Γεροντολαγνεία

Η υπερβολική αγάπη και εκτίμηση προς τους γέροντες δεν πρέπει να μας εξωθεί σε ακρότητες. Όσα λέγονται και κυρίως όσα γράφονται, θα πρέπει να τυγχάνουν ιδιαίτερης προσοχής για να μή τους εκθέτουν.

Επί του προκειμένου:
– «Πρέπει να λέμε την ευχή παντοῦ. Κάποτε ένας οδηγός στην Αρναία χτύπησε ένα παιδί με το αυτοκίνητο του. Το παιδί δεν έπαθε τίποτε, γιατί ο οδηγός έλεγε την ευχή και την ώρα που οδηγούσε».
Δηλαδή:
Εάν ο οδηγός δεν έλεγε την ευχή, κινδύνευαν οι πάντες!

– «Κάποτε μου ήρθε εδώ ένας πονεμένος πατέρας που είχε το γιο του με λευχαιμία και μου ζητούσε να προσευχηθώ. Του είπα: Εγώ κάτι θα κάνω, αλλά πρέπει και εσύ να βοηθήσεις … απλώς να κόψεις το τσιγάρο. Πρόθυμα το δέχτηκε και φεύγοντας με ευχαρίστησε. Το παιδί άρχισε να καλυτερεύει μέρα με τη μέρα. Ο πατέρας έβλεπε το θαύμα, με τον καιρό όμως ξεχάστηκε και ξανάρχισε το κάπνισμα. Το αποτέλεσμα ήταν η υποτροπή της ασθένειας του παιδιού …»
Δηλαδή:
Ο πατέρας κάπνιζε και ο Θεός τιμωρούσε τό παιδί!

(περιστατικά από περ. «Φίλοι Φυλακισμένων»  τευχ. 11ο  Φθινόπωρο – Χειμώνας 2010  σελ. 13-14)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s