Εορτή των Απόκρεω.Αναφορά στο παρελθόν και στο παρόν

Ο Διόνυσος ήταν «νύσος» (= υιός) του Διός. Θεός χθόνιος, θεός των ενστίκτων και γι’ αυτό ποτέ δεν θεωρήθηκε άξιος να εισέλθει στο Πάνθεο του Δωδεκαθέου.
Οι τελετές προς τιμήν του απέβλεπαν στην ικανοποίηση των αγρίων ενστίκτων που καταπίεζαν τον άνθρωπο. Η ικανοποίηση όμως αυτή, για να ελέγχεται και να αποφεύγονται οι ακρότητες, θα έπρεπε να βρίσκεται κάτω από την κάλυψη και την ευλογία αυτού του  θεού.

Οι Διονυσιακές τελετές ήταν απαραίτητες στο παρελθόν, διότι οι άνθρωποι ζούσαν κάτω από ακραίους κοινωνικούς περιορισμούς, ίσως και δυσβάστακτους για ορισμένες κοινωνικές ομάδες. Η αποχαλίνωση των ορμών με τα γλέντια, τους χορούς, τις μεταμφιέσεις, τις ερωτικές συνευρέσεις, κ.λ.π. δρούσαν ως δικλείδα ασφαλείας του ψυχισμού των ανθρώπων με απώτερο σκοπό να μπορούν να διάγουν τον υπόλοιπον βίον τους κατά την διάρκεια του έτους μέσα στα όρια της ευπρέπειας.

Όσο περισσότερο πολιτισμένοι καθίσταντο οι άνθρωποι, τόσο και οι ελευθερίες των πολιτών ήταν μεγαλύτερες, τόσο και ανταποκρίνονταν σε ευρύτερες πληθυσμιακές ομάδες. Έτσι οι Διονυσιακές τελετές συντοχρόνως καθίσταντο μη απαραίτητες.
Αποτέλεσμα τούτου ήταν με την πάροδο του χρόνου ο Διόνυσος να λάβει και δεύτερη μορφή, να γεννηθεί δηλαδή δύο φορές, να βγει δύο φορές από την θύρα της ζωής και να ονομασθεί έκτοτε «δι – θύραμβος». Έτσι στους προκλασσικούς και τους κλασσικούς χρόνους έχουμε τον «Διόνυσο Ζαγρέα», τον παλαιό Διλονυσο (τον θεό των ενστίκτων), και τον «Εύιο Διόνυσο», τον θεραπευτή Διόνυσο, τον ιερό Διόνυσο.

Οι δύο λοιπόν γεννήσεις του Διονύσου γεφυρώνουν το χάσμα μεταξύ της άλογης και της έλλογης φύσης του ανθρώπου, μεταξύ των ενστίκτων και της ηθικής τελειότητας. Επακόλουθο τούτων ήταν οι οργιαστικές εκδηλώσεις προς τιμήν του θεού αυτού να προαχθούν σε ψυχοθεραπευτικές τελετές.

Σ υ μ π έ ρ α σ μ α

Οι Διονυσιακές τελετές των Απόκρεω σε πολιτισμένους λαούς εκφράζουν τη χαρά της ζωής, την αγάπη προς τους συνανθρώπους και την ισότητα στο δικαίωμα της απόλαυσης. Εκφράζουν επί πλέον το κωμικοτραγικό της ζωής με τη χρήση του σκωπτικού και του χαρίεντος
Αλλά
δεν οδηγούνται αχαλίνωτα στην χυδαιότητα, στον εμπαιγμό και στην ιεροσυλία του ερωτικού στοιχείου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s