Η Φάτνη

«… και έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εσπαργάνωσεν αυτόν και ανέκλινεν αυτόν εν τη φάτνη, διότι ουκ ην αυτοίς τόπος εν τω καταλύματι»:  Ευαγγελιστής Λουκάς.
Οι Μάγοι «ελθόντες εις την οικίαν είδον το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού …»: Ευαγγελιστής Ματθαίος.

Σε σπίτι γεννήθηκε ο Μεσσίας ή σε φάτνη; Επειδή οι αφηγήσεις των Ευαγγελιστών διαφέρουν , θα πρέπει να θεωρήσουμε ως σωστή αυτήν του Ματθαίου αφού, σε αντίθεση με τον Λουκά, αυτός υπήρξε ένας εκ των 12 Μαθητών του Ιησού και ως εκ τούτου θα είχε άμεση πληροφόρηση. Παρά την σαφή λοιπόν μαρτυρία του Ματθαίου περί οικίας, στην ζωή της Εκκλησίας ως λίκνο του μικρού Ιησού θεωρήθηκε η φάτνη.

Και το μέγα ερώτημα. Είναι δυνατόν να αγνοεί ο ένας εκ των Ευαγγελιστών τον χώρο που φιλοξενήθηκε ο θεάνθρωπος κατά την γέννησή του;
Η απάντηση είναι παραδόξως «ναι», διότι εδώ δεν πρόκειται περί σωστής ή μη πληροφόρησης αλλά περί «συμβόλου».
Σε φάτνη γεννήθηκαν οι πλείστοι θεοί της αρχαιότητας. Και στα Ελευσίνια μυστήρια η αναπαράσταση της γέννησης του Θεού περιελάμβανε ένα λίκνο, μέσα στο οποίο βρισκόταν ο σαρκωθείς θεός.

Η πρώτη έννοια της φάτνης ήταν ένα βαθούλωμα σε μεγάλο συμπαγές ξύλο, που  χρησίμευε ως «λίκνο» μέσα στο οποίο έθεταν τα νεογέννητα. Αργότερα πολύ, πήρε τη σημασία της σπηλιάς. Η έννοια αυτή διατηρείται μέχρι σήμερα στη λέξη «φατνία», που είναι τα βαθουλώματα μέσα στα οποία είναι φυτεμένα τα δόντια.

Η εμφάνιση του Μεσσία σε φάτνη αντιβαίνει προς όλες τις περί αυτού προαγγελίες. Κανένας προφήτης δεν είχε προαναγγείλει κάτι τέτοιο.
Η ιδέα της φάτνης είναι το απαύγασμα των εξωλογικών βιωμάτων του ανθρώπου, όταν αναφέρεται στις άμεσες σχέσεις του μετά του Θεού. Στην περίπτωση αυτή το υποσυνείδητο αναδύεται μεγαλόπρεπα και καταιγιστικά, περιφρονεί τις λογικές εμπειρίες και υπαγορεύει αυτό τη συμπεριφορά των πιστών βάσει των αρχετύπων που διαθέτει.

Ποιο λίκνο, ποιά κούνια θα τολμούσε να δεχθεί τον Θεό; Ποια οικία, ποιο ανθρώπινο κατασκεύσμα θα ήταν αντάξιο της οφειλόμενης σε Αυτόν υποδοχής;
Σε αυτή την περίσταση παραιτείται ο άνθρωπος και αναθέτει το έργο στην Μητέρα Γη. Αυτή διαθέτει το μέγα κοίλωμα εν είδει μήτρας αναλλοίωτο από την αρχή της δημιουργίας.

Το σπήλαιο λοιπόν , η φάτνη, είναι το αρχέτυπο της μήτρας και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να γεννηθεί ο Θεός πουθενά αλλού εκτός από εκεί.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s