Ἡ ὑπεροχή τῆς ἀπλότητας μπροστά στήν ξηρή τυπολατρεία

«Μία φορά δύο βουδιστές μοναχοί, πηγαίνοντας πρός τό μοναστήρι τους, βρῆκαν νά κάθεται στήν ὄχθη τοῦ ποταμοῦ μία πανέμορφη γυναίκα. Ἤθελε, ὅπως ἄλλωστε κι ἐκεῖνοι, νά διασχίσει τόν ποταμό, ἀλλά τό νερό ἦταν πολύ βαθύ. Ἔτσι ὁ ἕνας ἀπό τούς δύο μοναχούς τή σήκωσε στήν πλάτη του καί τή μετέφερε στήν ἄλλη ὄχθη.
Ὁ ἄλλος μοναχός σκανδαλίσθηκε πολύ. Γιά δύο ὧρες ἔκανε κήρυγμα στόν πρῶτο, ἐπειδή καταπάτησε τόν κανόνα. Εἶχε ξεχάσει πώς ἦταν μοναχός. Πῶς τόλμησε ν’ ἀγγίξει μία γυναίκα; Καί τό χειρότερο ἀπ’ ὅλα νά τήν μεταφέρει ὡς τήν ἄκρη τοῦ ποταμοῦ! Τί θά ἔλεγε ὁ κόσμος; Δέν εἶχε δυσφημίσει μ’ αὐτό τόν τρόπο τήν ἅγια θρησκεία τους;
Ὁ παραβάτης μοναχός ἄκουγε ὑπομονετικά τήν ἀτέλειωτη νουθεσία. Τελικά ξέσπασε καί εἶπε:
«Ἀδελφέ, ἐγώ παράτησα ἐκείνη τή γυναίκα στήν ὄχθη τοῦ ποταμοῦ. Ἐσύ γιατί τήν κουβαλᾶς ἀκόμη;»

(ἐφημ. «Φωνή Μεγάρων Ν. Περάμου»  Ἀπρίλιος 2015  σελ. 10)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s