Το Φθινόπωρο στη θύρα του Χειμώνα

Δεν θέλω να παραδεχθώ ότι μεγάλωσα
Τα γιορτινά μου βάζω
και χρώματα επάνω μου πολλά

Τολμώ τη νιότη μου να συναγωνισθώ
που’ χε τα φύλλα όλα πράσινα
και τα κλαδιά χωρίς καρπούς

Μα! λίγο αν κινηθώ
μου πέφτουν τα βαμμένα μου μαλλιά
και φαλακροί οι κλώνοι μου
ψηλά τον ουρανό κοιτάζουν

Ο δρόμος τέλειωσε στη θύρα του Χειμώνα
Μονόδρομος!

Αυτός στα άσπρα παγερά ντυμένος
Οι άλλοι όλοι στολισμένοι
όπως στην κάσα οι νεκροί

Μα! αν δεν υπήρχε πίσω του η ζωή
προς τι ο στολισμός;

Advertisements

Το Φθινόπωρο στη θύρα του Χειμώνα

Δεν θέλω να παραδεχθώ ότι μεγάλωσα
Τα γιορτινά μου βάζω
και χρώματα επάνω μου πολλά

Τολμώ τη νιότη μου να συναγωνισθώ
που’ χε τα φύλλα όλα πράσινα
και τα κλαδιά χωρίς καρπούς

Μα! λίγο αν κινηθώ
μου πέφτουν τα βαμμένα μου μαλλιά
και φαλακροί οι κλώνοι μου
ψηλά τον ουρανό κοιτάζουν

Ο δρόμος τέλειωσε στη θύρα του Χειμώνα
Μονόδρομος!

Αυτός στα άσπρα παγερά ντυμένος
Οι άλλοι άλλοι στολισμένοι
όπως στην κάσα οι νεκροί

Μα! αν δεν υπήρχε πίσω του η ζωή
προς τι ο στολισμός;

Χωροφυλακή και Αστυνομία. Ιστορική ανασκόπηση

Χ ω ρ ο φ υ λ α κ ή
– Συστήθηκε το 1833 και καταργήθηκε το 1984 μετά τη συγχώνευσή της με την Αστυνομία των Πόλεων.
– Το νέο Σώμα ονομάστηκε Ελληνική Αστυνομία
– Στελεχώθηκε το πρώτον από οπλαρχηγούς της Επανάστασης, που είχε οργανώσει ο Καποδίστριας
– Η δομή της είχε ακολουθήσει τα Γαλλικά πρότυπα

Α σ τ υ ν ο μ ί α   τ ω ν   Π ό λ ε ω ν
– Η ανάγκη δημιουργίας της προέκυψε λόγω της σημαντικής αύξησης του πληθυσμού και της επέκτασης των συνόρων μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
– Συστήθηκε το 1921 και συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα μετά τη συγχώνευσή της με την Χωροφυλακή.
– Λειτούργησε μόνο για 4 πόλεις της χώρας. Άρχισε να λειτουργεί πρώτα στην Κέρκυρα το 1921, μετά στην Πάτρα το 1922, κατόπιν στον Πειραιά το 1923 και τέλος στην Αθήνα το 1925.
– Μετά την συνένωση των δύο Σωμάτων ο αριθμός κλήσης της Άμεσης Δράσης της Χωροφυλακής (109) έπαυσε να ισχύει και παραμένει ο αριθμός 100 της Αστυνομίας Πόλεων για όλη τη χώρα.
– Οι νέες στολές δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια του σχεδιαστή μόδας Γιάννη Τσεκλένη και του γραφίστα ιστορικού μελετητή στολών Γιάννη Μυλωνά και μάλιστα αφιλοκερδώς.
– Στην Ελληνική Αστυνομία υπηρετούν τα τελευταία χρόνια και γυναίκες, ο αριθμός των οποίων φθάνει τις 6 000 (το 10%του συνολικού προσωπικού του Σώματος)
– Οι γυναίκες κατατάσσονται και εκπαιδεύονται με τον ίδιο τρόπο με τους άνδρεςς, χαίρουν ίσης μεταχείρισης και η εξέλιξή τους δεν υπόκειται σε περιορισμούς.
– Ιδιαίτερη κατηγορία προσωπικού αποτελούν τα σώματα Ειδικών Φρουρών και οι Υπηρεσίες Συνοριακής Φύλαξης

(περ. «Αστυνομική ανασκόπηση»  Σεπτ. – Οκτ.  2016  σελ. 40-43)

Η σωτηρία του Έθνους … εναπόκειται στο ανεύθυνο της Κυβέρνησης

–  Ο Ερντογάν απειλεί απόβαση στα νησιά που εγγίζουν τα Μικρασιατικά παράλια.
Και η Κυβέρνηση φέρεται με τέτοιο τρόπο στους πρόσφυγες που φιλοξενούνται σε αυτά, ώστε εάν συμβεί κάτι τέτοιο, να δεχθούν τους Τούρκους ως απελευθερωτές!

– Η Οικονομία. Μέγα πρόβλημα, το οποίο απεργάζεται ακόμη και την καταστροφή του Έθνους.
Και ο πρωθυπουργός, με το υψηλό αίσθημα ευθύνης … που τον διακρίνει, διόρισε αρμόδιο υπουργό:
Κατ’ αρχάς ένα ψυχοπαθολογικό άτομο, το οποίο δεν το αντικατέστησε έγκαιρα ούτε όταν κατάλαβε το λάθος του.
Και τώρα ένα ώριμο κορίτσι άνω των 30 ετών (31!). Τα προσόντα του δεν αναφέρονται πουθενά, αφού το νεαρόν της ηλικίας του τα υπερκαλύπτει!

– Τα γραφεία κηδειών ανταποκρίνονται σε μεταθανάτιες καταστάσεις.
Τα νέα γραφεία του πρωθυπουργού (με πρώτο της Θεσσαλονίκης) ανταποκρίνονται … σε προθανάτιες. Μακάρι αυτές να είναι μόνο του κόμματός του και όχι του Έθνους.

– Στη φουρτούνα αναλαμβάνει την ευθύνη του πηδαλίου πάντα ο πεπειραμένος, δόκιμος καραβοκύρης.
Το ίδιο συνέβη και στο νέο γραφείο του Πρωθυπουργού. Η ευθύνη ανατέθηκε πάλι σε ένα ώριμο κορίτσι (και βέβαια, αφού είναι πάνω από 20 ετών!) αλλά και πεπειραμένο, αφού  ήταν συνδικαλίστρια από το Δημοτικό Σχολείο.

– Εσχάτη λύση στο αδιέξοδο οι εκλογές, «ἡ συμπεριφορά του ποντικού», που το σκάει από το πλοίο που βυθίζεται.
Αυτό έπραξαν και όλοι οι προ αυτού κυβερνήσαντες μετά την μεταπολίτευση.
Δουλειά του μοντέρνου καπετάνιου είναι να γλεντοκοπάει στη γαλήνη και στην τρικυμία να εγκαταλείπει το πλοίο … βοηθούμενος βέβαια από μία – δύο νεαρές συνεργάτιδές του!

Τι δεν είναι θαύμα

Μισή σελίδα μεγάλου μεγέθους αφιερώνει γνωστή έγκριτη θρησκευτική εφημερίδα (της οποίας επί έτη είμαι συνδρομητής), για να περιγράψει το θαύμα στην ι. μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Λειβαδιάς.

«Επί δώδεκα ημέρες ακούγαμε να θυμιάζει κάποιος … χωρίς να βρίσκεται μέσα στον ι. ναό και τους λοιπούς ενιαίους με το ναό χώρους της Μονής … με το θυμιατό να βρίσκεται σβηστό στη θέση του … χωρίς να υπάρχει δεύτερο θυμιατό …
…Μαζί με το θυμιατό ακούγαμε και τα βήματα του, όπως ακριβώς ηχούν τα παπούτσια μας  όταν βαδίζουμε σε καθαρό λείο πάτωμα».

Εάν ήμουν αλλόθρησκος ή άπιστος, δεν ξέρω κατά πόσο θα με έπειθε το θαύμα αυτό, το να αρκείται δηλαδή κάποιος άγιος στο να βηματίζει και να θυμιατίζει αόρατος, την ώρα που βομβαρδίζονται χιλιάδες αθώοι και πνίγονται και άλλες τόσες χιλιάδες πρόσφυγες στα νερά της Μεσογείου!