Το Φθινόπωρο στη θύρα του Χειμώνα

Δεν θέλω να παραδεχθώ ότι μεγάλωσα
Τα γιορτινά μου βάζω
και χρώματα επάνω μου πολλά

Τολμώ τη νιότη μου να συναγωνισθώ
που’ χε τα φύλλα όλα πράσινα
και τα κλαδιά χωρίς καρπούς

Μα! λίγο αν κινηθώ
μου πέφτουν τα βαμμένα μου μαλλιά
και φαλακροί οι κλώνοι μου
ψηλά τον ουρανό κοιτάζουν

Ο δρόμος τέλειωσε στη θύρα του Χειμώνα
Μονόδρομος!

Αυτός στα άσπρα παγερά ντυμένος
Οι άλλοι όλοι στολισμένοι
όπως στην κάσα οι νεκροί

Μα! αν δεν υπήρχε πίσω του η ζωή
προς τι ο στολισμός;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s