Ἡ ἀληθινή ἔννοια ἐπίκαιρων λέξεων

«Δημοκρατία»
Ὑπάρχουν τόσα εἴδη δημοκρατιῶν, ὅσες καί οἱ διαβαθμίσεις μεταξύ τοῦ δεσποτισμοῦ ἀπό τόν ὁποῖο κατάγονται, καί τῆς ἀναρχίας στήν ὁποία ὁδηγοῦν.

«Δημοψήφισμα»
1)  Λαϊκή ψηφοφορία γιά τήν ἐπιβεβαίωση τῆς βούλησης τοῦ ἠγεμόνα
2)  Νόμος γιά τήν ὑποβολή μιᾶς προτεινόμενης νομοθεσίας σέ λαϊκή ψηφοφορία, προκειμένου νά διαπιστωθεῖ ἡ κυρίαρχη ἀβουλία τῆς κοινῆς γνώμης

(«Τό Ἀλφαβητάρι τοῦ Διαβόλου»  Ἄμπροουζ Μπίρς  ἐκδ. Τό Βῆμα  Ἀθήνα 2015  σελ. 78)

Advertisements

Ἡ Βουλή τῶν Ἑλλήνων κορωνίς τῆς Δημοκρατίας

–  Ἀπό τούς 300 βουλευτές οἱ 18 εἶναι ὐπόδικοι γιά ἐγκληματικές πράξεις.
Γιά νά εἴμαστε δίκαιοι, εἶναι προφυλακισμένοι ἐπί ἕνα καί πλέον ἔτος χωρίς νά ἔχει γίνει ἡ δίκη τους καί βέβαια χωρίς νά ἔχει ἀποδειχθεῖ ἡ ἐνοχή τους.
Ἀπό τήν ἄλλη … γιά νά τηρηθοῦν οἱ ἰσορροπίες (!), ἡ Κυβέρνηση, ἐνῶ διατηρεῖ φυλακισμένους τούς μέχρις ἀποδείξεως ἀθώους, ψηφίζει ἄμεσα νόμους καί ἀποφυλακίζει ἀποδεδειγμένους ἐγκληματίες καταδικασμένους πολλάκις σέ ἰσόβια!

–  Ἀπό τούς λοιπούς βουλευτές (πλήν τῶν 18) ὄχι καί λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι πού μεταπήδησαν ἀπό τό ἕνα κόμμα στό ἄλλο.
Ἤ τότε ἔλεγαν ψέματα ὑβρίζοντες τό κόμμα στό ὁποῖο τώρα ἀνήκουν ἤ τώρα. Ἐν ὀλίγοις πρόκειται περί ἀφερέγγυων ἀτόμων, καιροσκόπων καί ἐπικίνδυνων.

–  Ὑπάρχει καί ἡ τάξη τῶν διατελεσάντων πρωθυπουργῶν. Αὐτοί ὅλοι παίζουν τό ρόλο τοῦ «Κούρου» πού βρίσκεται στό Ἀρχαιολογικό Μουσεῖο Ἀθηνῶν. Ἀκίνητοι, ἀμέτοχοι, ἀσυγκίνητοι, ἐξωγήινοι. Λές καί δέν ἔχουν καμμία εὐθύνη γι’ αὐτά πού συνέβησαν! Λές καί δέν πληρώνονται ἀπό τόν Ἑλληνικό λαό γιά νά τόν ἐκπροσωποῦν!
Ὁ ἕνας, αἰωνόβιος, ἀλλά μέ ἄκρα νεανικότητα στίς διαβουλές, συγχωρεῖται λόγω ἡλικίας.
Ὁ ἄλλος παρίσταται χωρίς νά μιλάει, χωρίς νά συμμετέχει, χωρίς νά ἀντιδρᾶ σέ κανένα ἐρέθισμα, σάν τά ὁμοιώματα τοῦ μουσείου τῆς Τυσσώ.
Ὁ ἕτερος, εὐγενής καί χαμογελαστός, δέν ἀντιδρᾶ σέ καμμία βαριά κατηγορία πού τοῦ ἐκτοξεύουν. Ἁπλῶς ἀρκεῖται στό νά ἀπαντᾶ κατά καιρούς γραπτῶς μέσω τῶν συγγραμμάτων του. Ἀναντίρρητα εἶναι καί αὐτός ἔνας κάποιος τρόπος.
Καί ὁ «ἀνεκδιήγητος» δέν πατάει ποτέ τό πόδι του στή Βουλή. Πληρώνεται ὡς βουλευτής ἀλλά βρίσκεται πάντοτε στό ἐξωτερικό. Δέν ἔχει μοῦτρα νά ἀντιμετωπίσει οὔτε τον πιό ἀσήμαντο Ἕλληνα. Παρά ταῦτα διδάσκει τούς πάντες ἀνά τήν ὐφήλιο πῶς νά κυβερνοῦν τά κράτη τους.
Ἀπαραίτητη ἐδῶ ἐρώτηση. Αὐτός ὁ ὁποῖος γιά χάρη του παραιτήθηκε ἀπό τήν ἐξουσία, κοιμᾶται ἥσυχος;

–  Ὅλοι τους πάντως θέλουν γραφεῖα στή Βουλή, κάτι πού θεωρήθηκε ἀπό τήν παροῦσα Κυβέρνηση ἀπαράδεκτο.
Ἐγώ θά πρότεινα νά τούς δοθοῦν, ἀλλά γραφεῖα κηδειῶν.
Ὅλοι τους εὐθύνονται πού κατέστησαν τήν Πατρίδα ἕνα πτῶμα.

Μπορεῖ νά μήν ἔχουμε λεφτά, ἔχουμε ὄμως δημοκρατία

Σ τ ή ν   π ρ α γ μ α τ ι κ ή  (!)   Δ η μ ο κ ρ α τ ί α

–  Ἐάν μαζευτοῦν 14 ἄτομα, ἔχουν τό δικαίωμα νά μποῦν σέ ὁποιοδήποτε πανεπιστημιακό ἵδρυμα, νά διώξουν τίς χιλιάδες τῶν φοιτητῶν καί τίς ἐκατοντάδες τῶν πανεπιστημιακῶν δασκάλων καί νά καθήσουν μέσα ὄσο χρόνο θέλουν.

–  Ἐάν δυσθυμήσουν, μποροῦν γιά διασκέδαση νά τά σπάσουν ὅλα χωρίς νά δώσουν λόγο σέ κανένα. Ἐάν τοῦς λείπει κάτι, μποροῦν νά τό πάρουν μαζί τους φεύγοντας. Σέ αὐτές τίς περιπτώσεις ἠ δημοκρατία δέν τιμωρεῖ οὔτε ἐκδικεῖται.

–  «Δημο-κρατία» σημαίνει νά κρατεῖ (= νά ἔχει τήν ἐξουσία) ὁ δῆμος. Μέχρι τώρα ἡ λέξη «δῆμος» εἶχε τήν ἔννοια τοῦ «λαός». Λάθος. Οἱ νέες ἀπόψεις εἶναι, ὅτι «δῆμος» νοεῖται ὁ κάθε μάγκας Δῆμος καί ἡ παρέα του. Καί «δημοκρατία» σημαίνει νά ζητάει ὁ καθένας ὅ,τι τοῦ γουστάρει. Αὐτό θά πεῖ ἐλευθερία καί πλήρη δικαιώματα στόν καθένα!

–  Μέχρι σήμερα ἄσυλα θεωροῦντο οἱ ναοί, στούς ὀποίους προσέφευγαν ἱκέτες οἱ διάφοροι ἔνοχοι ἤ καταδιωκόμενοι. Ἀποδείχθηκαν λάθος καί ὅλα αὐτά! Ἄσυλα θεωροῦνται τά ἀπανταχοῦ τῆς χώρας ἐκπαιδευτικά ἰδρύματα καί καταδιωκόμενοι εἶναι οἱ ἔξω εὑρισκόμενοι ἀστυνομικοί, πού κινδυνεύουν νά καοῦν ζωντανοί ἀπό τά παιδιά τῆς δημοκρατίας.

–  Στήν ἀρχαία ἐποχή ἐπειδή δέν ἐπιτρεπόταν νά συλλάβουν τόν προσφεύγοντα στόν ναό, ἔκτιζαν τήν εἴσοδο τοῦ ναοῦ, ὥστε ὁ ἔνοχος νά πεθάνει ἀπό τήν πεῖνα. Σήμερα, μέ τή πρόοδο πού μᾶς διακρίνει καί τίς ὑγιέστερες ἀντιλήψεις περί δημοκρατίας πού ἔχουμε, κτίζουμε τόν πρύτανη ἤ ὁποιονδήποτε πανεπιστημιακο δάσκαλο στήν ἕδρα του.

–  Στήν ἀρχαία ἐποχή οἱ ἐγκλειόμενοι στόν ναό ἀντιδροῦσαν εἴτε σωματικά εἴτε μέ ἐπιχειρήματα. Στήν πολιτισμένη ἐποχή μας ὅλοι κάθονται ὀλύμπιοι. Κανένας δέν ἀντιδρᾶ, κανένας δέν μιλᾶ, κανένας δέν διακινδυνεύει τίποτε ἐκτός ἀπό τήν ἀξιοπρέπειά του.

–  Στήν ἀρχαία ἐποχή ὁ ἱκέτης προσέφευγε στόν ναό ὡς ταπεινός προσκυνητής τοῦ θεοῦ ἤ τῆς θεᾶς ζητώντας τήν συνδρομή τους. Σήμερα ὑπάρχει ἰσοτιμία ἀκόμη καί μεταξύ θεῶν καί ἀνθρώπων. Ὁ καταφεύγων στόν ναό τῆς γνώσης θά ἁμαυρώσει τήν εἴσοδό του, θά «λερώσε» τόν χῶρο, θά διακωμωδήσει τά ἀγάλματα πού κοσμοῦν τό ἱερό του περιβάλλον.

–  Στήν ἀρχαία ἐποχή ἦταν σίγουρο, ὅτι ὁ ἔνοχος δέν θά γλύτωνε τήν καταδίκη. Στή σημερινή μας ἐποχή ἦλθαν τά πράγματα στά ἴσα τους. Τό μόνο σίγουρο εἶναι, ὅτι ὁ ἔνοχος θά ἀθωωθεῖ.

Κ α ί   μ ί α   π α γ κ ό σ μ ι α   π ρ ω τ ο τ υ π ί α
Μέχρι τώρα οἱ καταφεύγοντες στά παντός εἴδους ἄσυλα ἔνοχοι, ἐκλιπαροῦσαν τήν πολιτεία  νά μή τούς σκοτώσει.
Σήμερα, ἀσύλληπτη πρόοδος γιά τήν ἀρχαία ἐποχή, οἱ ἔνοχοι ἀπαιτοῦν ἀπό τήν πολιτεία νά ἀφήσει ἐλεύθερους τούς ὁμοϊδεάτες τους γιά νά σκοτώσουν.

Ὅταν μᾶς κηδεμονεύουν οἱ ξένοι

Τό 1833 ἀποβιβάζεται ὁ βασιλιάς Ὄθωνας, ἀνήλικος ἀκόμα, στό Ναύπλιο. Ξένος βασιλιάς,  πού ἐπιβλήθηκε στούς Ἕλληνες λόγω τῆς διχόνοιας πού τούς κατάτρυχε ἀλλά καί τῆς ἐκμετάλλευσης τῶν πτωχῶν, ἀκόμη καί τῶν ἀγωνιστῶν, ἀπό τούς προκρίτους.

Κ α τ ά   τ ή ν   β α σ ι λ ε ί α   τ ο ῦ   Ὄ θ ω ν α :
–  Κάθε ἰδέα ἐπεξεργασίας Συντάγματος ἐγκαταλείφθηκε καί ἡ Ἀντιβασιλεία κυβέρνησε ἄμεσα τή χώρα σύμφωνα μέ ἕνα αὐστηρά συγκεντρωτικό σύστημα, ἀπομακρύνοντας τούς Ἕλληνες ἀπό τήν ἐξουσία.
–  Καί οἱ πιό στοιχειώσεις δημοτικές ἐλευθερίες καταργήθηκαν.
–  Ἡ Ἑλληνική Ἐκκλησία ἀνακηρύχθηκε ipso jure καί χωρίς τή συγκατάθεση τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως διοικητικά ἀνεξάρτητη ἀπ’ αὐτό.
–  Ἡ Ἀντιβασιλεία ἔλυσε το στρατιωτικό πρόβλημα μέ πνεῦμα στρατιωτικῆς κατοχῆς σέ ξένη χώρα, ἀπολύοντας ὅλα τά ἑλληνικά στρατεύματα καί ἀντικαθιστώντας τα μέ ἕνα ἐθελοντικό σῶμα στρατολογημένο στή Βαυαρία μέ γερό μισθό.
–  Τά μέτρα αὐτά ἄφησαν χωρίς πόρους ζωῆς δέκα περίπου χιλιάδες παλιούς ἀγωνιστές τοῦ πολέμου τῆς Ἀνεξαρτησίας, πού πολλοί ἀπ’ αὐτούς προέρχονταν ἀπό περιοχές πού εἶχαν μείνει ἔξω ἀπό τό ἑλληνικό κράτος.
– Τό φορολογικό σύστημα δέν διέφερε καθόλου ἀπό τό ἀντίστοιχο τῆς Τουρκοκρατίας καί μάλιστα ἦταν χειρότερο σέ ὁρισμένα σημεῖα.
–  Τό ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν καί τό Ἐλεγκτικό Συνέδριο πού δημιούργησε ἡ Ἀντιβασιλεία δέν κατόρθωσαν νά βάλουν τάξη στά οἰκονομικά καί τό κράτος ἔζησε καθόλη τή διάρκεια τῆς βασιλείας τοῦ Ὄθωνα σέ διαρκῆ χρεωκοπία. Σχεδόν ὅλο τό ποσόν τοῦ δανείου τῶν 60 000 000 φράγκων, πού παραχωρήθηκε στήν Ἑλλάδα μέ τήν ἐγγύηση τῶν προστατίδων δυνάμεων, ἀπορροφήθηκε ἀπό τίς ἀνάγκες τῆς δαπανηρῆς διοίκησης τῆς Ἀντιβασιλείας, ἀπό τά βαυαρικά στρατεύματα καί ἀπό τούς τόκους τῶν χρεωλυσίων τῶν δανείων

(«Ἐπισκόπηση τῆς Νεοελληνικῆς Ἱστορίας»  Νίκος Γ. Σβορῶνος  ἐκδ. Τό Βῆμα  Ἀθήνα 2015  σελ. 77-78)

Ἡ προχριστιανική ἱστορία τοῦ «ἁγίου φωτός»

«Πρόκειται γιά γιορτή τῆς Σαμοθράκης, ἡ ὁποία ἐλάμβανε χώρα κάθε χρόνο κατά τά Καβείρια Μυστήρια. Ἡ γιορτή διαρκοῦσε 9 νύκτες. Ἔσβηναν ὅλα τά φῶτα τοῦ νησιοῦ καί ἔπαιρναν τό νέο Φῶς πού εἶχε φέρει ἡ «Ἱερά Ναῦς» ἀπό τήν γενέτειρα τοῦ Ἀπόλλωνος, τό ἱερό νησί τῆς Δήλου. Τό φῶς μετεδίδετο ἀπό λαμπάδα σέ λαμπάδα. Τήν μετέφεραν στά σπίτια, στά μαγαζιά, στά ἐργαστήρια. Μετά τήν ἄφιξη τοῦ νέου Φωτός ἄναβαν καί πάλι ὅλα τά φῶτα καί γιά τούς κατοίκους ξεκινοῦσε μία «νέα ζωή», δηλαδή νέα χρονική περίοδος γεμάτη νέες ἐλπίδες, μιά καί εἶχαν «καθαρθῆ».
Ἡ ἴδια γιορτή λάμβανε χώρα καί στήν Λῆμνο, ὅπου ὠς γνωστόν ὐπῆρχε καί ἐκεῖ Ἱερό τῶν Καβείρων, ὅπως καί τήν Ἴμβρο καί τήν Τένεδο. Κατά τίς Μυήσεις ἔφθανε καί ἐκεῖ ἡ Ἱερά Ναῦς ἀπό τήν Δῆλο γιά νά μεταφέρη τό φῶς τοῦ Ἀπόλλωνος.  Λίγο ἀργότερα αὐτά τά δρώμενα ἐπεκτάθηκαν καί στήν Σύρο, καί ἀπό ἐκεῖ, σέ ὅλες τίς Κυκλάδες καθώς ἐπίσης καί τήν Κέρκυρα».

(περ.  «Ἰχώρ»  Ἀπρίλιος 2006  σελ. 79)

Ἡ ἱστορία διδάσκει

Ο ἰ κ ο ν ο μ ι κ ή   κ α τ ά ρ ρ ε υ σ η

Ἡ Γερμανία ἦταν ἡ μεγάλη ἠττημένη στόν Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ἀναγκάσθηκε νά ὑπογράψει τήν ἐπονείδιστη γι’ αὐτήν Συνθήκη τῶν Βερσαλλιῶν (1919) μέ ὅρους δυσβάστακτους καί καταστροφικούς.

Ἀποτέλεσμα: Πρωτοφανής οἰκονομική κρίση
Τόν Ἰανουάριο τοῦ 1921 ἡ ἰσοτιμία μάρκου-δολαρίου ἦταν 1 δολάριο πρός 45 μάρκα. Τόν Ἰανουάριο τοῦ 1922 ἡ ἰσοτιμία εἶχε φθάσει 1 δολάριο πρός 162 μάρκα, τόν Σεπτέμβριο 1 πρός 1 303, ἐνῶ δύο μῆνες ἀργότερα 1 δολάριο ἀντιστοιχοῦσε σέ 7 000 μάρκα.
Τό καλοκαίρι τοῦ 1922 κηρύσσει «στάση πληρωμῶν» μέ τή θέση τῆς κυβέρνησης: «Πρῶτα ψωμί καί μετά ἀποζημιώσεις».

Μετά ἀπό αὐτό τῆς ἐπιτίθεται ἡ Γαλλία καί καταλαμβάνει Γερμανικές πόλεις καί βιομηχανικές περιοχές.
Τό μάρκο κατέρρευσε καί ἀντικαταστάθηκε ἀπό τήν ἀνταλλαγή ἀγαθῶν(!). Οἱ ἀγρότες σταμάτησαν νά διαθέτουν τά προϊόντα τους στήν ἀγορά, ἀφοῦ πληρώνονταν σέ ἕνα ἄχρηστο νομισμα, καί κινδύνευαν νά πέσουν θύματα λεηλασίας ἀπ’ ὅσους λιμοκτονοῦσαν στίς πόλεις.

(«Ἡ γερμανική ἡγεμονία»  Ἠλίας Θερμός  ἐκδ. Τό Βῆμα  Ἀθήνα 2015  σελ. 81-83)

Ἱστορικό ἀνάλογο τοῦ Μνημονίου

Ἡ Γερμανία μετά τήν ὁλοκληρωτική ἦττα της στόν Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο ἔστειλε τήν  ἀντιπροσωπεία της στό Παρίσι γιά τή συνδιάσκεψη εἰρήνης. Οἱ ὅροι τῶν Συμμάχων ἦταν καταστροφικοί καί ἐξουθενωτικοί γιά ἕνα λαό. Δέν ἐπιτράπηκε καμμία συζήτηση καί ὅλες οἱ παρατηρήσεις ἔπρεπε νά δοθοῦν γραπτά μέσα σέ δεκαπέντε ἠμέρες. Στή Γερμανική ἀντιπροσωπεία δέν δόθηκε καμμία δυνατότητα νά διαπραγματευτεῖ. Ἡ συμμαχική θέση ἦταν: «Take it or leave it”. Οἱ ὅροι αὐτοί τῶν Συμμάχων προκάλεσαν ἀναταραχές σέ ὀλόκληρη τή Γερμανική ἐπικράτεια καί μεγάλο μίσος, ἦταν δέ μία ἀπό τίς κυριότερες αἰτίες τῆς γέννησης τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ἀνάλογη στάση τήρησε ἡ Γερμανική κυβέρνηση ἀπέναντι στή χρεοκοπημένη Ἑλλάδα τό 2012 στό Δεύτερο Μνημόνιο: «Take it or leave it». Ὁ Γερμανός ὑπουργός Οἰκονομικῶν Σόϊμπλε ἐπιβεβαίωσε σέ διάλεξή του στό Εὐρωπαϊκό Πανεπιστήμιο στή Φλωρεντία στίς 9 Μαρτίου 2012, ὅτι εἶπε στόν Ἕλληνα ὑπουργό Οἰκονομικῶν Εὐάγγελο Βενιζέλο πώς ἡ Ἑλλάδα μποροῦσε νά ἀποχωρήσει ἀπό τό εὐρώ, ἄν δέν δεχόταν τό Δεύτερο Μνημόνιο.

(Ἡ Γερμανική Ἡγεμονία»  Ἠλίας Θερμός  ἐκδ. Τό Βῆμα  Ἀθήνα 2015  σελ. 74-75 καί 211)