Ζωή, θάνατος, αθανασία

Ο θάνατος ενός προσφιλούς προσώπου αντιμετωπίζεται διαφορετικά από τον καθένα. Παρά την ποικιλομορφία των εκδηλώσεων και αντιδράσεων και τον κατακλυσμό των αμφίσημων συναισθημάτων, στο βάθος της ψυχής βρίσκονται σχεδόν πάντοτε τα σπέρματα της πίστης στην αθανασία.
Αυτό εκφράζουν και οι σοφές λέξεις της μεγαλειώδους γλώσσας μας.

–  « μ ό ρ ο ς » :      ο θάνατος (από την λέξη «μοίρα»)
–  « μ ο ρ τ ό ς » :    ο θνητός άνθρωπος
–  « α – μ ο ρ ο ς » :   αυτός που δεν έχει καλή μοίρα, ο δυστυχής. Αλλά και αυτός που δεν έχει μόρο, θάνατο, ο αθάνατος.
–  « a –  m o r e » :    όμοια λέξη στην λατινική γλώσσα με το «άμορος», δηλαδή αθανασία. Αλλά:
amore = αγάπη. Άρα αγάπη = αθανασία!
Συμπέρασμα:
Όποιος αγαπάει υπερνικά τον θάνατο
Η αγάπη γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ ζωής και θανάτου.
Η αγάπη είναι ο αιώνιος κρίκος που ενώνει τους ζωντανούς με τους τεθνεώτας.

–  « μ ί τ ο ς » :  κλωστή που κόβεται (από το ρήμα «τέμνω», ουσιαστικό «τομή», αναγραμματισμός «μίτος»)
–  « ν ή μ α » :  κλωστή που δεν κόβεται.
Από αυτήν προέρχεται η λατινική λέξη «a-nima».
« a n i m a » :  = ψυχή = αυτό που παρά τον θάνατο δεν αποκόπτεται από τον άνθρωπο

–  « κ ή δ ο μ α ι » :  στενιχωρούμαι, φροντίζω.
–  « κ η δ ε ί α » :     η φροντίδα του νεκρού.
Συμπέρασμα
Ή τελετή της κηδείας δεν εκφράζει τόσο τη λύπη αλλά την φροντίδα του νεκρού.
Με την τελετή της κηδείας δεν εκφράζουμε τόσο τη λύπη μας για τον χαμό του προσφιλούς μας προσώπου, όσο την πίστη μας στη αθανασία του, γι’ αυτό και τον φροντίζουμε!

–  « ά δ ω » :  σημαίνει «τραγουδώ» αλλά κατά κυριολεξία σημαίνει «θρηνώ».
Κανένα πουλί δεν άδει εκτός από το αηδόνι και τον κύκνο. Ο τελευταίος όμως άδει μόνο μία φορά στη ζωή του, λίγο πριν πεθάνει, το λεγόμενο «κὐκνειο άσμα».
–  « Ά δ ω ν ι ς » :  ο ωραιότερος των θεών, τον επαναλαμβανόμενο κατ’ έτος θάνατο του οποίου  θρηνούσαν οι άνθρωποι.
–  « Α δ ω ν ά ι » :   το όνομα του Θεού στα Εβραϊκά.

Συμπέρασμα:
Τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της τέχνης (ποίηση, ζωγραφική, τραγούδι, κλπ) τα παράγει περισσότερο ο πόνος παρά η χαρά.
Τον Θεό τον εγγίζεις αμεσότερα μέσα στον πόνο παρά μέσα από τη χαρά.

(στοιχεία από τοβιβλίο: «Η γλώσσα μου είναι ελληνική»  εκδ. Γρηγόρη  Αθήνα 2013)

[ Ε ι ς   μ ν η μ ό σ υ ν ο ν :
Ένεκα της προχθεσινής αποδημίας του αγαπητού μας προσώπου ]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s