Χριστουγεννιάτικο Διήγημα.

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ

(Διηγηματική ανάλυση του Χριστουγεννιάτικου τραγουδιού «Ο Μικρός Τυμπανιστής» με βάση το αγγλικό κείμενο)

Παρά παπά παμ
Ρα παπά παμ
Ένα μονοπάτι από κοκκινόχωμα πρόσφατα νοτισμένο από τη βραδινή βροχούλα, με πέτρες που γυάλιζαν, με ξυλαράκια σκορπισμένα πάνω του και μουλιασμένα, διάσπαρτα λες και κάποιος το είχε πριν από λίγο γαρνίρει μ’ αυτά, ένα μονοπάτι λίγο ανηφορικό, λίγο καμπυλωτό σαν τεράστιο φίδι, όχι αυστηρά χαραγμένο, που και που στενό με τα κλαδιά των μικρών πεύκων να στεφανώνουν τα κεφάλια μας, που και που φαρδύ με μικρά ξέφωτα που είχαν θάμνους στο βαθύ πράσινο, στο σταχτί πράσινο και στο λαδί, με κυκλάμινα ανάμεσα στα δάχτυλα των βράχων, γεμάτο μικρά γλοιώδη σαλιγκαράκια και φύλλα βρεγμένα, είχε απλώσει τη ράχη του και έμενε ακίνητο με το κεφάλι κρυμμένο στο πουθενά. Βαδίζαμε όλοι κρατώντας ένα μικρό τύμπανο και προχωρούσαμε ανάλαφροι, χωρίς κόπωση, γνωρίζοντας τον προορισμό μας, με μία ανείπωτη χαρά, με ένα σκίρτημα ίδιο με αυτό των μικρών ζώων που βγαίνουν το χάραμα στο δάσος για να παίξουν.
Παρά το ότι ήταν αργία, ύπνος δεν μου κολλούσε, είχα συνηθίσει να σηκώνομαι νωρίς το πρωί και τώρα στριφογύριζα στο κρεβάτι. Σηκώθηκα, άνοιξα τις πόρτες και τα παράθυρα και βγήκα στη βεράντα. Ένα χαρακτηριστικό χειμωνιάτικο πρωινό, μία αυθεντική μουντή και κρύα ημέρα του Δεκέμβρη. Δεν άργησα να περιποιηθώ τον εαυτό μου, να ανάψω το τζάκι και να έχω τον αχνιστό καφέ μου επάνω στο τραπεζάκι , στο τραπεζάκι το αγαπημένο μου κοντά στη φωτιά, αυτό που χρησιμοποιώ για γραφείο και το’ χω πάντοτε γεμάτο με βιβλία, σημειώσεις, στυλογράφους, μαρκαδόρους, χάρακες, έντυπα, πρόχειρα χαρτιά κ.α. Συνέχεια

Advertisements