Η Ανάσταση στις αρχαίες θρησκείες. Προεικόνιση ή κοινός των ανθρώπων πόθος;

Ο θεός Διόνυσος πέθαινε την 21η Μαρτίου και ανασταινόταν μετά από τρεις ημέρες, την 25η Μαρτίου.
Αναστάσεις θεών αναφέρονται:
Του Όσιρι, του Ταμούζ, του Διονύσου, της Περσεφόνης, του Άδωνι, του Άττι (θεού της βλάστησης), ακόμη και του Μ. Αλεξάνδρου (όταν αργότερα θεοποιήθηκε).

Κοινό χαρακτηριστικό όλων σχεδόν των θρησκειών είναι « ο θάνατος –  θυσία» του αρχηγού της κάθε θρησκείας με όποιο τίτλο και αν αυτός προβάλλεται:  θεός, ημίθεος, υιός θεού, προφήτης, απεσταλμένος. Ο πλέον διαδεδομένος τρόπος θανάτου – θυσίας είναι η σταύρωση, ενώ σχεδόν πάντα ακολουθεί η «ανάσταση». Τέτοιοι εσταυρωμένοι, οι οποίοι στη συνέχεια αναστήθηκαν είναι:
834 π.Χ.  ο Χέσους (των Κελτών Δρυϊδών)
725 π.Χ.  ο Μπάλα (Ορίσσα)
721 π.Χ.  ο Ίντρα (Θιβέτ)
700 π.Χ.  ο Θούλις (Αίγυπτος)
662 π.Χ.  ο Ιάω (Νεπάλ)
600 π.Χ.  ο Μίθρας (Περσία) και ο Σακία (Ινδία)
587 π.Χ. ο Κετσακοάτλ (Μεξικό)
552 π.Χ. ο Τελιγκουέζε (Βιττόμπα)
506 π.Χ. ο Κουϊρίνους (Ρώμη)
200 π.Χ. ο Κρίσνα (Ινδία) και ο Κριτέ (Χαλδαία)
170 π.Χ. ο Άττις (Φρυγία)
160 π.Χ. ο Ταμμούζ (Συρία)

(«Ερμηνεία των ιερών Ευαγγελίων κατά την τάξιν Μελχισεδέκ»  εκδ. Γρηγόρη  Αθήνα 2016  σελ. 533-534)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s