Διαχρονικές παρεκκλίσεις του μοναχικού βίου

Α υ τ ο κ ρ ά τ ω ρ   Ν ι κ η φ ό ρ ο ς   Φ ω κ ά ς
«… εντολή Χριστού δεν είναι να αποκτούμε υλικά αγαθά αλλά αντίθετα, να τα αποδιώχνουμε. Κι αν είναι δικός του λόγος, το «πουλάτε τα υπάρχοντά σας και δίνετε στους φτωχούς», είναι φανερό ότι η κτίση τόσων αγαθών δεν ανταποκρίνεται σε τρόπο ζωής γεμάτο αρετή, αλλά προσιδιάζει σ’ ένα υλιστικό τρόπο ζωής, που, αλοίμονο, ξεμάκρυνε από τα πνευματικά»

(«Το Βυζαντινό κράτος» Ιωάν. Καραγιαννόπουλος έκδ. 4η  εκδ. Βάνιας Θεσ/νίκη 1996  σελ. 160-161)

Α υ τ ο κ ρ ά τ ω ρ   Ι σ α ά κ ι ο ς   Α’   Κ ο μ ν η ν ό ς
Ο αυτοκράτωρ άφησε «στα μοναστήρια αρκετά για να ζήσουν χωρίς στερήσεις οι μοναχοί όχι όμως και πολυτελώς. Με τον περιορισμό της ακίνητης περιουσίας των μονών ο αυτοκράτωρ θέλησε να αμβλύνει την πίεση που τα μοναστηριακά συγκροτήματα με την μεγάλη τους οικονομική επιφάνεια ασκούσαν στους γείτονες ελευθέρους καλλιεργητές … όπως και κατά την απονομή της δικαιοσύνης, οσάκις οι διενέξεις με αυτούς έφθαναν στα δικαστήρια»

(«Βυζαντινή Ιστορία» Αικατερ. Χριστοφιλοπούλου, ημίτομος Β’ σελ. 432-433)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s