Το αδηφάγο κράτος

Είχε μια σύνταξη ο ταλαίπωρος, πετσοκομμένη και αυτή όπως όλες, με την οποία τα έβγαζε πέρα. Η τύχη του χαμογέλασε και νοίκιασε μια γκαρσονιέρα που είχε προς 200 ευρώ το μήνα. Βγάλε τους φόρους που θα έδινε γι’  αυτήν στο κράτος, στο τέλος κάτι θα του έμενε. Το ζευγαράκι των νέων παιδιών που την είχε νοικιάσει έδινε κανονικά το νοίκι καθε μήνα.

Μαζί όμως με την τύχη έχει πολλές φορές δεμένα ο Θεός και την ατυχία. Αρρώστησε και ξόδεψε για γιατρούς και εξετάσεις μέσα σε ένα χρόνο περί τα 2 500 ευρώ, όσα δηλαδή και το ετήσιο νοίκι της γκαρσονιέρας (200 Χ 12 = 2 400). Αποδείξεις είχε για 1 500 ευρώ μόνο. Κάτι ήταν όμως και αυτές. Τις πέρασε στη φορολογική του δήλωση … και ό,τι βγει.

Και η απάντηση: Τίποτε, ναι τίποτε. Δεν αφαιρέθηκε ούτε ένα ευρώ. Γιατί;  Διότι με το νοίκι της γκαρσονιέρας ανέβηκε στην φορολογική κλίμακα και δεν του δικαιολογείτο ούτε ένα ευρώ έκπτωση του φόρου.

Κράτος να σου πετύχει.
Άντε τώρα να το σεβαστείς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s