Καφετέριες εναντίον Βιβλιοπωλείων

Δεν είναι παραμύθι, δεν είναι όνειρο εφιαλτικό. Στη χώρα βασιλεύει φτώχεια αφάνταστη, που έχει ενσκήψει σαν καταιγίδα σε απρόσμενο χρόνο. Μία κατήφεια έχει χρωματίσει τα πρόσωπα όλων, μία βραδυκινησία απότοκος της γενικής μελαγχολίας, καταστάσεις άγνωστες σε αυτή την έκταση σε περίοδο ειρήνης.

Οι πλείστοι, όντες άνεργοι, έχουν αλλάξει τρόπο ζωής. Διαθέτουν άπλετο χρόνο αλλά ούτε μία ώρα απασχόλησης. Το πρόβλημά τους τώρα δεν είναι πότε θα ξεκουρασθούν ή πότε θα έρθουν οι διακοπές, όπως μέχρι πρό τινος, αλλά πώς θα σκοτώσουν την ώρα τους.
Και το σκοπευτήριο είναι οι καφετέριες.

Εκεί λιμνάζει ο λαός. Εκεί καταθέτει τη δυναμικότητά του, τα όνειρά του, τις ελπίδες του. Εκεί σκοπεύει την κάθε ώρα του 24ώρου και την σκοτώνει.
Εάν αυτό γινόταν πριν από 70 – 80 χρόνια, τότε που οι πλείστοι ήταν αγράμματοι, τότε που τα έντυπα ήταν ελάχιστα και τα βιβλία πιο ακριβά, αυτό θα ήταν δικαιολογημένο. Τώρα όμως;

Οι πάντες σήμερα διερωτώνται, πώς έφθασε η χώρα μας σε αυτό το χάλι. Λογικό λοιπόν θα ήταν όσοι ξέρουν να διαβάζουν, και ευτυχώς σήμερα οι πάντες το μπορούν, να αναζητήσουν τα αίτια σε βιβλία σοβαρά, σε περιοδικά εγνωσμένου κύρους και σε δόκιμα έντυπα. Θα έπρεπε το αναγνωστικό κοινό να είχε αυξηθεί κατακόρυφα.

Και να μην πει κανείς, πού θα βρω λεφτά για το βιβλίο. Ένα βιβλίο στοιχίζει όσο μία ή δύο τυρόπιτες, όσο δύο ή τρεις καφέδες. Πέραν τούτου. Οι δανειστικές βιβλιοθήκες είναι όλες νεκρές, κανένας δεν κυκλοφορεί σε αυτές. Ανταλλαγή βιβλίων δεν γίνεται μεταξύ φίλων, παντελώς άγνωστο αυτό το άθλημα. Δώρα στις γιορτές είναι μόνο τα γλυκά. Σε ημέρες γιορτινές τα ζαχαροπλαστεία σφύζουν από κόσμο, ενώ τα βιβλιοπωλεία μοιάζουν με μαυσωλεία.

Α ψ ε υ δ ή ς   δ ε ί κ τ η ς    π ο λ ι τ ι σ μ ο ύ    ε ν ό ς   λ α ο ύ   ε ί ν α ι   η   α γ ο ρ ά   β ι β λ ί ω ν .

Και το μεγάλο ερώτημα: Πότε θα λυτρωθούμε; Η απάντηση
– Όταν τα βιβλιοπωλεία γίνουν περισσότερα από τις καφετέριες.
– Όταν πάψουν οι εκπομπές μαγειρικής να κατακλύζουν τα προγράμματα της τηλεόρασης.
– Όταν πωλούνται οι εφημερίδες σκέτες για χάριν του περιεχομένου τους και όχι για τα φτηνά περιοδικά που προσφέρουν, τα CDs. τις πλαστικές τσάντες, τα εισητήρια υπολειτουργούντων θεάτρων, κλπ.

Οι σοφοί προγονοί μας έλεγαν
Η πενία τέχνας κατεργάζεται

Εμείς οι αμαθείς επίγονοι
Η πενία τον όλεθρο της πατρίδας απεργάζεται

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s