Τί εστιν ευτυχία!

«… δρασκέλισα το κατώφλι, μπήκα … έφτασα στη φωτιά. Ένα σκαμνί ήταν εκεί μπροστά, κάθισα … έβγαλα το σακάκι μου, το στέγνωσα. Ένιωθα την ευτυχία ν’  ανεβαίνει σαν ζεστασιά από τα πόδια μου στ’ αντικνήμια, στα μεριά, στο στήθος. Πεινούσα κι ανάπνεα με λαχτάρα τη μυρωδιά από τους αχνούς που ανηφόριζαν από τη μαγεριά, θα’ ταν φασόλες, μοσκοβολούσαν. Ένιωσα πάλι πόσο η ευτυχία απάνω στη γης είναι κομμένη στο μπόϊ του ανθρώπου. δεν είναι σπάνιο πουλί να το κυνηγούμε, πότε στον ουρανό, πότε στο μυαλό μας.
Η ευτυχία είναι ένα κατοικίδιο πουλί στην αυλή μας».

(«Αναφορά στον Γκρέκο»  τομ Α’ εκδ. Καζαντζάκη  Αθήνα 2015  σελ. 212-213)

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s