Δεκέμβριος, ὁ μήνας τῶν Χριστουγέννων

«Προσευχή» Κωστῆ Παλαμᾶ

Χριστέ μου, κράτα με μακριά ἀπ’ τίς κακίες τοῦ κόσμου,
Στή φάτνη βρέφος, ὅσο ζῶ, νά σέ λατρεύω δός μου!
Κι ὅταν θά ρθῆ ἀπό σέ σταλτός ὁ Χάρος νά μέ πάρη
Κάμε σά βρέφος νά σταθῶ μπροστά στή θεία σου Χάρη.
Χριστέ μου, δός μου στούς σεισμούς, στίς τρικυμίες τοῦ κόσμου,
Πάντα νά στέκω ἀτράνταχτος, καί νἆναι ὁ λογισμός μου
Τό φῶς ἀπό τό μυστικό πού χύνονταν ἀστέρι
Ὅταν γιά σένα στή Βηθλεέμ τούς Μάγους εἶχε φέρει …
Καί κάμε λόγια κι ἔργα μου σάν τῶν ἀγρῶν τά κρίνα
Προφητικά, φεγγόβολα, κάμε τα σάν ἐκεῖνα.
Τῆς νύχτας τῶν ἁπλῶν βοσκῶν. Γεννιόσουν καί γροικοῦσαν
Τούς οὐρανούς ὁλάνοιχτους πού σέ δοξολογοῦσαν.

Advertisements

Ὑπάρχουν ἀκόμη Ἕλληνες μέ Ἑλληνική συνείδηση

Ἡ δήμαρχος Βεροίας Χαρίκλεια Οὐσουλτζόγλου Γεωργιάδου ἀρνήθηκε νά παραστεῖ στήν «τελετή διάλυσης τοῦ Β’ΣΣ» τήν Παρσκευή 29 Νοεμβρίου 3013 διαμηνύοντας:
» Καταγγέλλω τήν διάλυση τοῦ Β’ΣΣ (Β’ Σώματος Στρατοῦ) μέ ὅση δύναμη ἔχει ἡ φωνή μου …
Θεωρῶ ὅτι καί οἱ ὑπόλοιπες Ἀρχές τοῦ τόπου δέν πρέπει συμμετέχοντες στήν «ἐξόδιο ἀκολουθία τοῦ Β’ΣΣ» νά νομιμοποιήσουν μέ τήν παρουσία τους τήν ἀπόφαση τοῦ Ὑπουργείου Ἄμυνας».

(www.enromiosini.gr 29/11/2013)

Σοφά ἀποφθέγματα

«Στον πόλεμο οἱ δυνατοί σκλαβώνουν τούς ἀδύναμους καί σέ καιρό εἰρήνης οἱ πλούσιοι σκλαβώνουν τούς φτωχούς»

Ὂσκαρ Ουάϊλντ «Ὁ νέος βασιλιᾶς»
«Παγκόσμιος Ἀνθολογία Διηγήματος» ἐκδ. Αὐλός Ἀθῆναι 1960 τόμ. Β’ ελ. 10

Ἡ ἀπόστασή μας ἀπό τούς πρωτογόνους

«Υπάρχουν ακόμη στον κόσμο μερικοί λαοί που δεν έχουν ακόμα μπει ούτε στην εποχή της γεωργίας: φυλές της δυτικής ερήμου Καλαχάρι, στην Αφρική, πολλοί από τους ιθαγενείς της Αυστραλίας, αυτόχθονες της Νέας Γουϊνέας, Πυγμαίοι του Κονγκό και Ινδιάνοι της ζούγκλας του Αμαζονίου. Ὀλοι αυτοί εξακολουθούν να ζουν με το κυνήγι και την συλλογή καρπών, όπως οι άνθρωποι της Νεολιθικής Εποχής.
…. Στην Παλαιολιθική Εποχή δεν υπήρχαν περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο απ’ όσους βρίσκονται σήμερα σε μία μεγάλη πόλη. Θα μπορούσε κανείς να ταξιδεύει πολλά χρόνια στη γη και να μη συναντήσει άλλο ανθρώπινο πλάσμα. Ολόκληρο το δυτικό ημισφαίριο, μέχρι πριν από 25 000 χρόνια, ήταν εντελώς ακατοίκητο».

(Ιστορία των Ελλήνων εκδ. Δομή τομ. 25ος σελ. 153-154)

Τό ἀπάνθρωπο πολιτικό κατεστημένο

Κινάδων:
«Σπαρτιάτης αρχηγός συνωμοσίας, που είχε σκοπό την παραχώρηση ίσων πολιτικών δικαιωμάτων στους είλωτες και στους περιοίκους. Ήταν η πρώτη απόπειρα εναντίον του πολιτεύματος του Λυκούργου και αποκαλύφθηκε από νεαρό Σπαρτιάτη, τον οποίο ο Κινάδων αποπειράθηκε να μυήσει … (συνελήφθη) …τον υπέβαλαν σε βασανιστήρια για να αποκαλύψει τους άλλους συνωμότες, τον γύρισαν στους δρόμους με δεμένα χέρια και τον τράχηλο περασμένο σε σιδερένιο κλοιό, τον μαστίγωσαν και τελικά τον σκότωσαν μαζί με τους άλλους συνωμότες’.

(Ιστορία των Ελλήνων» εκδ. Δομή τομ. 25ος σελ. 151)

Ὁ ξένος παράγοντας ρυθμιστής πάντα τῶν Ἑλληνικῶν ὑποθέσεων

Τό 405 π.Χ ἔληξε ὁ Πελοποννησιακός Πόλεμος μέ νίκη τῶν Σπαρτιατῶν στούς Αἰγός Ποταμούς. Ἡ νίκη ὅμως αὐτή δέν ἀρκοῦσε γιά νά γίνουν οἱ Σπαρτιᾶτες κυρίαρχοι τῆς Ἑλλάδος. Ὑπῆρξαν μυστικές συμφωνίες μεταξύ Σπαρτιατῶν καί Περσῶν ἀτιμωτικοῦ τύπου γιά νά ὑποκύψει ἡ Ἀθήνα.
Τό ἴδιο ἐπαναλήφθηκε ἀντιστρόφως τό 394 π.Χ. ἀπό πλευρᾶς τώρα τῆς Ἀθήνας. Ὁ Κόνων καταναυμάχησε τόν Σπαρτιατικό στόλο στήν Κνίδο μέ τήν βοήθεια τοῦ Ἀρταξέρξη Α’.
(«Ἱστορικά» ἐκδ. Ἐλευθεροτυπία τευχ. 104 σελ. 3)

Υ.Γ. Ποιός νά τούς ἔλεγε, ὅτι «τά παιδιά τους» θά συνέχιζαν τήν τακτική τῶν προγόνων τους ἐπί χιλιετίες!

Κίμων ὁ Μιλτιάδου. Πρότυπο πολιτικοῦ ἀνδρός

Κίμων. Υιός του νικητή της ναυμαχίας της Σαλαμίνος Μιλτιάδου, ένας εκ των ενδοξοτέρων στρατηγών των Αθηνών.

«Από τα χωράφια του αφαίρεσε τους φράχτες, ώστε και οι ξένοι και όσοι πολίτες είχαν ανάγκη άφοβα να παίρνουν από κει οπωρικά. Και κάθε μέρα έστρωνε στο σπίτι του δείπνο, που ήταν λιτό αλλά αρκετό για πολλούς. … Τον παρακολουθούσαν συνήθως νεαροί καλοντυμένοι και καθένας τους, όταν συναντούσε τον Κίμωνα κάποιος γεροντότερος πολίτης με φτωχά ρούχα, άλλαζε τα ρούχα του με εκείνον, κι αυτή η πράξη έδειχνε ευσέβεια. Οι ίδιοι πάλι, με άφθονα χρήματα, πλησίαζαν στην αγορά τους τίμιους φτωχούς και σιωπηλά τους έβαζαν στα χέρια τους νομίσματα».
(«Ιστορία των Ελλήνων» εκδ. Δομή τομ. 25ος σελ. 144)

Υ.Γ Οι Αθηναίοι … ευγνωμονούντες «από μία μικρή αφορμή τόν εξοστράκισαν για δέκα χρόνια»!!