Πρῶτες Βοήθειες – Ἐγκαύματα

Ἔ γ κ α υ μ α  εἶναι ἡ ἐπίδραση ἐπί τοῦ σώματος τοῦ ἀνθρώπου ὑψηλῆς θερμοκρασίας τέτοιας, ὥστε νά προκαλέσει βλάβη στόν ὀργανισμό του.
Ὑπάρχουν καί ἄλλες αἰτίες ἐγκαυμάτων, ὅπως ἡ ἀκτινοβολία, διάφορες χημικές οὐσίες, κλπ, οἱ ὁποῖες ὅμως δέν θά μᾶς ἀπασχολήσουν ἐδῶ.

– Ἀπό πλευρᾶς αἰτίου διακρίνονται σέ:
ξ η ρ ά  (ἐπίδραση πυρακτωμένου σώματος ἤ φλόγας)  καί σέ
ὑ γ ρ ά (ἐπίδραση ζέοντος ὑγροῦ) .
Τά ὑγρά εἶναι περισσότερο βλαβερά ἀπό τά ξηρά.

– Ἀπό πλευρᾶς βαρύτητας διακρίνονται σέ:
Π ρ ώ τ ο υ  β α θ μ ο ῦ :
Τοπικό ἐρύθημα τῆς ἐπιδερμίδας, ἄλγος καί ἐλαφρό οἴδημα τῆς περιοχῆς, μικρή τοπική αὔξηση τῆς θερμοκρασίας.
Δ ε υ τ έ ρ ο υ  β α θ μ ο ῦ :
Ἐπί πλέον σχηματισμός φυσαλλίδων
Τ ρ ί τ ο υ  β α θ μ ο ῦ :
Νέκρωση τοῦ δέρματος, ἐσχάρα (τό λεγόμενο κάπαλο), οὐλή (μετά ἀπό ἀρκετό χρονικό διάστημα ἤ καί ἡμέρες).
Τ έ τ ά ρ τ ο υ  β α θ μ ο ῦ :
Ἀπανθράκωση τῶν ἱστῶν (πλήρης καταστροφή των χωρίς δυνατότητα ἀναγέννησης).

– Πρῶτες Βοήθειες
Ἐπαλείφουμε τήν περιοχή τοῦ ἐγκαύματος μέ βαζελίνη ἤ βαζελινοῦχες ἀλοιφές (ποτέ μέ κορτιζονοῦχο) ἤ ἐν ἀνάγκη μέ καθαρό λάδι.
Ἐάν ὑπάρχουν φυσαλλίδες ποτέ δέν τίς σπᾶμε, διότι ὐπάρχει μεγάλος κίνδυνος νά ἐπιμολυνθοῦν. Μόνο ἐάν εἶναι πολύ μεγάλες ἀδειάζουμε τό ὑγρό τους μέ ἀποστειρωμένη βελόνα ἀπό τή βάση τους (αὐτό καλλίτερα ἄς τό ἀφήσουμε στά χέρια τοῦ εἰδικοῦ (γιατροῦ, ἔμπειρου νοσοκόμου, κλπ).
Ἐάν πρόκειται περί δακτύλων, τά ἀλείφουμε μέ βαζελίνη ἤ λάδι καί τά ἐπιδένουμε ἐλαφρά μέ γάζα καί ὁπωσδήποτε  χ ω ρ ι σ τ ά  τό ἕνα μέ τό ἄλλο.
Ὅσο πιό μεγάλη εἶναι ἡ ἔκταση τοῦ ἐγκαύματος, τόσο καί πιό ἐπικίνδυνο καθίσταται αὐτό γιά τή ζωή μας.

Ἐ π ι β ά λ λ ε τ α ι
Σέ ὄλα τά ἐγκαύματα ἠ ἐπίσκεψη σέ ἰατρό καί εἰδικά γιά τά βαριά σέ νοσοκομεῖο. Στά βαριά πρέπει νά γίνει ἄμεσα, διότι κινδυνεύει ὁ ἀσθενής νά πέσει σέ κατάσταση σόκ. Στά ἐλαφρὐτερα ἔχουμε τό χρονικό περιθώριο νά γίνει μέ τήν ἄνεσή μας.
Ἐάν τό ἔγκαυμα εἶναι σοβαρό καί τό νοσοκομεῖο μακριά, τότε θά πρέπει νά χορηγήσουμε στόν πάσχοντα ὑγρά, σέ κάθε δέ ποτήρι καλό θά εἶναι νά προσθέτουμε ἕνα κουταλάκι τοῦ γλυκοῦ σόδα καί 1/2 τοῦ ἴδιου κουταλιοῦ ἁλάτι.

Ὁ ὅρκος στήν Παλαιά Διαθήκη

– Στό βιβλίο «Γένεσις»  (ν’,5):
Ὁ Ἰωσήφ παρακαλεῖ τόν Φαραώ νά τοῦ ἐπιτρέψει νά θάψει τόν μόλις ἀποθανόντα πατέρα του στήν γῆ Χαναάν, ἐπειδή εἶχε δεσμευτεῖ μέ ὅρκο ἐνώπιόν του.
«Ὁ πατήρ μου  ὥ ρ κ ι σ έ  με λέγων … ἐκεῖ με θάψεις».

– Στό ἴδιο βιβλίο  (ν’,24):
Λίγο πρό τοῦ θανάτου του ὁ Ἰωσήφ διευκρινίζει στόν λαό του, ὅτι ὁ Θεός θά τηρήσει τήν ὑπόσχεσή του νά τούς ἐπαναφέρει στήν γῆ Χαναάν, γιατί εἶχε δεσμευθεῖ μέ ὅρκο.
«Ἐγώ ἀποθνήσκω … καί (ὁ Θεός) ἀνάξει ὑμᾶς εἰς τήν γῆν ἥν  ὥ μ ο σ ε ν  τοῖς πατράσιν ἡμῶν».

– Στό βιβλίο «Ἔξοδος»  (ιγ’,19):
Ὁ Μωυσῆς προτοῦ ἀναχωρήσει μέ τούς Ἰσραηλίτες ἀπό τήν Αἴγυπτο, παίρνει μαζί του καί τά ὀστᾶ τοῦ Ἰωσήφ, ἐπειδή εἶχε δεσμευθεῖ ὁ λαός μέ ὅρκο.
«Καί ἔλαβε Μωυσῆς τά ὀστᾶ Ἰωσήφ μεθ’ ἑαυτοῦ.  ὅ ρ κ ω  γάρ ὥρκισε τούς υἰούς Ἰσραήλ …»

– Στό βιβλίο «Ἀριθμοί»  (ε’, 18-19):
Ἐάν κάποιος ὑποπτεύεται τήν γυναίκα του ὅτι τόν ἀπάτησε, τότε τήν ὀδηγεῖ ἐνώπιον τοῦ ἰερέως καί ἐκείνη μέ ὅρκο ἐπιβεβαιώνει ἤ ἀρνεῖται στόν ἱερέα τό γεγονός.
«Καί στήσει ὁ ἱερεύς την γυναῖκα ἐνώπιον Κυρίου … καί  ὁ ρ κ ι ε ῖ  αὐτήν ὀ ἱερεύς …»

– Στό βιβλίο «Ἔσδρας Β’»  (ι’,15):
Ὁ Ἔσδρας ὁρκίζει τούς ἄρχοντες καί τούς ἱερεῖς νά τοῦ ὑποσχεθοῦν, ὅτι θά μεταμεληθοῦν.
«Καί ἀνέστη Ἔσδρας καί  ὥ ρ κ ι σ ε  τούς ἄρχοντας, τούς ἱερεῖς καί Λευίτας καί πάντα Ἰσραήλ τοῦ ποιῆσαι κατά τό ρῆμα τοῦτο»

– Στό βιβλίο «Βασιλειῶν Α’»  (ιδ’, 28):
Ὁ Ἰωνάθαν, υἱός τοῦ βασιλιά Σαούλ, πληροφορεῖται ἀπό κάποιον, ὅτι ὁ πατέρας του ὅρκισε ὅλο τό λαό νά νηστεύσει.
«Καί ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τοῦ λαοῦ καί εἶπεν.  ὁ ρ κ ί σ α ς   ὥ ρ κ ι σ ε   τόν λαόν ὁ πατήρ σου λέγων …»

– Στό βιβλίο «Ἆσμα ἀσμάτων»  (β’,7):
Ἡ κόρη ὁρκίζει τίς θυγατέρες τῆς Ἱερουσαλήμ στό ὄνομα τῆς ἀγάπης.
« Ὡ ρ κ ι σ α  ὑμᾶς, θυγατέρες Ἱερουσαλήμ … ἐάν ἐγείρητε καί ἐξεγείρητε τήν ἀγἀπην, ἕως οὗ θελήσει»

– Στό βιβλίο «Παραλειπομένων Β’»  (ιη’,15):
Ὁ βασιλιάς πρόκειται νά μεταβεῖ εἰς Ραμώθ Γαλαάδ γιά νά πολεμήσει καί ρωτᾶ τόν προφήτη Μιχαία, ἐάν θά ἔχει αἰσιον πέρας ἠ ἐκστρατεία αὐτή δεσμεύοντάς τον μέ ὅρκο νά τοῦ πεῖ τήν ἀλήθεια.
«Καί εἶπεν αὐτῶ ὁ βασιλεύς ποσάκις  ὁ ρ κ ί ζω  σε ἵνα μή λαλήσεις πρός με εἰ μή τήν ἀλήθειαν ἐν ὀνόματι Κυρίου»

– κλπ, κλπ

Γ ε ν ι κ ά
Ὁ ὅρκος στήν ἐποχή τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης:

– Εἶναι τό μόνο μέσο γιά νά ἐλεγχθεῖ ἕνας ἄγριος, νομαδικός λαός ἀνάμεσα σέ τόσους  ἐχθρούς.
– Εἶναι ὁ ἑνωτικός κρίκος μεταξύ τοῦ Θεοῦ – τοῦ ἐκπροσώπου του στή γῆ – καί τοῦ λαοῦ.
– Εἶναι ἡ ἱερή ἀναφορά τῶν πράξεων τοῦ ἀνθρώπου.
– Εἶναι τό μέγα κίνητρο καί ἡ ζωοποιός δύναμη τοῦ λαοῦ.
– Εἶναι ὁ ἱερός δεσμός τῶν ἐπί μέρους φυλῶν σέ ἕνα ἔθνος

Ἐ π ί   τ ο ῦ   π ρ α κ τ έ ο υ
Πῶς νά τοποθετηθεῖ ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ προβλήματος ὁ κάθε χριστιανός;

– Ἐάν εἶναι λάθος ὁ ὅρκος, τότε πῶς παρουσιάζεται ὁ Θεός Πατήρ νά ὁρκίζεται;
– Δέν εἶχε ἀκόμη ἔλθει τό πλήρωμα τοῦ νόμου; Δηλαδή ὁ Θεός δέν φερόταν τέλεια μέχρις ὅτου ἔλθει ὁ Υἱός του στήν γῆ;
– Εἶναι καθαρῶς ἀνθρωπομορφικές ἐκφράσεις; Καί μέ τέτοια ψέμματα γαλουχήθηκε ὁ περιούσιος λαός πού ἀνάμενε τόν Μεσσία;

Ἀ π ά ν τ η σ η
– Δέν εἶναι τόσο φοβερά τά προβλήματα αὐτά γιά τήν Ἐκκλησία. Ἁπλῶς δέν κάθησαν ποτέ ἐπί αἰῶνες ὀλόκληρους οἱ ὑπεύθυνοι νά τά λύσουν.
– Τό μόνο πού ἔκαναν καί κάνουν ἀκόμη καί σήμερα εἶναι νά ἐνοχοποιοῦν ἐκείνους πού τά θέτουν καί ἀγωνιοῦν γιά τήν ἐπίλυσή τους.
– Ἀκόμη χειρότερο εἶναι τό νά ἐνοχοποιοῦν τόν κάθε ἁπλό χριστιανό, ὅταν ὁ ταλαίπωρος βρίσκεται σέ ἀδιέξοδο πρό τοῦ πρακτέου.

Πρῶτες Βοήθειες – Κράμπα

– Κ ρ ά μ π α :
Εἶναι ἡ αἰφνίδια, ἐπώδυνη μυϊκή σύσπαση, πού ἀφορᾶ κυρίως τούς μῦς τῆς γαστροκνημίας (γάμπας), καί σπανιώτερα τούς μῦς τοῦ μηροῦ, τοῦ ἄκρου ποδός, κ.ἄ.

– Δ ι ά ρ κ ε ι α :
Ὁ σπασμός τοῦ μυός διαρκεῖ συνήθως λίγα λεπτά τῆς ὥρας.
Ὁ ἔντονος πόνος διαρκεῖ καί αὐτός λίγα λεπτα. Εἶναι δυνατόν ὅμως νά ἀφήσει ἕνα ἤπιο, ἐπώδυνο αἴσθημα διαρκείας ὠρῶν ἤ πολύ σπάνια καί ἡμερῶν.

– Θ ε ρ α π ε ί α :
Ἀκινητοποίηση τοῦ σκέλους. Μόνο ὅταν ἀρχίζει νά ὑποχωρεῖ ὁ πόνος, τότε ἐπιτρέπονται ἤπιες κινήσεις πού ἀνακουφίζουν τόν ἀσθενῆ.
Ἤπιες μαλάξεις τῆς περιοχῆς.
Ἐπί διαρκείας ἄνω τῶν 5-10 λεπτῶν βοηθοῦν καί τά θερμά ἐπιθέματα.
Ἐάν ἐπισυμβεῖ κράμπα κατά τήν κολύμβηση, τότε: Ψυχραιμία (τό σπουδαιότερο). Ἐάν ξαπλώσουμε ἀνάσκελα καί χαλαρά, θά περάσει σέ λίγα λεπτά. Ἐάν τρομοκρατηθοῦμε καί κάνουμε βίαιες κινήσεις, ἡ κατάσταση θά ἐπιδεινωθεῖ. Ὅποιος δέν γνωρίζει καλό κολύμπι, μπορεῖ νά ἐπιπλέει χαλαρά χωρίς νά μεταβάλλει τή θέση τοῦ σώματός του.

– Π ρ ό λ η ψ η :
Ὅταν δέν ὑπάρχει παθολογικό ὑπόβαθρο, δεν χρειάζεται καμμά πρόληψη. Σύσταση μόνη ἡ ἀποφυγή ὑπερβολικῆς κόπωσης σέ ἐκείνους πού δέν ἔχουν συνηθίσει τίς μακρές πορεῖες, πολύωρες ἀθλοπαιδειές, κλπ
Ἐπί συνεχῶν προσβολῶν, γιά κατοχύρωση, χρειάζεται πρωτίστως ἔλεγχος τοῦ κυκλοφορικοῦ συστήματος τῶν κάτω ἄκρων μέ  «Τriplex ἀρτηριῶν καί φλεβῶν κάτω ἄκρων».

Ὁ θρησκευτικός ὅρκος. Σημεῖο ἀντιλεγόμενο

Πάλι τά κατάφερε ἡ Ἐκκλησία μας νά μπερδευτεῖ καί νά αὐτενοχοποιηθεῖ

– Νέα ὁρκωμοσία στή Βουλή, γιατί «ἔπεσε» ἡ προηγούμενη κυβέρνηση.
Διαφορετική μορφή ὁρκωμοσίας στή Βουλή, ἐπειδή … «ἔπεσε» ἡ Ἐκκλησία στά μάτια τῶν πιστῶν της.

– Ἡ ἀναλογία μεταξύ αὐτῶν πού δέχθηκαν νά ὁρκισθοῦν στό ὄνομα τοῦ Θεοῦ καί ἐκείνων πού προτίμησαν νά ὁρκισθοῦν στό λόγο τῆς τιμῆς τους δέν περιποιεῖ τιμήν στήν Ἐκκλησία. Σαφῶς οἱ ὅροι ἀντιστράφηκαν. Οἱ μέχρι πρότινος λίγοι «ἐπαναστάτες», θιασῶτες τοῦ πολιτικοῦ ὅρκου, ἦταν τώρα ἡ ἡ μεγάλη ὁμάδα, τό σύνολο σχεδόν τοῦ σώματος τῆς νέας Βουλῆς. Καί ἡ ἐξαίρεση, οἱ «γραφικοί», ἦταν αὐτοί πού διακήρυξαν τήν πίστη τους!

– Πλήρης ἀναντιστοιχία τῶν συμβόλων καί τῶν θεσμῶν πρός τόν ἀριθμο τῶν συμμετεχόντων στήν τελετή. Ἀπό τήν μία πλευρά ὁ Ἱεράρχης μέ τήν βυζαντινή στολή καί τήν χρυσῆ ράβδο ἔχοντας μπροστά του μερικούς «ὀπισθοδρομικούς» ἐκπροσώπους τοῦ κοινοβουλίου καί ἀπό τήν ἄλλη ὁ ἁπλᾶ ἐνδεδυμένος Πρόεδρος τῆς δημοκρατίας περιστοιχιζόμενος ἀπό πλῆθος «προοδευτικῶν» βουλευτῶν!

– Ἡ Ἐκκλησία ἔχει πάντοτε ἀνοιχτές τίς ἀγκάλες της, γιά νά δεχθεῖ στοργικά τόν καθένα ἀπό ἐμᾶς ἀλλά ἔφθασε στό σημεῖο νά μείνει μέ ἀνοιχτά μέν τά χέρια ἀλλά ἄδεια! Τά πρώην τέκνα της κάθισαν μαζί μέ τούς λοιπούς ἀδιάφορα ἀπέναντί της.

– Καί ἡ μέν ἀπερχομένη Κυβέρνηση ἄρχισε ἀμέσως τήν αὐτοκριτική. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως, μή ἐθισμένη σέ τέτοιες ἐνέργειες, προέβη ἀμέσως σέ πράξεις πού λίαν ἐπιεικῶς θά χαρακτηρίζονταν βεβιασμένες καί πρόχειρες. Ὄχι μόνο κανένας δέν συνεχάρη αὐτούς πού τόλμησαν νά ὁρκισθοῦν μέ τόν ὅρκο πού συνιστᾶ στά τέκνα της ἀλλά ἀντίθετα ἔδωσαν εὔσημα σέ ἐκείνους πού κατέφυγαν στόν πολιτικό ὅρκο. «Ὁ ὅρκος δέν χρειάζεται», ἀπό χείλη ἀρχιερέως, «Ὁ Ἀλέξης Τσίπρας ἔκανε τό σωστό», ἀπό τήν γραφίδα θεολόγου!  Ἄρα τό λάθος τό ἔκαναν αὐτοί πού ὁρκίσθηκαν ἐνώπιον τοῦ ἀρχιερέως! Νά μήν τρελλαθοῦμε!

– Τά λάθη τῆς Ἐκκλησίας δέν πρέπει νά ἐπιρρίπτονται στούς ὤμους τῶν πιστῶν, καί μάλιστα κατά τήν ὥρα πού ἐκεῖνοι ἀποτίουν τιμήν πρός αὐτήν. Τά λάθη τῆς Ἐκκλησίας θά πρέπει νά διαχωρίζονται ἀπό τούς θεολόγους της καί νά γίνονται ἀντικείμενο μελέτης καί κίνητρο πρός λῆψιν σοβαρῶν ἀποφάσεων πού θά ἀναβιβάσουν τό θρησκευτικό ἐπίπεδο τοῦ λαοῦ. Ὅταν ὅμως τά προβλήματα αὐτά λέγονται ἤ ἀναγράφονται , τότε πάντοτε περιβάλλονται ἀπό μία ἔνοχη σιγή τῶν κρατούντων καί τῶν συντηρητικῶν τῆς Ἐκκλησίας σέ τέτοιο μάλιστα βαθμό, ὥστε νά θεωροῦνται ἔνοχοι αὐτοί πού τά καταγγέλουν καί ὄχι ἐκεῖνοι πού τά ἀσπάζονται.

– Δέν εἶναι δόγμα ὁ ὅρκος καί βέβαια εὔκολα θά μποροῦσε νά καταργηθεῖ.
Δέν εἶναι δόγμα οἱ μεσαιωνικοί ἐξορκισμοί πού ἐκφωνοῦνται κατά τήν τέλεση τοῦ μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος. Τό ἄκακο βρέφος δέν μᾶς τό στέλνει ὁ Θεός γεμᾶτο ἀπό δαιμόνια!!
Δέν εἶναι δόγμα οἱ ἁγιασμοί τῶν σπιτιῶν ἀνά μήνα ἀπό τόν ἱερέα τῆς ἐνορίας. Ποιά δαιμόνια πηγαίνει νά διώξει «ὁ πάτερ» ἀπό τό σπίτι τοῦ χριστιανού πού ἔχει βαπτισθεῖ καί λαμβάνει μέσα του τόν θεό ἀπό τήν θεία κοινωνία! Καί τόσα, τόσα ἄλλα.
Αὐτό ὅμως δέν σημαίνει κατά τούς χριστιανούς, «ὅτι ὁ Ἀλέξης Τσίπρας ἔκανε τό σωστό» πού δέν βάπτισε τά παιδιά του!

– Μία μεγάλη ἁμαρτία συνεχίζεται στήν καθημέραν πράξη τῆς Ἐκκλησίας. Εὔκολα «ἀδειάζουμε» τόν ἄσημο πιστό μπροστά στόν ἐπίσημο ἄπιστο ἤ καί ψυχρό στήν πίστη.
Τελευταῖος θά ἔλθει ὁ πολιτευτής στήν θεία λειτουργία … ἀλλά πρῶτος θά καθήσει.
Τό περιστέρι στήν τελετή τῶν Θεοφανείων ὁ ἐπίσημος θά τό πάρει νά τό πετάξει, ἔστω καί ἄν δέν ξέρει ἀπό ποῦ μπαίνουν στόν ναό.

Ἐ π ί μ ε τ ρ ο ν
– Ἡ Ἐκκλησία θά ἔπρεπε πρῶτα νά τιμοῦσε τά τέκνα της πού ὁρκίσθηκαν καί μετά νά δικαιολογοῦσε καί νά θεωροῦσε σεβαστή καί τήν στάση τῶν λοιπῶν. Μέ τό νά τιμᾶ μ ό ν ο τή στάση τῶν ἄλλων δείχνει νά ἔπαιζε θέατρο μπροστά στούς πιστούς της.

– Κατά τήν γνώμη μου, τό νά ἐπικαλεῖσαι τόν Θεό μάρτυρα  στίς πράξεις σου καί νά τόν ἐκθέτεις μέ τήν πιθανή ἀσυνέπειά σου, αὐτό καταβιβάζει τό ἐπίπεδο τῆς θρησκείας.
Τό νά ἐπικαλεῖσαι τόν λόγο τῆς τιμῆς σου εἶναι πολύ πιό ἀνθρώπινο καί σωστό.

Πρῶτες Βοήθειες – Ὀξύς κοιλιακός πόνος

– Ἐάν ὁ πόνος εἶναι διάχυτος μέ μαλακή κοιλιά καί ἀνεξάρτητα ἀπό τό ἄν συνοδεύεται ἤ ὄχι  μέ ἤπιο πόνο στό στομάχι, τότε δέν χρειάζεται ἡ βοήθεια γιατροῦ.
Θά πρέπει νά ἀποφύγουμε γιά μία μέ δύο ὧρες τή λήψη τροφῆς καί οἱουδήποτε ὑγροῦ ἐκτός βέβαια ἀπό νερό, ἀπό ἀφεψήματα καί σόδες.
Φάρμακα μόνο σπασμολυτικά (π.χ Buscopan, Spasmoapotel, κλπ) καί αὐτά μέ ἐπιφύλαξη.

– Ἐάν ὁ πόνος συνοδεύεται ἀπό  σκληρή κοιλιά καί λίαν ἐπώδυνη (νά πονᾶμε ἀκόμη καί ὅταν τήν ἀκουμπᾶμε), ἐπί πλέον δέ καί μέ πυρετό, τότε:
Ἀπαγορεύεται ἡ λήψη ὁποιασδήποτε τροφῆς ἤ χυμοῦ
Ἀπαγορεύεται αὐστηρά ἡ λήψη φαρμάκων
Ἐπιβάλλεται ἐπίσκεψη ἄμεσα σέ γιατρό

– Ἐάν πονᾶμε στό δεξιό πλάγιο τῆς κοιλιᾶς σέ συνδυασμό μέ ταχυκαρδία, ἐμέτους, μέτριο ἤ ὑψηλό πυρετό, τότε πιθανότατα πρόκειται περί σκωληκοειδίτιδας.
Ἀπαγορεύεται ἡ λήψη ὁποιασδήποτε τροφῆς ἤ χυμοῦ
Ἐπιβάλλεται ἄμεση διακομιδή σέ νοσοκομεῖο.
Ἐάν ἡ ἀπόσταση εἶναι μεγάλη, ἐπιτρέπονται πρός ἀνακούφιση τοῦ πάσχοντος:
Ψυχρά επιθέματα σέ ὅλη τήν κοιλιά καί παυσίπονα.

Τό Καράβι

Ἕνα καράβι ξεκίνησε σήμερα ἀπό τό λιμάνι. Ἕνα καράβι γεμᾶτο ἐλπίδες, ἕτοιμο γιά μεγάλα καί ἐπικίνδυνα ταξίδια, γιά νά φέρει τή λύτρωση σέ ἕνα λαό πού δοκιμάζεται ἐπί χιλιάδες χρόνια καί πού ἀναγεννᾶται ἀπό τίς στάχτες του καί δοξάζεται.

Ὅλα ἦταν ἕτοιμα ἀπό καιρό. Τό πλήρωμα τοῦ ἔλειπε. Καί τό ἐπέλεξε ὁ λαός. Ὅρισε καί τόν καπετάνιο καί τό κατευόδωσε γεμᾶτο εὐχές … τυλιγμένες μέ ἐπιφυλάξεις.

Τώρα γλιστρᾶ καμαρωτό στά ὕδατα τοῦ λιμανιοῦ, ἀνάμεσα στά ἄλλα τά ἀραγμένα, μόνο αὐτό πλεούμενο, γιά τή μεγάλη μάχη!

Ἡ ἀξιολόγηση τοῦ καθενός θά γίνει στό πέλαγος πού τούς περιμένει νά τούς δοκιμάσει, νά τούς περάσει … ἀπό σαράντα κύματα. Ἐκεῖ θά κριθοῦν οἱ πάντες. Ἡ ἱκανότητα τοῦ καπετάνιου, οἱ συνεργάτες πού ἐπέλεξε, αὐτοί πού θά τολμήσουν τά ἀδύνατα, ἐκεῖνοι μέ τό πνεῦμα θυσίας στήν καρδιά ἀλλά καί οἱ μικρόψυχοι, αὐτοί πού θά κρύβονται πίσω ἀπό τούς λοιπούς καρπούμενοι τά ἀγαθά ἀπό τίς θυσίες τους, καί οἱ ἄθλιοι πού θά ὑπονομεύουν, καί οἱ μικροί , οἱ πολλοί μικροί καί παμπόνηροι πού θά στέκονται παράμερα, ἕτοιμοι νά τό σκάσουν καί νά μεταπηδήσουν σέ ἄλλο πλοῖο, πρόθυμοι νά κατηγορήσουν τούς πάντες καί νά διακηρύξουν ἀκριβῶς τά ἀντίθετα ἀπό αὐτά πού πίστευαν λίγο πρίν.

Ἡ ρότα τοῦ πλοίου εἶναι προδιαγεγραμμένη. Τό λιμάνι τό κατευοδώνει μέ τίς εὐχές τῶν ἀνθρώπων τῆς προκυμαίας, μέ τά σφυρίγματα τῶν διπλανῶν πλοίων, τίς κωδωνοκρουσίες τῶν ναῶν πού βρίσκονται φυτευμένοι στήν ἀγκαλιά του  καί μέ τά φτερά τῶν λευκῶν του  γλάρων.

Θά περάσει τό πέλαγος ἤ θά καταποντισθεῖ παρασύροντας καί τίς ἐλπίδες ὅλων μας;

Καί στήν χειρότερη τῶν περιπτώσεων ἡ Πατρίδα δέν πρόκειται νά βουλιάξει μαζί του. Ἔχει ἄλλο πλοῖο στά σκαριά. Οἱ μαστόροι νἆναι καλά! Κανένας ὅμως δέν εὔχεται κάτι τέτοιο. Ἡ εὐχή ὅλων μας τό κατευοδώνει.

Θ ε έ  μ ο υ,  ν ά  ε ἶ ν α ι   κ α λ ο τ ά ξ ι δ ο !

Ἐκλογές. Οἱ δύο ἔννοιες τοῦ «ἐκλέγω»

1η:  διαλέγω, προτιμῶ
2η:  ξεριζώνω τίς γερασμένες, ἄσπρες τρίχες, ἀπό τά γένεια μου

(«Λεξικόν τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης»  Ἰωάν. Σταματάκου ἐκδ. Δεδεμάδη Ἀθήνα 2012)

Ἄς ξεριζώσουμε σήμερα τίς ἐκφυλισμένες βουλευτικές τρίχες ἀπό τά γένεια τοῦ Κοινοβουλίου μας