Όταν το κράτος σε εκδικείται

Πάνω από 10 χρόνια είχα ν’  αλλάξω τα γυαλιά μου. Να πάω στο ΙΚΑ το απέφευγα … αν και πρώην γιατρός του Ιδρύματος, που υποτίθεται ότι θα είχα μια κάποια πρόσβαση σε αυτό.
Επισκέφθηκα λοιπόν συνάδελφο και εξυπηρετήθηκα, ας είναι καλά ο άνθρωπος. Κατόπιν πήγα σε κατάστημα οπτικών και ενημερώθηκα, ότι η τιμή φακών και σκελετού μιας ανεκτής ποιότητας κυμαινόταν από 200 έως 300 ευρώ.
Τότε γύρισα … ταπεινωμένος σε γιατρό του ταμείου μου για να μου γράψει τη σχετική συνταγή και να κερδίσω 100 ευρώ.

Με τα καινούργια γυαλιά μου είδα πολύ καλύτερα, όχι τα γράμματα και τον κόσμο αλλά το Κράτος, το αδυσώπητο αυτό κράτος:
Τα 100 ευρώ θα τα πάρεις του χρόνου, αφού βέβαια καταθέσεις τα δικαιολογητικά σου σήμερα!
Τι να κάνω, ας γίνει κι έτσι.
Ναι, αλλά ως κάτοικος Δροσιάς θα πρέπει να τα καταθέσεις στην Νομαρχία Ανατολικής Αττικής … στην Παλήνη!!

Θεέ και Κύριε! Σε ποιους απευθύνονται;
Σε ηλικιωμένους βέβαια, που οι περισσότεροι ή δεν μπορούν να οδηγήσουν ή έχουν καταθέσει το δίπλωμά τους;
Σε ανθρώπους που δεν διαθέτουν αυτοκίνητο; Με ποιες συγκοινωνίες θα μεταβείς από τη Δροσιά στην Παλήνη;
Σε ανθρώπους βαριά  ασθενείς ή και κατάκοιτους;

Αθλιότητα και Εμπαιγμός
Ευκολότερα και φθηνότερα πας στο Λονδίνο με τις προσφορές στα αεροπορικά εισιτήρια παρά στην Παλήνη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s