Το θυσιαστήριο – ο Ιερεύς – η «Θυσία» – και η «Σφαγή»

Από την προϊστορική ακόμη εποχή το θυσιαστήριο χαρακτήριζε την αναφορά του ανθρώπου προς το θείον και εικόνιζε τον ιερό δεσμό μεταξύ Δημιουργού και δημιουργήματος.

Η τελούμενη σε αυτό «θυσία», προτού αναχθεί σε πνευματική, δεν ήταν φόνος αλλά προσφορά στον Θεό του πολυτιμότερου αγαθού που υπήρχε στη γη, της ζωής.

Εκτός από την θυσία υπήρχε και η «σφαγή», τελετουργία που απαιτούσε ο Θεός για λόγους εξαγνισμού. Ήταν ιεροτελεστία που τελείτο μακράν του θυσιαστηρίου, αποτρόπαια και σπανιωτάτη. Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται άπαξ σε ένα τέτοιο γεγονός. Κατά την θυσία αυτήν καιγόταν ολόκληρο το ζωντανό, το κρέας του, το δέρμα του, το αίμα του, ακόμη και τα κόπρανά του. Δεν αφιερώνετο τίποτε στον Θεό (Αριθμ. ιθ’,1-10).

Κάθε θυσιαζόμενο ζώο ήταν ευπρόσδεκτο στον Θεό, εν αντιθέσει με το ζώο της σφαγής. Ακόμη και ο ιερεύς που προσέφερε την θυσία και οι βοηθοί του ήταν ακάθαρτοι «έως εσπέρας».

Η   α ν ή κ ο υ σ τ η   ι ε ρ ο σ υ λ ί α
Φανατικός μουσουλμάνος προέβη σε σφαγή όχι τυχαίου ανθρώπου αλλά χριστιανού ιερέως κατα την τελέση της θείας λειτουργίας. Επρόκειτο για τον 86χρονο Ρωμαιοκαθολικό ιερέα Ζακ Αμέλ

Η πράξη αυτή αποτελεί την μεγίστη ταπείνωση που δέχθηκε ο Χριστιανικός κόσμος
Η αποτρόπαια πράξη της σφαγής τελείτο μακράν του θυσιαστηρίου και το θυσιαζόμενο ήταν ζώο. Εδώ η σφαγή την οποία … επετέλεσε ο μουσουλμάνος ήταν ενώπιον του θυσιαστηρίου και εν ώρα λατρείας το δε θυσιαζόμενο ήταν άνθρωπος και επί του προκειμένου ιερεύς.

Η πράξη αυτή του φανατικού μουσουλμάνου είναι η μεγαλύτερη ύβρις που θα μπορούσε άνθρωπος να απευθύνει προς τό θείον.

Το έγκλημα αυτό καταδεικνύει σαφέστατα πόσο απέχει ο επικίνδυνος ψυχοπαθής από τον φυσιολογικό άνθρωπο αλλά και πόσο απρόβλεπτα επικίνδυνος είναι ο πρώτος για τον δεύτερο.

Αποδεικνύει επίσης την πλαδαρότητα του χριστιανικού κόσμου, την εν υπνώσει κατάστασή του και την ηθική του ανεπάρκεια με το να μη θίγεται, να μη προβληματίζεται και να μην αντιδρά σε ο,τιδήποτε.

Α π ο κ α λ ύ π τ ε ι   δ υ σ τ υ χ ώ ς   κ α ι   κ ά τ ι   ο υ σ ι α σ τ ι κ ό τ ε ρ ο .
– Άλλο το να είσαι κατ’ όνομα και άλλο κατ’ ουσίαν Χριστιανός.
– Άλλο το να είσαι ταγός δοτός και τυχοδιώκτης και άλλο πιστός εκπρόσωπος του Θεού με πνεύμα θυσίας
– Άλλο το να είσαι πιστός χλιαρός και άλλο το να είσαι μάχιμος μέχρι θανάτου.
– Άλλο το να δέχεσαι παθητικά και ωφελιμιστικά την κάθε εκφυλισμένη κατάσταση και άλλο το να μάχεσαι εσαεί και με οποιοδήποτε κόστος για την κάθαρση της πίστης σου.

Τ ο   τ ρ α γ ι κ ό   γ ι α   τ ο   Χ ρ ι σ τ ι α ν ι σ μ ό .
Κανένας δεν αντέδρασε. Το ανθρωποειδές έσφαζε τον ιερέα ενώπιον των πιστών και οι εκκλησιαζόμενοι έβλεπαν σκηνή θεατρικού έργου. Περί πράξεως θυσίας ουδείς λόγος.
Αλλά και μετά το έγκλημα; Ουδέν το αξιοσημείωτο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s