Το ανοϊκό σύνδρομο της Κυβέρνησης τού … χωρίς Τσίπ(ρ)α

– Δεν γνωρίζω να υπήρξε άνδρας στην ελληνική πολιτική σκηνή που να είπε τόσα ψέματα και να γελοιοποιήθηκε τόσο πολύ στα ΜΜΕ και στα θέατρα προτού ακόμα λήξει η θητεία  του

– Δεν θυμάμαι άλλον πολιτικό που να γελάει όταν ξεμπροστιάζεται στην αγορά από τον λαό. Που να μη τον απασχολούν οι προπηλακισμοί των βουλευτών του στις επαρχίες όπου ψηφίζονται

– Δεν μπορώ ακόμη να ανεχθώ την καταρράκωση του πρωθυπουργικού αξιώματος:

* Όταν αποφασίζει ομόφωνα η κυβέρνηση να προβεί σε μία ιδιωτικοποίηση και την επομένη βγαίνει ο κάθε υφυπουργός και δεν υπογράφει την σύμβαση (την οποία και αυτός ο ίδιος είχε ψηφίσει!!)
*  Όταν ο υπουργός του των οικονομικών είχε γίνει θέατρο παγκοσμίως εις βάρος της πολυπαθούς χώρας μας σε κρίσιμες στιγμές και δεν τολμούσε να τον πετάξει έξω.
*  Όταν η πρόεδρος της Βουλής καταδιέσυρε τον θεσμό αυτό με διαγωγή ανθρώπου φαινομενικά άκρως εμπαθούς αλλά ουσιαστικά ψυχοπαθούς και δεν την εστελνε σπίτι της
*  Όταν υπάρχουν υπουργοί του, οι οποίοι παίζουν μπροστά στα μάτια του λαού θέατρο του παραλόγου. Από τη μία υπογράφουν τις προαποφασισμένες συμβάσεις και από την άλλη βγαίνουν έξω δίπλα στα πανώ των αντιφρονούντων και … αντιπολιτεύονται τον εαυτό τους!
*  Όταν ανέχεται τους βουλευτές του που σηκώνονται από τα έδρανα της Βουλής και κλαίνε μπροστά στους λοιπούς της αντιπολίτευσης, επειδή άλλα ήθελαν και άλλα ψήφισαν, και δεν τους πιάνει από το αυτί να τους στείλει στη μαμά τους … για να ενηλικιωθούν πρώτα
*  Όταν δέχεται χωρίς στοιχειώδη αντίδραση αυτός που τον στηρίζει στην Κυβέρνηση να κάνει φιλολαϊκή πολιτική με τρόπο προκλητικά τιποτένιο προκαλώντας το δημόσιο αίσθημα και υποτιμώντας τη νοημοσύνη των ανθρώπων
*  Όταν ένας αγράμματος και αμετροεπής υπουργός του παίζει συνεχώς με τους θεσμούς, ανακαλεί μετά και δικαιολογείται, επανέρχεται δριμύτερος σε άλλο πεδίο και δημιουργεί νέες αναστατώσεις, τις οποίες ακολουθεί επίσκεψη στον αρχιεπίσκοπο προς εξομάλυνση των σχέσεων … και «τούμπαλιν και τανάπαλιν»
*  Όταν καθιστά υπεύθυνη στο πιο προβληματικό υπουργείο μια κυρία, που βλέπει τους λαθρομετανάστες με τον προβληματισμό μιας γριούλας που χαζεύει στο δρόμο από το παράθυρό της στη γειτονιά που μένει.

Έ ρ ώ τ η μ α   μ έ γ α   κ α ι   μ ο ν α δ ι κ ό
Υπάρχει λαός που ανέχεται όλα αυτά;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s