Ἡ μορφή τοῦ Ἰούδα (Ε’)

Ἀπό τήν διήγηση τοῦ Λουκᾶ εἶναι καταφανές, ὅτι ὀ Ἰούδας ἔλαβε μέρος στό μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας κατά τήν διάρκεια τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου καί μετά ἔφυγε, πρᾶγμα πού δέν διευκρινίζεται στούς ἄλλους Εὐαγγελιστές. Ἐρωτήματα μέγιστα καί ἐν πολλοῖς ἀναπάντητα: Ἡ συμπεριφορά αὐτή τοῦ Ἰησοῦ ἔναντι ἑνός μελλοντικοῦ προδότη εἶναι ἀνερμήνευτη.
Ἀπό τήν μία καταγγέλλει τήν πράξη του πού εἶναι τόσο ἀποτρόπαια, ὥστε θά ἦταν καλλίτερο νά μήν εἶχε γεννηθεῖ, καί ἀπό τήν ἄλλη τοῦ πλένει τά πόδια, δέν τόν κατονομάζει, τοῦ φέρεται ἀπό ἀνεκτικά ἕως φιλικά καί τόν ἀφήνει νά λάβει μέρος στό μέγιστο τῶν μυστηρίων!  Ποιά ἡ ἐπενέργεια τοῦ μυστηρίου σέ ἕνα τέτοιο ἄνθρωπο; Ἐάν τό μυστήριο αὐτό δέν κατάφερε νά τόν βοηθήσει ν΄ἀλλάξει γνώμη, τότε πρός τί ἡ καθίδρυσή του; Πῶς μπορεῖ νά γίνει ἀποδεκτό, τό ὅτι ὁ πρῶτος πού ἔλαβε μέρος σέ αὐτό τό λυτρωτικό μυστήριο, καταδικάστηκε στήν αἰώνια κόλαση; τό ὅτι ὁ Σατανᾶς κυριάρχησε ἐπάνω του ὄχι πρίν ἀλλά ἀφότου ἔλαβε τό βουτυγμένο στό πιάτο ψωμί; «Καί μετά τό ψωμίον τότε εἰσῆλθεν εἰς ἐκεῖνον ὁ σατανᾶς»! Πῶς δικαιολογεῖ κανείς τήν προτροπή τοῦ Ἰησοῦ: «Ὅ ποιεῖς, ποίησον τάχιον»; (Ἰωάν. ιγ’,27). Ἡ χειρονομία τοῦ Ἰησοῦ νά βουτήξει τό ψωμί καί νά τό δώσει στόν Ἰούδα, μόνο ὡς φιλική θά μποροῦσε νά θεωρηθεῖ»

(«Ἴωνάς – Ἰωάννης – Ἰούδας»  ἐκδ. Γρηγόρη  Ἀθήνα 2014  σελ. 198-199)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s