Τετέλεσται

«Τετέλεσται, και κλίνας την κεφαλήν παρέδωκε το πνεύμα» (Ιωάν. ιθ’,30).Τετέλεσται, τα πάντα τελείωσαν, δεν υπάρχει τίποτα, όλα είναι ένα μηδέν, ίσως δεν υπήρξε τίποτα. Μα!, μήπως όλα ολοκληρώθηκαν, μήπως όσα έπρεπε να γίνουν έγιναν με τον πιο τέλειο τρόπο; Εάν αυτός είναι τέλειος τρόπος, το να βρίσκεται κρεμασμένος ένας Θεός επάνω στο Σταυρό ακίνητος, άπνους, τότε με ποια λογική να βγάλεις συμπεράσματα, με ποιο νου να σκεφθείς;

Τετέλεσται, ένας θυμός καταλαμβάνει τώρα την ψυχή των Μαθητών και απωθεί βίαια την άφατη λύπη από το μαρτύριο του Διδασκάλου, ένας αδικαιολόγητος θυμός, αν είναι δυνατόν να θυμώνει κανείς με ένα Σταυρωμένο που άφησε μόλις προ ολίγου την τελευταία του πνοή! Γιατί Κύριε μας άφησες, γιατί παραδόθηκες αμαχητί; Ήτανε τρόπος αυτός που μας χαιρέτισες στο τελευταίο δείπνο; Έπρεπε να μείνεις να γιορτάσεις το Πάσχα στην Ιερουσαλήμ με αποτέλεσμα να σε συλλάβουν, αφού ποτέ δεν είχες μείνει εκεί μέχρι τώρα; Είχες ανεχθεί μέχρι την τελευταία στιγμή τον προδότη ανάμεσά μας ή μήπως δεν ήταν προδοσία αυτό που έγινε αλλά συμφωνία εκ των προτέρων; Ο προδότης ήταν η αιτία της σύλληψής σου σε ένα τόπο τόσο περιορισμένο, σε μία περιοχή που όλοι γνώριζαν τα βήματά σου, τα σπίτια που σύχναζες, τους τόπους που προσευχόσουν; Ήταν δυνατόν να μη σε εύρισκαν, να μη σε απήγαγαν με τόσους στρατιώτες που έφεραν μαζί τους;

Τετέλεσται. Τότε προς τι η αρχή, προς τι η κλήση μας, προς τι η απάρνηση των πάντων όταν σε ακολουθήσαμε, προς τι οι νουθεσίες σου, οι διδαχές σου στα πλήθη, οι περιοδείες; Πού άφησες τα πλήθη που σε ακολουθούσαν, τις γυναίκες που συνακολουθούσαν και σε φρόντιζαν, το λαό που μόλις χθες σε ζητωκραύγαζε, τους ανάπηρους και κατατρυχόμενους από ασθένειες παντός είδους, τους πτωχούς τω πνεύματι που κούρνιαζαν στην πνευματική αγκαλιά σου;  Τι δικαιώματα έδωσες σε αυτούς που σε ειρωνεύονταν, σε αυτούς που σε αμφισβητούσαν, σε αυτούς που σε εχθρεύονταν;  Πώς άφησες να σε σκοτώσουν;

Ω! Κύριε, σε σκότωσαν, απόδειξη ο Σταυρός μπροστά μας, το λείψανό σου το καταταλαιπωρημένο, το ατιμασμένο, που κρέμεται καρφωμένο επάνω του. Τι πόνος αβάσταχτος καταλαμβάνει το είναι μας, τι φρίκη, τι απελπισία; Ποιος οδυρμός είναι αντάξιος του σταυρικού σου μαρτυρίου, ποια μαύρα δάκρυα, ποιοι κοπετοί; Πώς είναι δυνατόν να φύγουν από τη μνήμη μας οι εξευτελισμοί που υπέστη το θείο πρόσωπό σου, οι εμπτυσμοί, οι κολαφισμοί, η μεταφορά του Σταυρού της καταδίκης σου ανάμεσα στα πλήθη που σε λάτρευαν; Πώς να μη σχισθεί η καρδιά μας από τα μαρτύριά σου, από το φραγγέλωμα, τους ήλους στα άκρα, την λόγχη στην πλευρά, της δίψας το μαρτύριο;

Και η ντροπή; Ο κάλει ωραίος τώρα γυμνός, άφωνος, οδυρόμενος, πάσχων! Υγρά στάζει το σώμα σου και η γλώσσα σου κατάξερη, άπειρες φωνές και ήχοι δίπλα σου απέναντι στον επιθανάτιο ρόγχο σου, κινήσεις παντός είδους των εναντίον σου και αργοσαλέματα των ταλαίπωρων δικών σου μπροστά στην πλήρη ακινησία του καρφωμένου σώματός σου, θολό το βλέμμα σου αποφεύγει το πύρινο των εχθρών σου. Οι βίαιες ασυντόνιστες κινήσεις των στρατιωτών κάτω από τον Σταυρό έπαψαν μεμιάς με την άπνοια του θείου σώματός σου.

Διδάσκαλε, ραβουνί, μήπως εμείς φταίξαμε για τον άδικο χαμό σου; Μήπως δεν ήμαστε άξιοι της αγάπης σου, ανίκανοι να κατανοήσουμε τις διδαχές σου, απροετοίμαστοι για τον ερχομό σου, επιπόλαιοι στις συμπεριφορές μας, δειλοί απέναντι στην προστασία σου, άπιστοι στην θεότητά σου; Συγχώρησέ μας που σε εγκαταλείψαμε στην πιο σκληρή στιγμή σου, που μόνο γυναίκες αφήσαμε κάτω από το Σταυρό σου, που δύο Ιουδαίοι βουλευτές μερίμνησαν, αντί για μας, για την ταφή σου!

(« Ίωνάς –  Ιωάννης –  Ιούδας»  εκδ. Γρηγόρη  Αθήνα 2014  σελ. 85-87)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s