Το ατόπημα του Προέδρου

Τ ο   α τ ό π η μ α   τ ο υ   Π ρ ο έ δ ρ ο υ

Παρευρέθη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στη θεία λειτουργία, που τελέσθηκε στον Μητροπολιτικό ναό κατά την ημέρα της Πεντηκοστής και ούτε λίγο ούτε πολύ … μας εξέθεσε.

Στην πιο ιερή στιγμή της ακολουθίας γονάτισε και αυτός, όπως όλοι οι πιστοί, και βέβαια και ο κλήρος προεξαρχόντων των αρχιερέων.

Καλά, δεν σκέφθηκε ότι εκπροσωπεί το κράτος ολόκληρο; Ως Προκόπης πήγε στον ναό ή ως εκπρόσωπος του Έθνους; Το έθνος αποτελείται μόνο από Χριστιανούς; Δεν πρόσεξε ούτε τους υπασπιστές του που δεν γονάτισαν!

Η γονυκλισία του Προέδρου αποτύπωσε με τον καλύτερο τρόπο τις τόσο πολυσυζητημένες σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας και κατέστησε εμφανές και στον πλέον απληροφόρητο την έλλειψη των διακριτών ρόλων, που θα έπρεπε να διέπουν την συμπεριφορά των εκπροσώπων του έθνους και της Εκκλησίας.

Ί σ ω ς   ε γ ώ   τ α   β λ έ π ω   α ν ά π ο δ α   τ α   π ρ ά γ μ α τ α

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εστάλη ως πακέτο στον ναό ή παραβρέθηκε εκεί ως άνθρωπος με προσωπικότητα;

Κάθε άνθρωπος δεν έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να πιστεύει ή όχι σε Θεό και να εκφράζει ελεύθερα την πίστη του;

Και επί του προκειμένου το μέγα ερώτημα:
Ο κ. Παυλόπουλος παραβρέθηκε στην ιερή ακολουθία της Πεντηκοστής ως Έλληνας αλλά και ως Χριστιανός. Ποιο καθήκον υπερέχει, αυτό έναντι του έθνους ή εκείνο έναντι του Θεού για ένα πιστό; Οπωσδήποτε το δεύτερο.

Εν εναντία περιπτώσει πού εθίγει το έθνος με την γονυκλισία του Προέδρου του;
Δεν είναι επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα ο Χριστιανισμός;

Εθίγει κανένας μέχρι σήμερα, όταν οι μουσουλμάνοι βουλευτές μας τελούν τις θρησκευτικές τους ανάγκες στα τζαμιά;

Στις ιερές ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας ο φακός της τηλεόρασης εστίαζε στον Πρόεδρο της δημοκρατίας που βρισκόταν στριμωγμένος μέσα στο πλήθος δίπλα στο παγκάρι του ναού ως κοινός θνητός. Γιατί κανένας δεν εθίγει τότε; γιατί κανένας δεν απαίτησε να λάβει ο εκπρόσωπος του Έθνους την τιμητική θέση που του άρμοζε;

Οι υπασπιστές έμειναν όρθιοι και ο Πρόεδρος της δημοκρατίας γονάτισε. Ποιος αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση οι υπασπιστές ή ο Πρόεδρος; Με ποιο δικαίωμα θα μπορούσαμε να εμποδίσουμε και τους υπασπιστές να γονατίσουν, εάν το επιθυμούσαν;

Οι σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας δεν πρέπει να επηρεάζουν την συμπεριφορά του κάθε πιστού αλλά και του απίστου. Η δημοκρατία μας επιτρέπει και το ένα και το άλλο. Ο λαός έχει φθάσει σε τέτοιο πολιτιστικό επίπεδο, ώστε δέχεται άκριτα αυτά που λίγα χρόνια πριν θα ήταν κάτι τα αδιανόητο.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να παρευρίσκεται σε οποιαδήποτε επίσημη τελετή ανεξαρτήτως θρησκευτικής χροιάς ή κοσμοθεωριακής τοποθέτησης. Στις θρησκευτικές τελετές όμως που αφορούν την πίστη του δικαιούται να συμμετέχει ως πιστός.

Τ ο   π ρ ό β λ η μ α   τ ί θ ε τ α ι   α ν τ ι σ τ ρ ό φ ω ς :
Δεν ατιμάζει το έθνος ένας πιστός Πρόεδρος της Δημοκραρτίας
Αντίθετα τιμά την πίστη του, όταν παρά το αξίωμά του φέρεται ταπεινά ως ένας απλός πιστός

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s