Δεν είναι εύκολο να επιδοτείς δολοφόνους!

Βομβιστική ενέργεια εναντίον του υπουργού Επικρατείας Αλέκου Φλαμπουράρη.

Ποιος είναι ο βομβιστής;
Μη βιάζεσθε. Θα το μάθουμε οπωσδήποτε, όταν ο δολοφόνος συγγράψει βιβλίο.
Το έργο του θα ανέβει αμέσως στο Εθνικό Θέατρο!!

Ταφή ή Καύση νεκρών;

Μέγα πρόβλημα που δημιουργεί μεγάλη αντιπαράθεση στις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας.
Το πρόβλημα είναι δυνατόν να σμικρυνθεί, εάν καταφύγουμε σε δύο – τρεις βασικές αρχές που θα πρέπει να διέπουν τη σκέψη μας.
1.  Ο σεβασμός της ελευθερίας του άλλου
2.  Η εν αγάπη προσέγγιση της άποψης του άλλου
3.  Η ευρεία σκέψη και η αποφυγή αυτοαναίρεσης

Κ α ι   ε π ε ξ η γ ο ύ μ α ι :
1.  Είναι απαράδεκτο η Εκκλησία να δημιουργεί άμεσα ή έμμεσα προσκόμματα στην Πολιτεία με σκοπό την επ’ αόριστον αναβολή δημιουργίας προϋποθέσεων (υλικών υποδομών) της καύσης νεκρών.
Η Εκκλησία έχει τις αρχές και τα πιστεύω της αλλά δεν έχει το δικαίωμα να τα επιβάλει και στους αντιφρονούντες είτε αυτοί είναι τέκνα της είτε όχι. Εάν σκεφθούμε, ότι υπάρχουν τόσοι ετερόδοξοι και αλλόθρησκοι που ζουν μόνιμα στην Πατρίδα μας, προς τι αυτή η εμμονή και αντίδραση;

2.  Όταν η άποψη του άλλου είναι αντίθετη προς την δική μας, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και λανθασμένη:
– Ποιος έχει το δικαίωμα να μη σεβασθεί την άποψη ενός ξένου, ο οποίος δεν θα ήθελε να ταφεί σε ξένο τόπο αλλά θα προτιμούσε να μεταφέρουν οι οικείοι του τη στάχτη του στη δική του πατρίδα;
– Πώς μπορώ να κατηγορήσω ένα αλλοδαπό που προτιμά την καύση του νεκρού, όταν αυτό είναι παράδοση στην πατρίδα του;
– Έχεις δικαίωμα να επιβάλεις τη διαφορετική σου άποψη σε κάποιον, που θέλει τη στάχτη του προσφιλούς του προσώπου μέσα στο σπίτι του παρά το σκήνωμά του σε ένα νεκροταφείο, κατά πάσαν πιθανότητα μακρυνό και ξένο;
– Έχεις τη γνώμη πως είναι ευκολώτερο να δεχθεί κάποιος, ότι το σκήνωμα του δικού του ανθρώπου θα το φάνε τα σκουλίκια και όχι ότι θα καεί σε ένα κλίβανο;

3.  Επειδή πιστεύουμε στην Ανάσταση των νεκρών, γι’ αυτό επιθυμούμε τα σώματά μας να παραμείνουν ανέπαφα;
Προς Θεού! Είναι επιχείρημα αυτό;
– ¨Οταν θα αναστηθούμε, τα σώματά μας θα είναι πλήρη ή σκελετοί, αφού οι σάρκες θα έχουν καταφαγωθεί από τα σκουλίκια; Και εάν ο Θεός δύναται να αναπληρώσει τις σάρκες, γιατί δεν δύναται να συναρμολογήσει και τα οστά εις τα εξ ων συνίσταντο;
– Οι μάρτυρες του Χριστιανισμού, των οποίων τα μέλη έφαγαν τα θηρία, αυτοί στην αιώνιο ζωή δεν θα είναι αρτιμελείς; θα βρίσκονται σε ήσσονα μοίρα;
– Το ίδιο ερώτημα ισχύει και για εκείνους που έπεσαν στα πεδία των μαχών υπέρ πίστεως και πατρίδος. Ακόμη και για εκείνους που έχασαν τη ζωή τους ένεκα φυσικών καταστροφών ή ατυχημάτων.
– Μήπως θα έπρεπε να μουμιοποιούμε τους νεκρούς μας, όπως οι προχριστιανικοί Αιγύπτιοι, … για να τους γνωρίζουμε (αρτιμελείς) στην άλλη ζωή;

Κ α ι   π ι ο   σ ο β α ρ ά
– «Πνεύμα ο Θεός και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν». Τούτο αναφέρεται μόνο στον τόπο λατρείας ή έχει ευρύτατη έννοια;
– Ο τρόπος ταφής δεν είναι δόγμα. Είναι επιθυμία και έθος της Εκκλησίας.
– Η Εκκλησία δεν θα πρέπει να αρνείται να κατευοδώνει εν Χριστώ με την νεκρώσιμη ακολουθία ενα τέκνο της που δεν εκπληρώνει αυτήν την επιθυμία της, αφού δεν αρνείται το ίδιο σε άλλα τέκνα της, αμετανόητους δολοφόνους, παιδεραστές, εμπόρους ναρκωτικών, κλπ.
– Η ταφή των νεκρών δεν είναι άμοιρος επώδυνων ψυχικών ταλαιπωριών, που υφίστανται οι οικείοι του νεκρού. Δεν υπάρχει χειρότερη εμπειρία για ένα θνητό από του να αντικρύσει το σκήνωμα του οικείου του προσώπου άλειωτο.
Επ’ αυτού και κάτι πολύ σημαντικό. Τη δύναμή της και την επιβολή της στην Πολιτεία η Εκκλησία θα μπορούσε να την δείξει με την απαίτησή της να μή ξεθάπτωνται ποτέ οι νεκροί, κάτι που τηροῦν οι Ιουδαίοι και οι Μουσουλμάνοι!!
– Τέλος, τι έχουμε να απαντήσουμε για τά αζήτητα πτώματα που διακινούνται στα ανατομεία, η το χειρότερο, για τους σκελετούς των αγνώστων νεκρών που κείτονται σωρηδόν σε λάκκους στα κοιμητήρια;

Ο Πνευματικός Κόσμος μεταλλάσσεται. Αλλοίμονο!

– Ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος Τζάστιν Ουέλμπι δήλωσε στο BBC τα εξής:
«Πού ήταν ο Θεός, όταν τον χρειάζονταν τα θύματα (της τρομοκρατικής επίθεσης στο Παρίσι); Πού είσαι Θεέ μου; Γιατί επιτρέπεις να γίνονται όλα αυτά, είπα στις προσευχές μου. Ναί, αμφέβαλα!»
Αμφέβαλε αλλά δεν παραιτήθηκε ούτε αποσχηματίσθηκε!!

– Το Εθνικό θέατρο ανέβασε έργο που στηρίζεται σε νεοεκδοθέν βιβλίο του κατά συρροήν δολοφόνου Σάββα Ξηρού.
Και δεν απολύθηκε από τον αρμόδιο υπουργό ο διευθυντής του, επειδή … σεβάσθηκε την ελευθερία της έκφρασης στην τέχνη.
Αλλά βέβαια δεν σεβάσθηκε τη μνήμη των θυμάτων!!
(Σημείωση: Κάθε σκέψη περί σχέσης παραγόντων του Σύριζα με αυτά τα καθάρματα τους δολοφόνους θεωρείται ακόμη και σήμερα από μερικούς … «υποβολιμαία»!)

– Η Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης θα διδάσκει από εφέτος σε ειδικό τμήμα της τον Ισλαμισμό.
Καλή αρχή. Σε λίγο οι φιλόλογοι μας θα διδάσκουν Τούρκικη Ιστορία
Και στα μοναστήρια μας θα διδάσκεται ο χορός των Δερβίσηδων.
(Ερώτηση: Οι Καθηγητές της Θεολογικής Σχολής θα κοιμούνται από εδώ και πέρα με τη γυναίκα τους ή με τη χανούμισσα;)

– Η χώρα μας θα κτίσει με δικά της έξοδα το Μουσουλμανικό Τέμενος.
Αλλοίμονο! Θα χρεώσει γι’ αυτό τους πάμπλουτους Άραβες;
Μπορεί να βγάζει σε πλειστηριασμό χιλιάδες σπίτια Ελλήνων Ορθοδόξων αλλά δεν πρέπει να ξοδευτούν οι φίλοι μας Μουσουλμάνοι.

– Σύντομα συγκαλείται Πανορθόδοξη Προσύνοδος, κάτι που έχει να γίνει περί τα χίλια διακόσια χρόνια!
Σκοπός της: Η εν αγάπη ένωση μετά των Ετεροδόξων.
Η μετά των Ομοδόξων αγάπη ας πάει προσωρινά περίπατο. Αυτά θα τα βρούμε αργότερα μεταξύ μας.
Δεν είναι άλλωστε και τόσο σπουδαία! Δύο Πατριάρχες δεν λένε ούτε καλημέρα μεταξύ των Και ένας Πατριάρχης έχει ακόμη φυλακισμένο τον προκάτοχό του επί 10 ολόκληρα χρόνια μέσα στο Πατριαρχείο!!

Έπεα πτερόεντα. Και το τίμημα

– Εάν θέλεις να πετάξεις, είναι εύκολο να πιασθείς από ένα πετούμενο
Αλλά είναι δύσκολο να κρατηθείς ἀπό αυτό.
– Εάν θέλεις να πετάξεις
Πρέπει να είσαι πιο δυνατός από τους δυνατούς!
– Το πέταγμα δεν έχει μέσον όρο.
Ή γίνεσαι θεός πάνω από τα σύννεφα ή πέφτεις και τσακίζεσαι
– Πολλοί απογειώθηκαν με ξένα φτερά αλλά έπεσαν
Και «ήν η πτώσις αυτών μεγάλη».

Ε π ί   τ ο υ   π ρ ο κ ε ι μ έ ν ο υ
-Πριμοδοτήθηκε κάποιο νεαρό παιδί με την ψήφο των απογοητευμένων και αγανακτισμένων Ελλήνων και έγινε Πρωθυπουργός
– Απόσεισε από τη σκέψη του και τον παράγοντα «εύνοια της τύχης» και θεώρησε ότι ήταν «Ολύμπιος»
– Από πάμφτωχη χώρα, λεηλατημένη και ατιμασμένη, μικρή και αδύναμη, ξεκίνησε άοπλος να σνομπάρει τους ισχυρούς της γης και ν’ αλλάξει το πρόσωπο της γηραιάς Ηπείρου

Κ α ι   έ π ε σ ε
– Το πιστοποιητικό θανάτου που εξέδωσε το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ ανέφερε, ότι ήταν
Ο χειρότερος διαπραγματευτής του κόσμου κατά το έτος 2015
– Σοφοί δικοί μας θεωρούν, ότι οι μέχρι τώρα ενέργειές του ήταν
Οι πιο καταστροφικές για τη χώρα τα τελευταία 50 έτη (από την Μεταπολίτευση και μετά)
– Ο χαιρέκακος υπουργός της καταδυναστεύουσας την Ευρώπη Γερμανίας τον αποκάλεσε  «ανόητο» παρουσία του Ευρωκοινοβουλίου.
«Είναι η εφαρμογή ανόητε»
“ It’s the implementation stupid”

Καλά να πάθει!
Δεν κατάλαβα, ποιος;
Μα!, ποιος άλλος, ο ταλαίπωρος Ελληνικός λαός!