Ο ένοχος

Η κηλίδα της κοινωνίας. Το αποτρόπαιο προσωπείο. Το σημείο στο οποίο συγκεντρώνονται όλα τα περιφρονητικά βλέμματα φίλων και εχθρών, γνωστών και αγνώστων.

Ο ένοχος! Αυτός που φέρνει επάνω του ανεξίτηλα τη δικαστική σφραγίδα της καταδίκης, η προσωποποίηση του κακού, ο αμαρτωλός. Αυτός που το βλέμμα του σταματά στην κορνίζα της εικόνας του Χριστού, που δεν τολμά να δει τον Θεό κατά πρόσωπο.

Ο ένοχος! Πάντα σκυφτός από δω και πέρα ανάμεσα στους ανθρώπους, πάντα αργό το βήμα του, ψιλή η φωνή του, περιορισμένοι οι μορφασμοί του, λίγες οι απαιτήσεις του, μηδαμινές οι προσδοκίες του, θαμμένη μπροστά στα πόδια η χαρά του.

Ο ένοχος! Αυτός που όποια τιμωρία και αν του επιβάλεις είναι λίγη, αυτός που τον ανέχεσαι μέχρι που να πεθάνει, που τον δείχνεις σαν παράδειγμα προς αποφυγήν, που συγκρατείσαι … για να μη τον σκοτώσεις!

Άλλο όμως η ενοχή και άλλο ο ένοχος. Άλλο η εφάμαρτη πράξη και άλλο ο διαπράξας αυτήν. Η πράξη του είναι μία κακή ενέργεια άλλοτε άλλης βαρύτητας, ο ίδιος όμως είναι πρόσωπο, είναι άνθρωπος όπως και εμείς. Ποιος είναι ο αναμάρτητος που θα του ρίξει πρώτος τον λίθο που κρατά στα χέρια του; Ποιες είναι οι πράξεις αυτού του ανθρώπου, οι σκέψεις του, που δεν υπάρχουν σε μικρότερο βαθμό σε όλους εμάς τους λοιπούς; Ποιες είναι εκείνες οι συνιστώσες, που η μία επάνω στην άλλη δημιούργησαν τη σφενδόνη της συνισταμένης για να τον ρίξουν στην κόλαση;

Ο άνθρωπος δεν είναι μία κούκλα που την δημιούργησε ο Θεός και την έβαλε στο ράφι. Τον τοποθέτησε ανάμεσα στους συνανθρώπους του και μάλιστα σε τέτοια σχέση που είναι υπεράνω των δυνατοτήτων του ανθρώπινου νου να γίνει κατανοητή. Ο άνθρωπος γεννιέται από άλλον άνθρωπο και την ώρα που περνά το κατώφλι της ζωής έχει ήδη λάβει όλες τις εντολές των προγόνων του, έχει επωμιστεί τις πλάνες τους, έχει χρεωθεί τις αποτυχίες τους και έχει κεντριστεί με τις κακότητες και τα απωθημένα τους. Με ένα δυσβάσταχτο φορτίο υποχρεώσεων και ενοχών, ελάχιστος στις πρώτες στιγμές της εξωμήτριας ζωής του και άσημος, συγκαταλέγεται εκών άκων μεταξύ των μελών της κοινωνίας του. Και η κοινωνία αυτή αντί να του μειώσει το φορτίο αυτό του το επαυξάνει με τους νόμους της. Αλλοίμονο εάν τους παραβεί. Κανένας δικαστής, κανένας νομοθέτης, κανένας συνήγορος αλλά και κανένας θεσμός δεν είναι τέλειος για να του αποδώσει το δίκαιο στον απόλυτο βαθμό.

Το έδρανο στο οποίο κάθεται ο ένοχος είναι το ορόσημο δύο κόσμων, είναι το πεδίο μάχης της κάθε εποχής με την προηγούμενη και την επόμενή της. Είναι ο τόπος του καλού και του κακού, του πεπερασμένου των ανθρωπίνων δυνατοτήτων και της ορμής προς το τέλειο, είναι ο τόπος της θυσίας του παρόντος επάνω στο βωμό του μέλλοντος.

Για να νικήσουμε στη μάχη της ζωής θα πρέπει να προσφερθεί θυσία στο βωμό του Δημιουργού. Το κάθε θύμα που οδηγείται προς σφαγή θα πρέπει οπωσδήποτε να φέρει επάνω του το στίγμα της ενοχής, η οποία ενοχή δεν είναι ποτέ μόνο δική του αλλά και όλου του ανθρωπίνου γένους. Γι’  αυτό και η έννοια του θύματος είναι διττή. Είναι αφενός εκείνο που θυσιάζεται και αφετέρου εκείνο που άδικα φέρει επάνω του το χρέος των πολλών.

Αγαπητέ ένοχε
Είχαμε και όλοι εμείς, οι γνωστοί σου, οι φίλοι σου, οι συνεργάτες σου, χρέος να σε προλάβουμε. Να σε αναχαιτίσουμε.
Για να μη καταλήξεις στον έσχατο διασυρμό.
Τώρα ένα μόνο να ξέρεις, ότι δεν θα πάψουμε να σ’  αγαπάμε

Advertisements

2 thoughts on “Ο ένοχος

  1. Κύριε ΕΡΡΙΠΗ, φαίνεται σας έγινε συνήθεια να γράφετε αόριστα, χωρίς ονόματα. Αν αναφέρεστε σε κάποιον πεστετο μην φοβάστε. Δεν έχετε να φοβηθητε τίποτε αρκεί αυτά που λέτε να είναι σωστά να μην είναι στραβά. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να φοβούνται πρέπει να μηλάνε με ονόματα. Ποιός είναι ο ΕΝΟΧΟΣ κύριε ΕΡΡΙΠΗ. Μήπως πρέπει μέσα από το κείμενο αυτό να δείτε τον ΚΩΣΤΑ ΕΡΡΙΠΗ, το θεολόγο, το γιατρό το συγγραφέα. Τι φοβάστε!!!
    Τους φίλους σας ή την ίδια την παρουσία σας σ’ αυτόν τον κόσμο. Ο Χριστός μέσω του Αποστόλου Παύλου ομηλεί για ΑΓΑΠΗ. ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ Η ΑΓΑΠΗ. ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΕΙΑΣ, ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΖΗΤΑΓΑΝ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ, οι οποίοι ποτέ δεν έλεγαν κακο και για κανέναν.
    Δεν σας χαιρετώ με το φιλικα, γιατί όπως γράφετε και μ’ αυτά που γράφετε φαίνεται δεν έχετε φίλους, γιατί και οι φίλοι σας θα σας κάνουν πέρα, όπως λέει και ο απλός λαός, χωρίς περγαμηνές όπως εσείς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s