Ποιούς ἔχουν ὡς πρὀτυπο τά Ναζιστικά κόμματα

Μιά μέρα τά Ἔς – Ἔς ἀπαγχόνισαν τρεῖς Ἑβραίους, δύο ἄνδρες καί ἕνα ἀγόρι, μπροστά σ’ ὅλους τούς φυλακισμένους. Ἰδίως ἡ μοίρα τοῦ ἀγοριοῦ πάγωσε τούς παραταγμένους θεατές.
«Ποῦ εἶναι ὁ φιλεύσπλαχνος Θεός; Ποῦ εἶναι;», ρώτησε κάποιος πίσω μου … Μετά ἀπό λίγο ἦρθε ἡ ὥρα νά παρελάσουμε μπροστά ἀπό τά θύματα. Οἱ δύο ἄνδρες εἶχαν πεθάνει.. Οἱ γλῶσσες τους κρέμονταν ἔξω, πρισμενες καί μαβιές. Ὅμως ἡ τρίτη κρεμάλα ἀκόμη κουνιόταν: τό παιδί … ἀκόμα ἀνέπνεε. Κι αὐτό συνεχίστηκε γιά πάνω ἀπό μισή ὥρα, μέ τό παιδί σέ ρόγχο μεταξύ ζωῆς καί θανάτου, νά σπαρταράει μπροστά στά μάτια μας … Ἀκόμη ζοῦσε ὅταν πέρασα ἀπό μπρός του. Ἡ γλώσσα του ἦταν ἀκόμη κόκκινη καί τά μάτια του δέν εἶχαν σβύσει ἀκόμη». 
(περ. «Σύναξη» τεῦχ. 129  σελ. 17)

Advertisements

Πότε θά διδαχθοῦν τά παιδιά μας τήν ἀλήθεια;

Ἕλληνας διανοούμενος, τόν ὁποῖο ἰδιαίτερα ἐκτιμῶ, θεωρῶ ὅτι περιέπεσε σέ ἀτόπημα. Βρῆκε τήν ἡμέρα τῆς Ἐθνικῆς Ἑορτῆς … γιά νά τά ψάλει στούς Ἕλληνες. Ἀνθρώπινον τό πλανᾶσθαι. Φιλικά θά ἤθελα νά τοῦ ἀπευθύνω δύο λόγια.
Α’ Γενικά.
– Μία ἐθνική ἑορτή, πού ἀναφέρεται σέ ἀπελευθέρωση μετά ἀπό δουλεία 400 ἐτῶν, τήν βιώνουμε μόνο νοητικά σάν μία ἁπλή ἀλγεβρική ἐξίσωση ἤ πλημμυρισμένη ἀπό ἔντονα συναισθήματα; Σέ ἕνα ἐπικήδειο λόγο, ἐκτός ἀπό τά προτερήματα τοῦ θανόντος ἀραδιάζουμε καί ὅλα τά μειονεκτήματά του; Τό λεγόμενο timing καί ἡ διάκριση σέ αὐτές τίς λεπτές συμπεριφορές τῶν ἀνθρώπων ἀναφέρεται.
– Ὅλοι διατεινόμαστε ὅτι λέμε τήν ἀλήθεια ἀλλά τίς περισσότερες φορές ἀποκρύπτουμε τήν ἄλλη μισή! Ἐάν τώρα φιλοσοφήσουμε καί ἐπ’ αὐτοῦ, θά παραδεχθοῦμε, ὅτι ἡ ἀλήθεια στήν ἐξιστόρηση τῆς συμπεριφορᾶς δύο λαῶν δέν ἐξισορροπεῖται ὅπως τά σταθμά στόν ζυγό. Περισσότερη ἀλήθεια ἐκφράζει ὁ σκλάβος ἀπό τόν κατακτητή, ὁ φτωχός ἀπό τόν πλούσιο, ὁ ἀσθενής ἀπό τόν ὑγιῆ. Περισσότερο πατριωτισμό ἀπό τόν ἐλεύθερο καί τόν δυνάστη ἐκφράζει ὁ ραγιᾶς πού ἔχει μείνει τελείως ἀμόρφωτος, ρακένδυτος, ἀνέστιος, κυνηγημένος  καί ἄς ἔχει «φαγωμάρα» μέ τόν ὁμοεθνῆ του καί ἄς ἀλλαξοπιστεῖ προσωρινά. Περισσότερη ἀλήθεια ἐκφράζει πολλές φορές μία τυπική ἀποκήρυξη, γιά νά μείνει μυστική ἡ προετοιμασία μιᾶς ἐπανάστασης παρά μία προβοκατόρικη ἔκφραση συμπάθειας.
– Ὑπάρχουν περιπτώσεις κατά τίς ὁποῖες ἡ ἀλήθεια δέν γίνεται ἄμεσα καί καθ’ ὁλοκληρίαν ἀποδεκτή. Ἔτσι ἁπλά καί ἀπερίσκεπτα θά τήν ἀνακοινώσεις στόν ἑτοιμοθάνατο ἀσθενή, στό νόθο παιδί, στό υἱοθετημένο, στόν ὑποψήφιο ναυαγό;
Β’ Ειδικά
–  Ἐάν δέν ἦταν ἡ ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου δέν θά ἀπελευθερωνόμαστε.
Λάθος. Ἡ ναυμαχία ἔδρασε καταλυτικά ἀλλά δέν ἦταν ἡ μοναδική αἰτία τῆς ἀπελευθέρωσης. Ἀλλοίμονο! Χωρίς αὐτήν δέν θά συνέχιζαν οἱ Ἕλληνες τόν ἀγώνα;
– Τό κίνημα ἄρχισε ἀπό ἁπλούς ἐμπόρους.
Ἀλήθεια;  Ἡ Φιλική Ἑταιρεία προετοίμασε καί  συστηματοποίσε τόν ἀγώνα. Ποιοί ὅμως ἔπεσαν στά πεδία τῶν μαχῶν;
– Κατ’ εὐφημοσμόν βαπτίσθηκε ἐπανάσταση. Οἱ Ἕλληνες «τρώγονταν» μεταξύ τους.
Μιλᾶμε σοβαρά; Ἔχει ποτέ ἀπελευθερωθεῖ λαός μετά ἀπό τεσσάρων αἰώνων σκλαβιά μέ μόνο προσόν του τή φαγωμάρα; Καί ὁ Τοῦρκος γιατί τούς ἔσφαζε; Τόν ἐνοχλοῦσε πού μαλλώνανε;
– Στίγμα τῆς Ἐπανάστασης ἡ σφαγή κατά τήν ἅλωση τῆς Τριπολιτσᾶς.
Ἀποδεκτό. Ἀλλά ποιοί παρασύρθηκαν σέ αὐτήν τήν ἀποτρόπαιη σφαγή; Ἐκεῖνοι πού ἐσφάζοντο ἐπί αἰῶνες.
– Τόν ἀγώνα τόν ἔκαναν κυρίως Ἀλβανοί.
Ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ νά τό θεωρήσω ἀπερισκεψία. Ἀρβανίτες ἦταν οἱ πλεῖστοι καί ὄχι Ἀλβανοί. Κάτοικοι δηλαδή τῆς Νότιας Ἀλβανίας (Βορείου Ἠπείρου), νότια τῆς πόλης Ἄλβανον, φυλές  μέ ἑλληνική συνείδηση.
Ἐρώτημα.
Οἱ οἰκογενειακές φωτογραφίες πού τυχόν ἔχει πρός κοινήν θέα στό σπίτι του ὁ ἀρθρογράφος εἶναι ἐπιλεγμένες ἀπό περιστατικά ὡραίων ἀναμνήσεων ἤ εἶναι μεῖγμα καί ἀπό ἄλλες πού ἀνακαλοῦν μνῆμες ντροπῆς καί ταπείνωσης;

(ἐστάλη στόν ἰστότοπο protagon. gr)

Ὄχι ψῆφο στούς ἀμετανόητους

Ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, ὅσο ἀτελής καί γεμάτη πάθη καί ἄν εἶναι, κρύβει μέσα της ἕνα βαπτιστήριο συγγνώμης. Μπορεῖ ὁ οἱοσδήποτε νά συγχωρήσει καί τόν μεγαλύτερο ἐγκληματία, ἐκτός ἀπό ἕνα, τόν ἀμετανόητο. Θά ἦταν τελείως παράλογο κάτι τέτοιο.
Αἴ!, σέ αὐτό τό σημεῖο φθάσαμε!
Πολιτικοί, οἱ ὁποῖοι μᾶς κατάστρεψαν, ἐμφανίζονται πάλι στό προσκήνιο, ἄν καί τελείως ἀμετανόητοι. Ποῦ τό γνωρίζουμε;
– Δέν ἅπλωσαν χέρι ἐπάνω στούς ὑπαλλήλους τῆς Βουλῆς, καθό οἰκογενειοκρατία μέ τήν εὐρεῖα ἔννοια. Καμμία σχέση δέν ἔχει ὁ μισθός τους μέ αὐτούς τῶν λοιπῶν Ἑλλήνων. Ἄν πεῖς καί γιά τό ἐφάπαξ πού θά πάρουν ἀκόμη καί τώρα κατά τήν συνταξιοδότησή τους, εἶναι 5 μέ 10 φορές μεγαλύτερο τοῦ μέσου ὅρου.
-Δέν κατάργησαν τίς ἐπιχορηγήσεις τῶν κομμάτων, ἁπλῶς τίς μείωσαν. Ἐπιδότηση σημαίνει στήν οὐσία ἡ μεγαλύτερη χρηματοδότηση ἑνός κόμματος,  πού κυβερνᾶ, γιά νά μπορέσει νά ξαναβγεῖ. Καί κανένας «δημοκράτης» δέν ἔχει ἐνοχληθεῖ μέχρι τώρα ἐκτός ἀπό τούς βουλευτές ἑνός  ἀκραίου κόμματος.. Ἡ δημοκρατία δέν προβλέπει ἐπιχορηγήσεις ἀναπήρων, κατακοίτων, ψυχοπαθῶν, ἀστέγων, κλπ!
– Δέν ἀπαίτησαν οὔτε ἕνα εὐρώ ἀπό τίς ἑκατοντάδες χιλιάδες εὐρώ πού χρεωστοῦν τά κόμματα. Δέν  ἔκοψαν βέβαια ποτέ τό ρεῦμα ούτε σέ αὐτά ἀλλά οὔτε καί στό Μέγαρο Μουσικῆς πού ὀφείλει στό Δημόσιο 250 000 εὐρώ.
– Δέν ἔχουν ἐλέγξει τά περιουσιακά στοιχεῖα καί τό πόθεν ἔσχες, ἔστω μόνο τῶν διατελεσάντων ὑπουργῶν Ἐθνικῆς Ἄμυνας. Καί μόνο ἀπό αὐτούς θά βγάζαμε τό μισό χρέος!

Ἐπίσκοπος Σαλώνων Ἠσαΐας

«Στη μάχη που ακολουθεί στη Χαλκωμάτα ο πολυάριθμος και εμπειροπόλεμος στρατός του Βρυώνη κατατροπώνει τους λιγοστούς Ἐλληνες αγωνιστές. Ο Πανουργιάς τραυματίζεται. Ἐνα εχθρικό βόλι βρίσκει και τον Ησαΐα. Ο αδελφός του ο παπα-Γιάννης πέφτει κι αυτός νεκρός. Ενα παλικάρι, ο έφορος του στρατού Μαρκόπουλος, βλέποντας τον ιεράρχη να μένει πίσω λαβωμένος, τον σηκώνει στον ώμο του κι αρχίζει να τρέχει. Ο Ησαΐας τον παρακαλεί. «Αφησέ με τέκνον μου και σώσε τουλάχιστον σεαυτόν ως χρησιμότερον». Ο ανήφορος του Καλλίδρομου, στητός, εξουθενώνει τον Μαρκόπουλο. Και αποθέτει κοντά στην πηγή της Χαλκωμάτας το «πολύτιμον φορτίον». Φεύγοντας ο Μαρκόπουλος άκουσε τον Ησαΐα να φωνάζει: «Παναγιά μου, σώσον τουλάχιστον την Πατρίδα». Αυτά ήταν τα  τελευταία του λόγια. Οι Τούρκοι καταφθάνουν κι αποτελειώνουν τον ιεράρχη. Οταν την άλλη μέρα οι Τούρκοι παλούκωσαν τον Διάκο, βάλανε γύρω από τη σούβλα περίπου 80 κεφάλια που’ χαν κόψει στη μάχη της Αλαμάνας. Ενα από αυτά ήταν και του Ησαΐα».
(«Ιστορικά»  εκδ. Ελευθεροτυπία  τευχ. 111 29 Νοεμβρ. 2001  σελ.38).

Ζήτω οἱ Ἕλληνες

«Ἔγκριτος» Ἕλληνας ἀρθρογράφος βρῆκε τήν ἡμέρα … νά τά ψάλει στούς Ἕλληνες! Εἶναι σάν νά κάνεις μνημόσυνο στήν μάνα σου καί βρίσκεις τήν εὐκαιρία ἐκείνη τή στιγμή νά τίς … κατεβάσεις, ὅσα παράπονα εἶχες καί δέν εἶχες!

Καί τί δέν εἶπε!!
– Ὅτι οἱ ἁρματωλοί καί κλέφτες πολεμοῦσαν γιά ἀμοιβές καί λάφυρα.
Αὐτό εἶναι ἀλήθεια, ἀλλά εἶναι ἡ μισή ἀλήθεια. Ὅταν φούντωσε ὁ ἀγώνας, πόσοι ἀπό αὐτούς σκοτώθηκαν; σέ πόσους ἀπό αὐτούς χρωστᾶμε τήν ἐλευθερία μας;
– Ὅτι τό Πατριαρχεῖο ἀφόρισε τόν ἀγώνα.
Δέν δίνουμε συχωροχάρτι στούς Πατριάρχες ἀλλά: Ἤθελε ὁ ἀρθρογράφος νά προαναγγείλει τό Πατριαρχεῖο τήν Ἐπανάσταση, γιά νά σφαγοῦν ὅλοι οἱ Ἕλληνες τῆς Κωνσταντινούπολης καί οἱ μισοί στήν εὐρύτερη τουρκική ἐπικράτεια; Ἔχει ὑπόψη του πολλούς σκλαβωμένους λαούς νά ἀνακοινώνουν ἐκ τῶν προτέρων τήν ἐπανάστασή τους;
– Ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν πρωτοστάτησε στόν Ἀγώνα.
Σωστό. Τό ὅτι «δευτεροστάτησε» τό ἀγνοεῖ;
– Ὅτι ἡ ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου ἀπελευθέρωσε τήν Ἑλλάδα.
Οἱ θυσίες χιλιάδων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖες ἐνέπνευσαν φιλέλληνες σέ ὅλο τόν κόσμο, δέν ἔπαιξαν κανένα ρόλο; Ἤ μήπως ἄν δέν διεξαγόταν ἡ ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου, δέν θά συνέχιζαν οἱ Ἕλληνες τόν ἀγώνα;
– Ὅτι ὅσοι δέν συμπαθοῦν τούς Ἀλβανούς θά πρέπει νά ξέρουν, πώς μερικοί ἀπό τούς πιό γενναίους ὁπλαρχηγούς καί καπεταναίους μας ἦταν Ἀρβανίτες καί δέν μιλοῦσαν ἑλληνικά.
Καί τί μ’ αὐτό! Ἀγνοεῖ ὁπωσδήποτε τά περί Ἀλβανῶν καί Ἀρβανιτῶν. Ἀγνοεῖ ὅτι ἀπό τήν πόλη Ἄλβανον καί πάνω βρισκόταν ἡ Ἀλβανία, γνωστή ὡς Σκιιπερία, καί ἀπό κεῖ καί κάτω βρίσκονταν τά Ἀρβανιτοχώρια πού κατοικοῦντο ὡς ἐπί τό πλεῖστον ἀπό ἑλληνικά φῦλα. Τό ὅτι μέσα στήν σκλαβιά καί τήν πλήρη ἀμάθεια οἱ τουρκοκρατούμενες περιοχές δέν γνώριζαν καλά τά ἑλληνικά, ποῦ εἶναι τό πρόβλημα! Τήν ἐθνότητα δέν τήν χαρακτηρίζει μόνο ἡ γλῶσσα.

Ἐπιθυμεῖ ὀ ἀρθρογράφος νά συμπεριληφθοῦν ὅλα αὐτά στά σχολικά μας βιβλία!
Αὐτά μόνο λείπουν ἀπό τά σχολικά μας βιβλία ἤ τά θέλει ἑτεροβαρῆ, νά γράφουν μόνο τά μειονεκτήματα τῆς φυλῆς μας; Ἀγνοεῖ ὅτι οἱ ἀρετές τῆς φυλῆς μας, αὐτές πού θαυμάζει σύμπασα ἡ ἀνθρωπότης, εἶναι ἀπείρως μεγαλύτερες;
Μία καί μόνη ἐρώτηση θά τοῦ ὑποβάλω:
Οἱ οἰκογενειακές φωτογραφίες πού τυχόν ἔχει ἀναρτήσει στό σπίτι του ἤ ἔχει καταχωρήσει σέ ἄλμπουμ, εἶναι ἐπιλεγμένες ἀπό σκηνές ντροπῆς καί ταπείνωσης ἤ ἀπό περιστατικά πού γεννοῦν ὡραῖες ἀναμνήσεις καί εὐγενῆ αἰσθήματα;

Ζήτω ἡ Ἑλλάς

Τώρα στίς δύσκολες στιγμές πού περνᾶμε, τώρα ἀκριβῶς  χρειάζεται νά τονωθεῖ τό ἐθνικό φρόνημα, γιά νά μήν ἀλλοτριωθοῦμε.

Στό βραδυνό δελτίο εἰδήσεων ὅλων τῶν τηλεοπτικῶν σταθμῶν ἡ Ἐθνική Ἐπέτειος … ἔπαιξε τελευταία καί «στά γρήγορα». Πρῶτα ἐπί 45 λεπτά εἴδαμε πάλι ὅλο τό ἱστορικό τῆς ἀεροπορικῆς τραγωδίας. Μετά προβλήθηκαν οἱ ἴδιες σκηνές ἀπό τήν Οὐκρανία, κατόπιν τό «ἐθνικό θέμα» τῆς τιμῆς τοῦ γάλακτος, ὕστερα … τό ἀναπάντεχο γεγονός νά καθυβρίζει μία βουλευτίνα ἕνα τοῦ συναφιοῦ της,  ἀμέσως μετά ἡ νεαρή κατάκτηση τοῦ Τούρκου πρωθυπουργοῦ … καί τέλος
ἕνας γεροντάκος πού κάτι ἔλεγε, χωρίς ν’ ἀκούγεται, μπροστά σέ παρελαύνουσες μαθήτριες μέ μισή φούστα (λόγω λιτότητας). Ἦταν ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας. Αἴ καί! Τί εἶπε; μία ἀπό τά ἴδια. Ἡ εἴδηση ἦταν, ὅτι ἐφέτος δέν τοῦ ἐπιτέθηκαν!!

Τάλαινα Πατρίς!

Ἐπίσκοπος Σαλώνων Ἠσαΐας

Καί πρίν ἀρχίσει ὁ πόλεμος, θυμίσου,
ὁ Ἠσαΐας,
νά βγῆ ψηλά στό ξέφαντο κι ἐκεῖθε νά κηρύξη
τόν φοβερό τόν ὅρκο μας, γιά νά γνωρίση
ὁ κόσμος
ὅτι τό ράσο τοῦ παπᾶ κι ἡ μίτρα τοῦ Δεσπότη
θά γένουν χάρου φλάμπουρο καί σκιάχτρο
καί σκοτάδι
καί κατασάρκι μελανό στήν Ἅγια Τράπεζά μας
ὅσο σ’ αὐτά τα χώματα δαφνοστεφανωμένα
ἡ δουλωμένη Ἐκκλησιά τό μέτωπο δέ δείξη.
(Ἀριστ. Βαλαωρίτης)

Σαλώνων Ἠσαΐας
Ὁ μόνος Ἕλληνας Δεσπότης πού πολέμησε
καί τελικά θυσιάστηκε