Μαθήματα αγωγής από το Άγιον Όρος

Ξεθάρρεψε το παιδί. Αν και πρωθυπουργός, η συμπεριφορά του είναι η χαρακτηριστική της νεανικής ηλικίας με την ανωριμότητα αλλά και τις μεταπτώσεις της. Κατεβαίνει ως αριστερός και η πολιτική του είναι ήπια προς μέτρια δεξιά. Κατεβαίνει ως αντιευρωπαϊστής και είναι όλο αγκαλιές και φιλιά με το ευρωπαϊκό κατεστημένο. Κατεβαίνει ως παλληκαράς που τα σπάει όλα και διαθέτει μέχρι τώρα τη μεγαλύτερη συλλογή καρπαζιών και χαστουκιών.
Κατεβαίνει και ως άθεος (δικαίωμά του). Αλλά προς τι αυτή η άνεση, η φιλία και οι υποσχέσεις προς τον Πατριάρχη και τον Αρχιεπίσκοπο; Προς τι αυτή η δήθεν ενδοτικότητα που ακολουθείται πάντα από ασυνέπεια σε λόγια και σε έργα;
Στη παγίδα είχαν πέσει και οι γέροντες του Όρους. Αλλά ανένηψαν:

Θέλεις να έρθεις στο όρος;  Έλα ως τουρίστας, ως κοινός θνητός.
Θα’ πρεπε να το είχες καταλάβει από μόνος σου.

Advertisements

Το άωρον της αγιοποίησης

«Το Πρωτάτον του αγ. Όρους δεν εορτάζει ως «άγιον» τον π. Παΐσιον. Μόνον οι μάρτυρες δια λόγους πίστεως μαρτυρήσαντες, εορτάζουν ευθύς αμέσως. Δια τους οσίους πρέπει να περάσουν 100 έτη. Όλα αυτά είναι ζημία της ψυχής».
(περ. «Άγιος Αγαθάγγελος»  Ιούλ. – Αύγ. 201  σελ. 44)

–  Ο «ωραίος» προέρχεται από το «ωριαίος». Για να είσαι ωραίος θα πρέπει να είσαι στην ώρα σου, στο χρόνο που ωριμάζεις. Μόνο ο ώριμος (ο ωριαίος) είναι ωραίος.
–  Ο «άωρος» δεν είναι κακός αλλά δεν είναι τέλειος, του λείπουν πολλά. Γίνεται αποδεκτός στην ανάγκη αλλά δεν έχει το κάλλος του ωραίου, δεν πληροί τις βαθύτερες ψυχικές ανάγκες, δεν εκφράζει κάτι ανώτερο, δεν παραπέμπει στο θείον.
–  Η κατ’  ανάγκην αποδοχή του «άωρου» καταβιβάζει το επίπεδο των πνευματικών αναζητήσεων και αλλοιώνει την περί του υψηλού αίσθηση. Γι’  αυτό μόνο στην μεγάλη ανάγκη γίνεται αυτό αποδεκτό και μάλιστα για πολύ μικρή χρονική περίοδο.

Η Εκκλησία δεν βρίσκεται στην εσχάτη ανάγκη, δεν διώκεται. Απλώς τα μέλη της …διέρχονται τον βίον νυσταλέα ή και υπνώττοντα! Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται ανάνηψη, εγρήγορση και πόθος θείος προς δράσιν και θεωρίαν (με την θεολογική του όρου έννοια). Κάθε άλλος τρόπος, μη δόκιμος, οδηγεί σε θρησκοληψία και τραυματίζει το θρησκευτικό αίσθημα του λαού.

Ιδού τα αποτελέσματα της πρόωρης (άωρης) αγιοποίησης του ως άνω μοναχού:
«Ετέθη προς προσκύνησιν εις τον ιερόν ναόν του αγ. Αθανασίου Αιτωλίας, κατά την αγρυπνίαν επί τη μνήμη του Παίσίου του αγιορείτου, ένα κάστανο, το οποίον κατέχει ένας από το 1990, το οποίον έλαβε από τον π. Παΐσιον …
… Προ 2-3 ετών εις Κύπρον έθεσαν τις παντόφλες προς προσκύνησιν. Εις το Άργος τα γυαλιά του αλλά κατόπιν αποδοκιμασίας δεν τόλμησαν να τα θέσουν!!!»
(αυτόθι ως άνω)

Ψυχογενής ανορεξία

Είναι η ακραία απώλεια σωματικού βάρους προκαλούμενη από το ίδιο το άτομο.

Το δυσάρεστο είναι ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται όλο και συχνότερα, ιδιαίτερα στον ανεπτυγμένο κόσμο (αλλοίμονο! πώς θα έχουμε ανορεξία σε λαούς που πεθαίνουν από την πείνα!)

Πότε και σε ποιους εμφανίζεται

– Είναι 10 με 20 φορές πιο συχνή στα κορίτσια από ό,τι στα αγόρια.
–  Συνήθως εμφανίζεται μεταξύ του 10ου και 30ου έτους της ηλικίας, κυρίως όμως μεταξύ των 10 και 18 ετών.
–  Συχνότερα εμφανίζεται σε εφήβους υψηλοτέρων κοινωνικοοικονομικών τάξεων και σε επαγγέλματα στα οποία η σωματική εμφάνιση παίζει πρωτεύοντα ρόλο (μοντέλα, γυμναστές, μέλη μπαλέτου, κ.λ.π).

Συμπτώματα

–  Δυσανεξία στο κρύο
–  Δυσκοιλιότητα
–  Υπερκινητικότητα
–  Κεφαλαλγία, ζάλη
–  Ήπια αναιμία
–  Οστεοπενία
–  Βραδυκαρδία
–  Αμηνόρροια (στα κορίτσια)
Μείζονα συμπτώματα
–  Αγχώδεις διαταραχές
–  Μείζων κατάθλιψη
–  Κοινωνική φοβία
–  Διαταραχές προσωπικότητας

Θεραπεία
Δεν υπάρχει ειδικό φάρμακο
–  Ενδείκνυται ατομική ψυχοθεραπεία (όσο το δυνατόν συντομότερα )
–  Νοσοκομειακή περίθαλψη (σε προχωρημένες καταστάσεις)
–  Το κυριότερο εξ όλων παραμένει η πρόληψη (με τη συμβολή του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος).

Υ.Γ.
–  Το τραγικό στην ιστορία της ανθρωπότητας, είναι ότι η τεχνολογική πρόοδος δεν συμβαδίζει με την πνευματική τοιαύτη.
–  Θύματα οι αθώες νέες γενιές που προσαρμόζονται δυσκολότερα
–  Το ακόμη τραγικότερο είναι, ότι παρά τις διαπιστώσεις αυτές και άλλες παρόμοιες, τίποτε δεν αναχαιτίζει αυτή την ασύμμετρη πρόοδο.

Για ένα εξωγήινο θα αποτελούσε θέατρο του παραλόγου η διαπίστωση, ότι στη Γη οι μισοί πεθαίνουν από την πείνα και οι λοιποί πεθαίνουν από την παχυσαρκία και από τον κορεσμό έναντι του φαγητού!

(στοιχεία από περ. «Ιατρικός Σύλλογος Πειραιά» τευχ. 03  σελ.42-46)

Περί της καύσης των νεκρών

«Το Συμβούλιο του Γ’ Διαμερίσματος του Δήμου Αθηναίων ομοφώνως απέρριψεν την ίδρυσιν αποτεφρωτηρίου εις τον ελαιώνα  δια την καύσιν των νεκρών. Επί 2,5 ώρες προσπαθούσε να τους πείσει ο Δήμαρχος Καμίνης τους συμβούλους να το ψηφίσουν, οι οποίοι τελικώς δεν υπέκυψαν»
(«Το Παρόν» 21.5.2017 σελ. 12).
«Η πολιτική ηγεσία έχει ψηφίσει τους σχετικούς νόμους δια την αποτρόπαιον και αντίχριστον αυτήν πράξιν εις την Ορθόδοξον χώραν της Ελλάδος!!!»
(«Άγιος Αγαθάγγελος» Μάϊος – Ιούν. 2017 σελ. 46)

Ερωτήσεις

(τι να πρωτορωτήσει κανείς!)
–  Έχει ή δεν έχει κάποιος το δικαίωμα να διαθέσει το σώμα του μετά θάνατον όπως θέλει;
–  Εάν δεν είναι χριστιανός, με ποιο δικαίωμα του επιβάλεις να κάνει κάτι που δεν πιστεύει ή που του απαγορεύει η δική του θρησκεία;
– Εάν είναι χριστιανός, με ποιο δικαίωμα παρεμβαίνεις στη ζωή του και του καθορίζεις εσύ τί θα παραβεί και σε τι θα υπακούσει; Μήπως προτίθεσαι να του απαγορεύεις τη χορήγηση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος επειδή δεν πάει την Κυριακή στην εκκλησία;
–  Έχεις ελεύθερα τα πορνεία για να διαθέτει κατά το δοκούν το σώμα του εν ζωή και του απαγορεύεις το αποτεφρωτήριο μετά θάνατον;
–  Αυτοί που κάηκαν από ατύχημα δεν θα πάνε στον παράδεισο;
–  Όσοι κάηκαν στην Ιερά Εξέταση έχοντες ομολογήσει την πίστη τους στο Χριστό, δεν θα πάνε στον παράδεισο;
–  Είναι δόγμα η καύση των νεκρών ή έθος στη χριστιανική κοινωνία;
–  Ο Χριστός στην άλλη ζωή δύναται να έπανασυνθέσει το σώμα από τα κόκκαλα και αδυνατεί από τη στάχτη;

Σοφές διδαχές από υπεύθυνους πολιτικούς

Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης δεν περιορίζονται μόνο στην πρωτόγνωρη οικονομική ύφεση. Η κοινωνική συνείδηση έχει επίσης συρρικνωθεί δραστικά. Με τον όρο κοινωνική συνείδηση αναφερόμαστε στις αρχές συμβίωσης  που αποδέχονται οι πολίτες παρά τις διαφορετικές απόψεις και επιδιώξεις τους.

… Η κοινωνική συνείδηση ενδυναμώνεται όσο οι πολίτες διαπιστώνουν, ότι οι διαμορφωμένοι τρόποι κοινής συνεννόησης και δράσης εφαρμόζονται, βελτιώνονται, τους εξασφαλίζουν λύσεις στα προβλήματά τους. Αντίθετα περιορίζεται όταν επικρατούν έντονη αντιπαλότητα, αυθαιρεσία και μονομέρεια στην άσκηση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, όταν ο πολίτης διαπιστώνει ότι οι κανόνες συνύπαρξης παραβιάζονται συστηματικά.

… Η επικράτηση της κοινωνικής ασυνειδησίας καλλιεργεί την αβεβαιότητα και την αποστασιοποίηση

(αποσπάσματα από άρθρο Κώστα Σημίτη. Καθημερινή Κυ. 24.9.2017)

Απόπειρα δολοφονίας του Πατριάρχη Γεωργίας από κληρικό

Συνελήφθη στο αεροδρόμιο της Γεωργίας Τμπιλίσι ο π. Γκιόργκ Μαμαλάτζε με την κατηγορία απόπειρας φόνου του Πατριάρχη Ηλεία.
Σε ειδική κρύπτη στη βαλίτσα του ανακαλύφθηκε φιαλίδιο με δηλητήριο, ένα όπλο και φυσίγγια.

(https://apotixisi.blogspot.gr 20.9.2017)

και μετά μας φταίνε οι αλλόθρησκοι!!!

Το φαινόμενο Στάλιν

Δια τους αείποτε εθελοτυφλούντας

Το1929 ξεφορτώθηκε την αντιπολίτευση …Η ομάδα φιλοσόφων και ιστορικών που ετοίμαζε τα πανεπιστημιακά εγχειρίδια στο πνεύμα του διεθνισμού εκτελέστηκε.
… Ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία δεν σκηνοθετήθηκε ένα τέτοιο γιγαντιαίο θέαμα εφαρμοσμένης ιδεολογίας.

… Ο Στάλιν αποδύθηκε σε μια εκστρατεία κρατικής τρομοκρατίας που κάνει όλες τις άλλες μορφές τρομοκρατίας να ωχριούν από ασημαντότητα. Η κλίμακα και η θρασύτητα των φόνων δεν είχαν προηγούμενο, έκοβαν την ανάσα. Ο Λένιν είχε σκοτώσει τους περισσότερους ενεργούς αντιπάλους του καθεστώτος και τους ανεπιθύμητους. Αλλά από το 1934 έως το 1939 ο Στάλιν συνέλαβε ένα πρόγραμμα εξόντωσης των πιο αφοσιωμένων υπηρετών του καθεστώτος. Αποσκοπούσε στο να εμπνεύσει τέτοιο φόβο και τρόμο, τέτοια διανοητική παράλυση, που κανείς και κυρίως οι στενοί του συνεργάτες να μη διανοείται καν να του αντισταθεί. Σκότωσε και τον τελευταίο επιζώντα, ο οποίος ήταν μέλος της αρχικής μπολσεβικής κυβέρνησης του Λένιν. Μέσω ατελείωτων ψευδών κατηγοριών δημιούργησε ένα κλίμα συλλογικής παράνοιας που έκανε τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί ύποπτους για κατασκοπεία ή προδότες ή «εχθρούς». Με ενορχηστρωμένες δημόσιες δίκες ανάγκασε εξέχοντες κομμουνιστές να αποδέχονται παράλογες, απρεπείς κατηγορίες.

Με τις αποκαλούμενες «εκκαθαρίσεις» αραίωσε τις τάξεις του Κομμουνιστικού Κόμματος και κατόπιν έχοντας φέρει τους συντρόφους του σε μια κατάσταση υποταγής τύπου «ζόμπι» διέταζε την επανάληψη της άσκησης ξανά και ξανά. Όποιος κατηγορείτο, στη συνέχεια καλοπιανόταν ή βασανιζόταν για να ονομάσει 10 ή 20 υποθετικούς συνεργούς του στο «έγκλημα». Ως το 1938 είχε φτάσει σε σημείο να διατάσσει την εκτέλεση πολιτών σε τυχαία προγραμματισμένους αριθμούς: 50 000 αυτό το μήνα, από την τάδε διοικητική περιφέρεια, 30 000 τον επόμενο μήνα από τη δείνα. Η OGPU (η πλέον πρόσφατη μετενσάρκωση της Τσέκα) ίδρωνε από τις υπερωρίες. (Και αυτοί επίσης υφίσταντο τακτικές εκκαθαρίσεις). Οι ομαδικοί τάφοι ξεχείλιζαν.

(«Η Ευρώπη σε πόλεμο»  Norman Davies  εκδ. Ιωλκός  Αθήνα 2008  σελ. 92-94)