Αντιρρήσεις για τον θεσμό της δουλείας στην κλασσική εποχή

Ο σοφιστής Αλκιδάμας υποστήριζε πως η δουλεία δεν ήταν φυσικό φαινόμενο.
Απηχήσεις της ιδέας του Αλκιδάμαντα βρίσκουμε σε στίχους του τραγικού Ευριπίδη  και του κωμικού Φιλήμονα

(«Ιστορία του Ελληνικού Έθνους»  τομ.7ος  Εκδοτική Αθηνών  Αθηνών 2015 σελ.193)

Advertisements

Αντιρρησίες συνείδησης στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Δεν αναγνώριζαν το δικαίωμα αντίρρησης συνείδησης στη στρατιωτική υπηρεσία
Η Βέρμαχτ, ο Κόκκινος Στρατός και ο Γαλλικός Στρατός

Το αναγνώριζαν η Βρετανία και οι ΗΠΑ (οι τελευταίες από τον Α’  Παγκόσμιο Πόλεμο).

Η Βρετανία είχε περίπου 60 000 αντιρρησίες συνείδησης
Οι ΗΠΑ περίπου 100 000.

(«Η Ευρώπη σε Πόλεμο»  Norman Davis  εκδ. Ιωλκός  σελ. 368-369)

Βρε πώς αλλάζουν οι καιροί!

Στην ταινία «Αποχαιρετισμός στα όπλα», βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Έρνεστ Χεμινγουέϊ, παρουσιάζονταν μερικές σκηνές που αφορούσαν τη γέννα του παιδιού του πρωταγωνιστού και μιας νοσοκόμας, αποτέλεσμα όμως προσυζυγικών σχέσεων.
Η λογοκρισία απαίτησε να κοπούν αυτές οι σκηνές ως προσβάλουσες τα χρηστά ήθη και μάλιστα μία από αυτές την τελευταία στιγμή, κάτι που αποδείχθηκε λίαν εμφανές και άκομψο κατά την προβολή της ταινίας.
Η ίδια λογοκρισία πρόσθεσε και μία σκηνή με δυο χέρια άνδρα και γυναίκας να περνάνε βέρα, ώστε να μην υπάρχει πια η υποψία του έρωτα πριν από το γάμο!

(στοιχεία από:  «Ιστορικά. Οι πρωτοπόροι»  εκδ. Ελευθεροτυπία  τευχ. 61  σελ. 28)

–  Ποιος θα φανταζόταν, ότι μετά από μερικές δεκαετίες θα δέχονταν οι ιερείς στους ναούς να παρευρίσκονται στους γάμους των γονέων ως παράνυμφοι τα τέκνα των!
–  Ποιος θα φανταζόταν τα σύμφωνα συμβίωσης των ομοφυλοφίλων!
–  Ποιος θα φανταζόταν την υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια!

Η άγνωστη περιπέτεια της διαφύλαξης του Ελληνικού χρυσού κατά την Κατοχή

Τον Απρίλιο του 1941, όταν πια είχε σπάσει η αντίσταση στην περιοχή του Ολύμπου, μεταφέρθηκαν στον Πειραιά ολόκληρα χρηματοκιβώτια υπό αυστηρή παρακολούθηση ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων με προορισμό την Κρήτη και αργότερα την Αλεξάνδρεια.
Το περιεχόμενο των χρηματοκιβωτίων ήταν 7.5 δισεκατομμύρια δραχμές και το σύνολο του εξωτερικού συναλλάγματος.
Στην Τράπεζα αφέθηκαν μόνο μερικές εκατοντάδες χιλιάδες δρχ. για την αντιμετώπιση επειγουσών αναγκών.

Ο θησαυρός από τον Πειραιά μεταφέρθηκε στο Ηράκλειο. Εκεί φορτώθηκε σε ένα μικρό αγγλικό πλοίο, το «Σάλβια», για να μεταφερθεί στη Σούδα και εκεί να φορτωθεί σε ένα πολεμικό βρετανικό σκάφος για να καταλήξει στην Αλεξάνδρεια, όπου είχε καταφύγει και η Ελληνική κυβέρνηση.

Το «Σάλβια», μόλις απέπλευσε, δέχτηκε επίθεση από γερμανικό στούκας με αποτέλεσμα το χρυσάφι να σκορπισθεί στο κατάστρωμα. Το πλήρωμα έδωσε μεγάλο αγώνα αμυνόμενο με τα πυροβόλα και κατόρθωσε να οδηγήσει το πλοίο στη Σούδα.

Εκεί συγκέντρωσαν στα γρήγορα τον διασκορπισμένο χρυσό και τον φόρτωσαν στο αγγλικό σκάφος «Διδώ», όπου και τον αποθήκευσαν. Κατά την μεταφορά πάλι σκορπίστηκε ο χρυσός με αποτέλεσμα να γεμίσουν τα αμπάρια λίρες! Ο Άγγλος κυβερνήτης διέταξε τους άνδρες του πληρώματος να μαζέψουν τις σκόρπιες λίρες και να τις μετρήσουν. Οι λίρες μαζεύτηκαν, μετρήθηκαν και έλειπε μόνο μία!

Το «Διδώ» έφυγε από τη Σούδα και αυθημερόν έφθασε στην Αλεξάνδρεια, όπου και αποθηκεύτηκε ο ελληνικός θησαυρός σε κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας της Αιγύπτου.

Όταν αργότερα έφυγε η Ελληνική Κυβέρνηση από εκεί, τότε σήκωσαν πάλι τον ελληνικό θησαυρό για να τον μεταφέρουν στη Νότια Αφρική. Φορτώθηκε σε καμιόνια και με συνοδεία αρμάτων μεταφέρθηκε στο Σουέζ μέσω της ερήμου. Από εκεί με ειδική αμαξοστοιχία και με πολλές περιπέτειες κατέληξε στην Νότιο Αφρική, στο Γκέρμιστον, όπου τον μετέτρεψαν σε ράβδους χρυσού.
Με τη νέα του μορφή αποθηκεύτηκε στο θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας της Νοτίου Αφρικής στην Πραιτώρια.
Αξιοσημείωτο ότι, παρά τις τόσες ταλαιπωρίες που υπέστη ο θησαυρός εναποθηκεύτηκε χωρίς έλλειμα!!

Άξιο ιδιαίτερης σημείωσης:

Προτού φυγαδευτεί ο δημόσιος θησαυρός προηγήθηκε η μεταφορά του Βασιλικού θησαυρού!!
Συγκεκριμένα 24 κιβώτια μεταφέρθηκαν στο Κάϊρο
(Η τελευταία αυτή παράγραφος αφιερώνεται στους βασιλόφρονες!!)

(στοιχεία από: «Ήρωες και Προδότες στην Κατοχική Ελλάδα»  Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη  εκδ. Πελασγός Αθήνα 2016  σελ. 59-61

Οι άγνωστοι Ήρωες της διπλανής πόρτας

Στο Χαϊδάρι υπάρχει μία κεντρική οδός, η Ν. Σουκατζίδη.
Ποιος ήταν άραγε αυτός; Έχουν διερωτηθεί οι χιλιάδες μέχρι τώρα διερχόμενοι από αυτήν;

«Ο Ναπολέων Σουκατζίδης. Ο γερμανομαθής Πόντιος από την Κρήτη που δεν δείλιασε μπροστά στον θάνατο.
Όταν οι Γερμανοί τον έβαλαν να διαβάσει στο Στρατόπεδο Χαίδαρίου τα ονόματα των 200 που θα εκτελούντο στην Καισαριανή, διάβασε και το δικό του όνομα. Ο Γερμανός αξιωματικός τον απάλλαξε από την λίστα χαρίζοντάς του την ζωή και βάζοντας κάποιον άλλο.
Ο Σουκατζίδης αρνήθηκε να το δεχθεί λέγοντας: Ο θάνατος διάλεξε εμένα. Δεν δέχομαι. Και η μάνα του παιδιού, που θα πάρει τη θέση μου, θα κλάψει όσο και η δική μου.

Και ήταν ο διακοσιοστός που εκτελέστηκε».

(«Ήρωες και Προδότες στην Κατοχική Ελλάδα»  Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη  εκδ. Πελασγός Αθήνα 2016  σελ. 54)

Ποιοι είναι οι Ναζί

–  Κακοποιούσαν τους λαούς εισάγοντας τη φυλετική επιλογή
–  Σκότωναν ανεπιθύμητες κατηγορίες πληθυσμού
–  Υποχρέωναν εκατομμύρια ανθρώπων σε διάφορες μορφές καταναγκαστικής εργασίας

Εξαίρεση
Η Βουλγαρία ήταν η μόνη χώρα του Άξονα, που απέρριπτε τις συνεχείς απαιτήσεις της Γερμανίας για εκτόπιση των Εβραίων

Κατ’  αυτούς:
–  Η Αρία φυλή είναι η κυρίαρχη φυλή. Την εκπροσωπούν:
Κυρίως οι Γερμανοί αλλά και άλλοι λαοί γερμανικής καταγωγής, όπως Ολλανδοί, Σκανδιναβοί και Άγγλοι.
–  Στον πάτο έρχονται:
Οι Εβραίοι, οι Ρομά, οι Αθίγγανοι
Οι διανοητικά ανάπηροι και οι εκ γενετής παραμορφωμένοι
–  Στο ενδιάμεσο έρχονται οι λοιποί λαοί, οι οποίοι κατατάσσονται ανάλογα με το πόσο είναι ικανοί να εκγερμανιστούν!

(«Η Ευρώπη σε πόλεμο»  Norman Davis  τομ. 1ος  εκδ. Ιωλκός  Αθήνα 2007  σελ. 262-264)

Ήρωες και Αντιήρωες

Αύγουστος 1974. Εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο. Πρωί της 15ης Αυγούστου.

Ο αντισυνταγματάρχης διοικητής αποφασίζει να στείλει περιπόλους αναγνώρισης, για να δουν πού βρίσκονται οι Τούρκοι. Απευθύνεται στον υπολοχαγό (τάδε) και του αναθέτει την αποστολή. Εκείνος αρνείται απαράδεκτα να αναλάβει και με απίστευτη θρασυδειλία λέει:
«Αδυνατώ να εκτελέσω τη διαταγή κ. διοικητά. Έχω γυναίκα και παιδιά». Και ήταν μόνιμος αξιωματικός, που είχε σπουδάσει με χρήματα της Πατρίδας!

Οι Τούρκοι με τον βαρύ οπλισμό και τα τανκς έχουν περικυκλώσει τους Έλληνες του Λόχου Διοικήσεως:
«Τότε έγινε κάτι αδιανόητο. Δύο οπλίτες γυμνοί από τη μέση και πάνω, βγήκαν από τα ορύγματά τους και κρατώντας ο καθένας τους στα χέρια όρθιος ένα browning 0.30¨ με τις ταινίες με τις σφαίρες να κρέμονται από τα πολυβόλα τους, άρχισαν να πυροβολούν και οι δύο κατά των Τούρκων πεζοναυτών με ψυχραιμία αλλά και ενθουσιασμό.
… Δυστυχώς κατά την υποχώρηση αυτό το άρμα εκτέλεσε βολή με το πυροβόλο των ο.50¨ που έκοψε κυριολεκτικά στη μέση τον ένα από τους δύο ήρωες».

Ο αποθανών ήρωας ήταν ο στρατιώτης Δημήτριος Σιμίτας
Ο επιζήσας ο στρατιώτης Βαρελτζής.

Το όνομα του θρασύδειλου υπολοχαγού δεν το αναφέρει ο συγγραφέας, αλλά προς τι;  Η όλη περιγραφή οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι μάλλον ούτε επίπληξη δεν θα του έγινε. Εάν δε ήταν και στοιχειωδώς δικτυωμένος, οπωσδήποτε θα προήχθη!!

(«Το Χρονικό της Μάχης της ΕΛ.ΔΥ.Κ. 14- 15.8.1974»  Ταξχου ε.α. Παναγιώτη Δ. Σταυροπούλου  εκδ. Πελασγός  Αθήνα 201  σελ. 69 – 77)