Το άνθος του ανθρωπισμού μέσα στην κόλαση του πολέμου

Σε μια μάχη ένας Γερμανός τραυματίζεται και ο σύντροφός του επιστρέφει να τον σώσει. Είναι κάτω από τις κάννες των ανταρτών και δυσκίνητος, όπως κουβαλάει τον τραυματισμένο, προσφέρει ιδανικό στόχο.
Ο νεοφερμένος στο βουνό Μανούσακας τον σκοπεύει και ετοιμάζεται να πυροβολήσει αλλά ένας παλιός αντάρτης τον σταματάει:
–  Ασ’ τους να φύγουν, απαντά ο επικεφαλής, ο τραυματίας είναι πράγμα ιερό. Κι ο σύντροφός του γύρισε να τον πάρει ξέροντας πως θα σκοτωθεί μαζί του …Ασ’ τους.

Και τους άφησαν!!

(» Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων»  τομ 2ος  εκδ. Τόπος  Αθήνα 2013  σελ. 51)

Αστυνομικός: Κρατήσαμε την ψυχραιμία μας

Ένας απογοητευμένος και συναισθηματικά λίαν φορτισμένος άνθρωπος έρριξε τέσσερις σφαίρες στον αέρα έξω από τον Άρειο Πάγο.
Το πλήθος τρομαγμένο, ακίνητο και με απορία στα μάτια παρέμεινε σιωπηλό.
Ευτυχώς ο άνθρωπος που οπλοφορούσε « ξεθύμανε» και κατέβασε το όπλο του. Αμέσως μετά στράφηκε προς τα πίσω και έφθασε μέχρι τις σκάλες ανενόχλητος λες και είχε δώσει συνέντευξη ή μάλλον λες και είχε απλώς φταρνισθεί!
Οι ατυνομικοί γύρω του, που βρίσκονταν σε διατεταγμένη υπηρεσία, ακίνητοι ως νεκροί. Ερωτηθείς ένας εξ αυτών απάντησε το αμίμητο … και ας ελπίσουμε το ανεπανάληπτο:
« Κρατήσαμε την ψυχραιμία μας»

Ανόητε!
Εμείς κρατάμε την ψυχραμία μας.
Εάν τη χάσουμε, η Ελλάδα θα βυθισθεί στο χάος.

Άρης Βελουχιώτης. Η γνώμη του για τη θρησκεία

Ο πάτερ Ανυπόμονος (παπάς που πήγε στο αντάρτικο δίπλα στον Άρη), στενοχωρημένος από κάποιους ανερμάτιστους κομματικούς που έλεγαν διάφορα για τη θρησκεία, ρώτησε τον αρχηγό τη γνώμη του ενώπιον των άλλων.
Ο Άρης διαολίζεται με αυτές τις αριστερίστικες πομφόλυγες:
–  Τι χαζά ειν’  αυτά. Καταργείται με διαταγές η θρησκεία; Δεν πα να απαγορέψεις εσύ … Ο ανθρωπάκος, το βράδυ που θα πέσει στο κρεββάτι, θα τρυπώσει κάτω απ’  τη βελέντζα και θα κάνει το σταυρό του.

(« Άρης ο αρχηγός των ατάκτων»  τομ. 2ος  εκδ. Τόπος  Αθήνα 2013  σελ. 30)

Εκφοβισμός στο χώρο της εργασίας

Παράλληλες έννοιες του εκφοβισμού (bullying):
Η ηθική παρενόχληση (moral harassment) και η θυματοποίηση (victimization) κ.α.

Κοινό χαρακτηριστικό του εκφοβισμού:

Η σκόπιμη και επαναλαμβανόμενη ψυχοσυναισθηματική, ή ακόμη και σωματική, κακοποίηση του ατόμου.

Σημαντικό στοιχείο:

Η διάρκεια

Για να στηριχθεί η ύπαρξη του φαινομένου:
Θα πρέπει αυτό να έχει συχνότητα μία φορά την εβδομάδα για τουλάχιστον έξι μήνες.

Τα μέσα που χρησιμοποιούνται:
Διάδοση φημών, πίεση στη δουλειά, σεξουαλική παρενόχληση

Επιπτώσεις επί του ατόμου:
Συναίσθημα θυμού, ματαίωση προγραμματισμένων ενεργειών, αυξημένη αίσθηση ευαλωτότητας, έλλειψη αυτοπεποίθησης, ψυχοσωματικές εκδηλώσεις (πονοκέφαλοι, αρρυθμίες, κλπ)

(άρθρο Όλγας Παναγιωτοπούλου – Κοινωνιολόγου. εφημ. « Ενημέρωση»  10/3/2017)

Κυριακή της Σαμαρείτιδος. Η καταξίωση της γυναίκας

Ένα πηγάδι στο πουθενά, έρημο, ήταν η ώρα τέτοια, χάσκει το στόμιό του στον ουρανό. Ένα πηγάδι μακριά από το χωριό, που το χρησιμοποιούσαν περισσότερο οι αγρότες της γύρω περιοχής παρά οι κάτοικοί του, αφού είχαν τόσες πηγές κοντά τους. Το πηγάδι όμως αυτό ήταν σημαντικό, είχε ιστορία. Ήταν το φρέαρ του Ιακώβ. Αυτό παρείχε άπλετο νερό στους Ιουδαίους, όταν είχαν έρθει ως ξένοι σε αυτόν τον τόπο. Αυτό λοιπόν το φρέαρ διάλεξε ο Ιησούς για τη συνάντησή του με την Σαμαρείτισσα. Και την περίμενε.

… Η γυναίκα εντυπωσιάζεται από τον άνδρα που έχει απέναντί της και δεν αργεί να αρχίσει το αιώνιο παιχνίδι στο οποίο έχει ταχθεί από τη φύση της. Έχει άλλωστε την ευχέρεια, είναι η γνωστή πόρνη της περιοχής μπροστά στην οποία έχουν γονατίσει τόσοι και τόσοι άνδρες υποκύπτοντας στα πάθη τους. Πέντε άνδρες είχε μέχρι τώρα και ούτε με τον τελευταίο έχει σοβαρό δεσμό.

… Η πόρνη δεν γνωρίζει άλλο δρόμο από τον έρωτα με τη σαρκική του μορφή. Δεν γνωρίζει όμως και το άλλο, ότι ένας είναι ο έρωτας, μία είναι η αγάπη, αρκεί να μη στρεβλωθεί από το ανθρώπινο πάθος. Μέσα όμως από το βίωμα αυτό της αγάπης θα οδηγηθεί  συντομότερα στο Θεό από ό,τι οι άλλοι με το νου. Πριν από λίγο είχε πλησιάσει τον Ιησού με το πάθος του σαρκικού έρωτα. Τώρα κάθεται δίπλα του και τον προσκυνά. Πριν από λίγο δεν ήθελε να φύγει από κοντά του μέχρι να τον προσελκύσει δίπλα της. Τώρα τον εγκαταλείπει τρέχοντας για να καλέσει τους πάντες πλησίον του. Καθίσταται έτσι η πρώτη ιεραπόστολος του Χριστιανισμού. Ο σκοπός για τον οποίο είχε έρθει ήταν να γεμίσει την υδρία της. Τώρα την έχει εγκαταλείψει στα πόδια του Ιησού. Εμπόδιο της ήταν στο μεγάλο έργο που είχε επωμισθεί. Χωρίς την υδρία δεν θα είχε κανένα νόημα ο ερχομός της. Με την υδρία τώρα θα ήταν αστείο το τρέξιμό της πίσω στο χωριό. Όταν ερχόταν στο φρέαρ κρατούσε την υδρία, σύμβολο του γυναικείου φύλου, γιατί ερχόταν ως μία κοινή γυναίκα. Τώρα χωρίς να το αντιλαμβάνεται πετά την υδρία μακριά της, αφού δεν την χαρακτηρίζει πλέον! « Ουκ ένι άρσεν και θήλυ»  μπροστά στον Ιησού.

(« Ερμηνεία των ιερών Ευαγγελίων κατά την τάξιν Μελχισεδέκ»  εκδ. Γρηγόρη  Αθήνα 2016  σελ. 295 – 297)