Ο παππούς συζητάει με τα εγγονάκια του

–  Παππού, γιατί το νέο κόμμα ονομάστηκε «Κίνημα αλλαγής»;
Είναι όπως λέμε το ξύδι γλυκάδι, παιδιά μου

–  Παππού, γιατί τους όρους του δανεισμού τους ονομάσανε οι ξένοι «μνημόνιο»;
Γιατί ποτέ δεν θα τους ξεχάσουμε για την τάξη που επέβαλαν στη χώρα μας!

Advertisements

Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ

4 Ιουλίου 1776
«Θεωρούμε αυτές τις αλήθειες αυταπόδεικτες: Ότι όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι, ότι είναι προικισμένοι με αναφαίρετα δικαιώματα, ότι ανάμεσα σ’ αυτά είναι η ζωή, η ελευθερία και η επιδίωξη της ευτυχίας, ότι για την κατοχύρωσή τους ορίζονται κυβερνήσεις που αντλούν τη δίκαιη εξουσία τους από τη συναίνεση των κυβερνωμένων, ότι οποτεδήποτε μια κυβέρνηση καταστρατηγήσει αυτούς τους σκοπούς είναι δικαίωμα του λαού να την αντικαταστήσει ή να την καταργήσει και να ορίσει νέα κυβέρνηση»

(«ΗΠΑ: Από το 1776 έως Σήμερα»  Θάνου Βερέμη  εκδ. Το Βήμα  Αθήνα 2010  σελ. 34-35)

Ο παππούς συζητάει με τα εγγονάκια του

–  Παππού, γιατί το κεντροαριστερό κόμμα άλλαξε όνομα;
Γιατί, παιδιά μου, το όνομα στους απαίδευτους παίζει μεγαλύτερο ρόλο από τις πράξεις

–  Παππού, ο λαός έχει πάντα δίκαιο;
Αν σκεφθείς, ότι τόσοι άνθρωποι συμβουλεύονται ακόμη τους αστρολόγους, τότε βγάλε μόνος σου το συμπέρασμα

–  Παππού, στη Δημοκρατία όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι;
Κάθε άλλο, παιδί μου
Σε όλες τις δημοκρατίες υπάρχει η άρχουσα τάξη εκείνων που έχουν πρόσβαση στα κόμματα και η άλλη τάξη των αξιοπρεπών αδικημένων

Gerge Washington. Πρότυπο πολιτικού

Όταν τελείωσε ο πόλεμος δεν επιζήτησε την εξουσία, ακόμη και όταν του προσφέρθηκε χωρίς όρους.

Έφερε στο αξίωμα του πρώτου Προέδρου των ΗΠΑ τη σεμνότητα του Ρωμαίου Κινκινάτου και την τιμιότητα του δίκαιου Αριστείδη.

Αποσύρθηκε στον ιδιωτικό του βίο, όταν θεώρησε ότι η αποστολή του ως Προέδρου είχε τελειώσει και φρόντισε να απελευθερωθούν οι δούλοι του … μετά τον θάνατό του.

(«ΗΠΑ: Από το 1776 έως Σήμερα»  Θάνου Βερέμη  εκδ. Το Βήμα  Αθήνα 2010  σελ. 34)

Ο παππούς συζητάει με τα εγγονάκια του

–  Παππού, γιατί η περιφερειάρχης Αττικής άργησε να παρουσιαστεί στα χαλάσματα της Μάντρας;
Πώς θα μπορούσε, παιδιά μου, να παρουσιαστεί στους άστεγους και γυμνούς, έτσι χωρίς ειδική κόμμωση και εντυπωσιακή στολή;

–  Παππού, γιατί η Κυβέρνηση πουλάει όπλα για να σκοτώσει αμάχους;
Γιατί δεν μπορεί τους ξένους λαούς να τους σκοτώσει με την πολιτική της

– Παππού, γιατί μόνο ένας βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος είναι κατά των βομβαρδισμών των αμάχων;
Γιατί μόνο ένας μέχρι τώρα έχασε τον υπουργικό του θώκο

Φετουλάχ Γκιουλέν. Ο καταζητούμενος του Ερντογάν

Ο Φετουλάχ Γκιουλέν είναι μία από τις σημαντικότερες θρησκευτικές προσωπικότητες των Τούρκων. Κύριος σκοπός του ήταν να εγκαθιδρύσει Ισλαμικό κράτος και να εφαρμόσει τη Σαρία, δηλαδή το θρησκευτικό νόμο του Ισλάμ.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Μιλιέτ, ο Γκιουλέν είχε υπό τον έλεγχό του το καλοκαίρι του 1998:
Σε 80 περιοχές της Τουρκίας:
45 βακούφια (ιδρύματα οικονομικά εκμεταλλεύσιμα)
18 οίκους προσευχής
89 ειδικά κατηχητικά σχολεία
207 εμπορικές εταιρείες
373 διδασκαλεία
500 μαθητικές εστίες
Στο εξωτερικό:
6 θρησκευτικά πανεπιστήμια
236 λύκεια
2 δημοτικά σχολεία
2 κέντρα διδασκαλίας τουρκικής γλώσσας
6 προπαρασκευαστικά φροντιστήρια για το πανεπιστήμιο
21 μαθητικές εστίες
Εξέδιδε και κατείχε:
14 περιοδικά με 300 χιλιάδες φύλλα
Την εφημερία «Ζαμάν»
2 εθνικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς
Τον δορυφορικό τηλεοπτικό σταθμό «Σαμάνγιολου» ή «STV»

Ο Φετουλάχ Γκιουλέν συναντήθηκε με τον Πάπα κατόπιν προσκλήσεώς του το 1998 και ήταν ο πρώτος θρησκευτικός ηγέτης της Τουρκίας που έγινε δεκτός από τον αρχηγό της Καθολικής Εκκλησίας.
Και με τον Οικουμενικό Πατριάρχη έχει άριστες σχέσεις.

Πολλοί βλέπουν στο πρόσωπο του Γκιουλέν τον «Χομεϊνί» της Τουρκίας

(«Τούρκοι»  Νίκου Χειλαδάκη  εκδ. Πελασγός  Αθήνα 2017  σελ. 255-258)

Τα «καθάρματα»

Η λέξη στην αρχαία Ελλάδα είχε τελείως διαφορετικό νόημα.

Τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου εορτάζονταν στην Αθήνα τα «Θαργήλια», εορτή των πρώτων καρπών, οι οποίοι ονομάζονταν «Θάργηλοι».

Για να εξιλεωθούν οι θεοί και να έχει η γη μεγάλη καρποφορία, τελείτο ο «καθαρμός». Κατ’ αυτόν δύο άνδρες φέροντες κρεμασμένα στον τράχηλό τους ξερά σύκα συμμετείχαν στην πομπή, για να επισύρουν επάνω τους τις κατάρες των δαιμόνων και να καθαρθεί ο λαός.

Όσο περνούσε ο καιρός, τόσο και λιγότεροι επιθυμούσαν να παίξουν αυτόν το ρόλο και έτσι η πολιτεία όριζε εκείνη ανθρώπους, ως επί το πλείστον όχι και τόσο καλής διαγωγής.
Έτσι επικράτησε η λέξη κάθαρμα να αναφέρεται μεταγενέστερα στο ποιόν αυτών των ανθρώπων και όχι στο τελετουργικό της εορτής.