖ τό 1849 νά τοῦ τό χορηγήσουν, κάτι πού δέχθηκε νά κάνει ἡ Φιλοσοφική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Μονάχου!

(«Ἱστορικά» ἐκδ. Ἐλευθεροτυπία, τευχ.85 σελ. 6-13).

Τά πάθη τῆς φυλῆς μας

Ἐμπεδοκλῆς (495-435 π.Χ.) Ἕνας ἀπό τούς σπουδαιότερους προσωκρατικούς φιλοσόφους.
Χρησιμοποίησε τόν πλοῦτο του γιά ἀγαθοεργούς σκοπούς.
Ἀρνήθηκε νά ἀνακηρυχθεῖ βασιλιάς στήν πατρίδα του καί ἀντιτάχθηκε στούς ὀλιγαρχικούς καταλύοντας τό πολίτευμά τους.
Ὁ γυιός του ἀναδείχθηκε Ὀλυμπιονίκης στήν πάλη. Καί ὁ παπποῦς του εἶχε ἀναδειχθεῖ Ὀλυμπιονίκης στό τέθριππο.

Παρά ταῦτα ὁ λαός τάχθηκε μέ τό μέρος τῶν ἀριστοκρατῶν, πού κατάφεραν νά τόν ἐξορίσουν, μέ ἀποτέλεσμα νά πεθάνει μακριά ἀπό τήν πατρίδα του.

(«Ἱστορία τῶν Ἑλλήνων τόμ. 24 ἐκδ. Δομή σελ. 177-178)

Σεισάχθεια ἀπό τή χούντα τοῦ 1967

«Το 1968 το καθεστώς αποφάσισε τη μαζική απελευθέρωση των επιχειρηματιών και επαγγελματιών που βρίσκονταν στη φυλακή για χρέη. Απελευθερώθηκαν έτσι περίπου 2 000 άτομα. Στη συνέχεια, καταργήθηκε η προσωποκράτηση για χρέη. …
Επίσης «ρυθμίστηκαν», δηλαδή σχεδόν χαρίστηκαν, συσσωρευμένα αγροτικά χρέη. Ωφελήθηκαν 644 000 οφειλέτες, για συνολικό ποσόν ύψους 7,6 δισεκατομμυρίων δραχμών της εποχής. Το ποσόν αυτό ήταν ίσο με το σύνολο των απλήρωτων υπολοίπων των δανείων προς τη βιοτεχνία στα τέλη του ίδιου έτους».

(«Ιστορικά» τευχ. 79 εκδ. Ελευθεροτυπία σελ.32)

Ντροπή για τη Δημοκρατία μας

Ἀμέριστη συμπαράσταση στούς πάσχοντες συνανθρώπους μας

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ

«Καλή Γερόντισσα, μα τι κάνεις;
Εδώ’ ναι πρώτης δίχως φωτιά.
Έτσι του κάκου, σου λέω, μη χάνεις
τα κούτσουρά σου, τι είσαι φτωχιά.
Στέγνωσα τώρα, σβύσ’ τα να ζήσεις».

Μα αὐτή να ακούσει μηδέ γυρίζει,
ρήχνει διο ξύλα, τα συνταβλίζει,
«Κάτσε, στρατιώτη, να ζεσταθείς».

«Δεν έχω πείνα πια, ψυχομάνα,
βάστα το ορνίθι σου, το κρασί.
Εγώ, με χόρτασε η κουραμάνα
που μέσα στ’ άσπρο μου βρήκα σακκί.
Δεν παν σε εμένα τέτια φαγιά».

Μα αὐτή την τσότρα σιμά του βάζει,
παίρνει απ’ το ορνίθι και του μοιράζει,
«Να φας, στρατιώτη, μισή μπουκιά».

«Κυρούλα, στάσου! τι ειν’ τούτα πάλι;
για πιον το στρώμα το μαλακό;
Με τον αγκώνα για προσκεφάλι
το στρώνω στα άχερα απάνου εγώ.
Κάτσε πια τώρα θα κουραστείς».

Μα της γριούλας τ’ αυτί δε δρώνει,
παρά ανδρομίδα φέρνει και στρώνει,
«Πέσε, στρατιώτη, να κοιμηθεῖς».

«Κυρά, πηγαίνω με την εφκή σου!
Μα σα να βάρυνε το σακκί …
Τι μου το γιόμισες, στην ψυχή σου,
με την κουλούρα και το τυρί;
Εδώ σιμά’ ναι και το χωριό …

Μα οχ στην καρδιά της αυτή στενάζει
κι’ ένα απ’ τα μάτια της δάκρυ στάζει,
«Έχω στρατιώτη παιδί κι’εγώ».

(«Κούφια Καρύδια» Λέκα Ἀρβανίτη εκδ. The Liverpool Booksellers Co., Ltd 1915 σελ. 524-525)