Ταφή ή Καύση νεκρών;

Ε ά ν   ρ ω τ ή σ ε τ ε  τ η   γ ν ώ μ η   μ ο υ,  ε ί μ α ι   α ν α φ α ν δ ό ν   υ π έ ρ   τ η ς   τ α φ ή ς .

– Η ταφή είναι η φυσιολογική κατάληξη του σώματος στον τόπο από τον οποίο προήλθε. Επιστρέφει ο άνθρωπος μετά θάνατον στην αγκαλιά της μητέρας γης και κοιμάται αιώνια, επί χιλιετίες. Έχει την ικανότητα η γη να διαφυλάττει τα ιερά σκηνώματα των ανθρώπων που τις εμπιστευὀμαστε με τέτοιο διακριτικό τρόπο αλλά και με τέτοια ικανότητα, ώστε υπήρξαν σκελετοί που ήταν θαμμένοι λίγα μόνο εκατοστά κάτω από την επιφάνειά της και παρέμειναν ανέγγιχτοι εις τους αιώνες.

– Πόθος του κάθε ανθρώπου είναι να μπορούσε να διατηρἠσει το σώμα του αγαπημένου του νεκρού για πάντα κοντά του. Αυτό πρακτικά είναι αδύνατο. Η ταφή είναι εκείνη, η οποία του επιτρέπει να διατηρήσει τουλάχιστον ένα μέρος του σώματος, όχι ευκαταφρόνητο, το σκελετό.

– Στα νεκροταφεία της επαρχίας, εκεί όπου οι νεκροί δεν ξεθάπτονται, υπάρχει μία συνέχεια της συγκατοίκησης που υπήρχε εν ζωή. Βλέπεις τους τάφους των συγγενών σου, των γειτόνων σου, των φίλων σου, τον ένα δίπλα στον άλλο. Και δεν είναι κενοτάφια, μνημεία συμβολικά που αναφέρονται στους νεκρούς, αλλά η μεταθανάτια κατοικία των οικείων σου. Ο τόπος που συνδέει την παρούσα ζωή με το χάος της μετά θάνατον. Το νεκροταφείο  καθιστά τον αποτρόπαιο γκρεμό του θανάτου ομαλή πλαγιά με απροσδιόριστο μήκος μέχρι την παραλία του χάους.

– Το νεκροταφείο είναι ο τόπος που σου εγγυάται 100% την διαφύλαξη του δικού σου νεκρού. Η φιάλη με την τέφρα του πόσο, μα πόσο ευάλωτη είναι!
Εάν είσαι προσωρινός σε ένα τόπο ή αναγκασθείς εκ των πραγμάτων να μετοικήσεις, πώς θα μεταφέρεις την ιερή σου τέφρα; Στις μπαγαζιέρες βέβαια των λεωφορείων ή των αεροπλάνων, πώς αλλιώς! Και πού θα την εναποθέτεις στα σπίτια που θα νοικιάζεις κάθε τόσο;

-Εάν ο χώρος που κατοικείς είναι πολύ μικρός, πώς θα νοιώθεις συναισθηματικά, όταν θα έχεις πάντα μπροστά σου την τέφρα του νεκρού σου, σε χαρές, σε λύπες αλλά και σε επισκέψεις ανθρώπων που τυχόν η συμπεριφορά τους θα είναι προσβλητική για τον νεκρό;
Έχεις σκεφθεί την επιβάρυνση του ψυχισμού των μικρών παιδιών, που θα μεγαλώνουν δίπλα σου;

– Μετά το θάνατό σου ποιος θα εγγυηθεί την αξιοπρεπή και με σεβασμό διατήρηση της τέφρας; Και τις θεομηνίες πού τις βάζεις; Τις κοινωνικές αναστατώσεις; Τα απρόοπτα της ζωής (την απώλεια του σπιτιού σου, την ασθένειά σου, κλπ).

– Στην πορεία της οικογένειας μέσα στο χρόνο δυστυχώς δεν υπάρχει ένας νεκρός και μόνο. Με την πάροδο του χρόνου θα γεμίσεις το σπίτι με φιάλες τέφρας;

Γ ι α   έ ν α   π ι σ τ ό
–  Η ταφή δεν είναι δόγμα. Παρά ταύτα είναι εντολή της Εκκλησίας, είναι απαίτησή της. Και πρέπει να γίνεται σεβαστή.

– Η Εκκλησία εκφράζει την παράδοση, την συντήρηση, την επιφυλακτικότητα για κάθε νέο και πρωτόγνωρο.  Δεν πρέπει όμως να μάχεται κάθε νεωτερισμό, ο οποίος πολλάκις αποτελεί μία εναλλακτική λύση στην εκάστοτε ωμή πραγματικότητα.

– Μπορεί στο μέλλο να καθιερωθεί η καύση των νεκρών αλλά αυτό θα πρέπει να γίνει σιγά σιγά. Το υποσυνείδητο δεν υπερνικάται εύκολα, χρειάζεται χρόνος, χρειάζεται αλλαγή γενεών.

– Η ταφή έχει τον χαρακτήρα περισσότερο δημόσιας πράξης, ενώ το αντίθετο συμβαίνει με την καύση.
Η λατρειακή πράξη της Εκκλησίας υπεισέρχεται ευκολώτερα στα ταφικά έθιμα. Η κοινωνία των πιστών εκφράζεται ποικιλόμορφα (δεήσεις επάνω στους τάφους, καντήλια, λιβανωτός, στεφάνια την Μ. Παρασκευή κλπ), με πράξεις που αποφορτίζουν συναισθηματικά τους πενθούντες.

Κ α ι   η   κ α ύ σ η   τ ω ν   ν ε κ ρ ώ ν ;
– Είναι απαράδεκτο να την απαγορεύουμε σε όσους την προτιμούν.

– Πώς θα την απαγορεύσεις σε ένα αλλοεθνή, εάν αυτό είναι το πιστεύω του;
Εάν αυτός πρόκειται να μετοικήσει και θέλει να επιστρέψει με τον νεκρό του στην πατρίδα του;

– Πώς θα επιβάλεις την ταφή σε ένα τόπο, με τον οποίο κάποιος έχει τραγικές αναμνήσεις (διώξεις, εγκλήματα, κλπ);

– Πώς θα επιβάλεις την ταφή σε κάποιον που στερείται οικογενειακού τάφου και δεν αντέχει να δει μετά από τρία χρόνια τον δικό του ένα σωρό από κόκκαλα, υπολείμματα σαρκός, ράκη ενδυμάτων και σκουλίκια;

Δ ύ ο   π ρ ά γ μ α τ α   δ ε ν   έ χ ω   κ α τ α λ ά β ε ι
– Με ποιο δικαίωμα η Εκκλησία παρεμβάλλει εμπόδια στην Πολιτεία (εάν παρεμβάλλει!) για κάτι που αφορά εκτός από τους χριστιανούς και αλλοθρήσκους, αλλοδαπούς, αθέους ως κα άλλεςι ειδικές περιπτώσεις ανθρώπων.

– Με ποιο σκεπτικό η Εκκλησία αρνείται την επικήδεια ακολουθία σε ένα πιστό και συνεπές τέκνο της που η σωρός του αποτεφρώθηκε και δεν την αρνείται σε φονιάδες, εμπόρους ναρκωτικών, βιαστές, αιμομείκτες, κλπ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s