Όπου κι αν στρέψω τη ματιά μου η Ελλάδα με πληγώνει

Παρά την έντονη ζέστη, σήμερα Τετάρτη, βρισκόμουν στον αρχαιολογικό χώρο της Ακαδημίας Πλάτωνος στις 6 μ.μ.. Εκεί, σύμφωνα με το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών, επρόκειτο να γίνει ένας φιλοσοφικός περίπατος με υπεύθυνους τον καθηγητή Παύλο Καλλιγά και τον συγγραφέα Νικήτα Σινιόσογλου. Ώρα έναρξης του περιπάτου 6.30 μ.μ.

Είχαμε συγκεντρωθεί καμμιά 30 αριά άτομα, ως επί το πλείστον μεγάλης ηλικίας, αφού η Ελληνική Παιδεία των χρόνων μας άφησε τόσα βασικά κενά, που τρέχουμε να τα συμπληρώσουμε αγκαζέ με τα γηρατειά.

Η ώρα 6.30 ακριβώς και κανένας υπεύθυνος δεν είχε φανεί. Τότε άρχισε να ψιθυρίζεται από μερικούς, αόριστα και ανεύθυνα, ότι η ώρα είχε αλλάξει από 6.30μ.μ. σε 7.30 μ.μ.
Στο άκουσμα αυτό άρχισα να αμφιταλαντεύομαι, εάν θα έπρεπε να παραμείνω άλλη μία ώρα όρθιος ή να φύγω.

Την απάντηση μου την έδωσε μία κυρία, η οποία είπε ότι έτσι γίνεται συνήθως. Προχθές η προγραμματισμένη στην Πνύκα παράσταση του Καραγκιόζη αντί στις 8 μ.μ. άρχισε στις 9.20 μμ, κάτι που σήμαινε ότι και ο δικός μας περίπατος δεν ήταν σίγουρο πως θα άρχιζε ούτε στις 7.30 μ.μ.

Δεν ήθελα ν’ ακούσω τίποτε άλλο. Σηκώθηκα και έφυγα.

Καημένη Ελλάδα!
Όπου κι αν στρέψω τη ματιά μου με πληγώνεις.
Όπου κι αν σ’ ακουμπήσω πονάς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s