Ἡ Πατρίδα μας. Μετά τό Πάθος ἡ Κάθαρση

Τ ό   Ἐ ρ η μ ο ν ή σ ι

Γειά σου Ἀπρίλη γειά σου Μάρτη
καί πικρή Σαρακοστή
Βάζω πλώρη καί κατάρτι
καί γυρεύω ἕνα νησί
πού δέ βρισκεται στό χάρτη

Τό κρατᾶνε στόν ἀέρα
τέσσερα χρυσά πουλιά
Δέ γνωρίζεις ἐκεῖ πέρα
οὔτε κλέφτη οὔτε φονιά
οὔτε μάνα καί πατέρα

Τά λουλούδια μεγαλώνουν
κάθε νύχτα τρεῖς ὀργιές
Τίς ἀκρογιαλιές ἰσκιώνουν
καί τά δέντρα στίς πλαγιές
σάν καβούρια σκαρφαλώνουν

Μές τῆς ἐρημιᾶς τ’ ἀγέρι
ὅλ’ ἁγιάζουνε μεμιᾶς
Πιάνεις τοῦ Θεοῦ τό χέρι
καί στά κύματα ἀκουμπᾶς
σάν ἀγριοπεριστέρι

Γειά σας ἔχτρες γειά σας μίση
καί γινάτι καθενός
Ἅμα βρεῖς τό ἐρημονήσι
ὅλα τ’ ἄλλα εἶναι καπνός
Μιά φορά νά τό’ χεις ζήσει

(«Τά ρῶ τοῦ ἔρωτα»  Ὀδυσσέας Ἐλύτης»
ἐκδ. Ἴκαρος  Ε’ ἔκδ. Ὀκτ. 2008, σελ. 273-274)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s