Σταυρός. Σύμβολο ἱερό ἀπό ξύλο ἀτιμίας

Προέλευση τῆς λέξης
– «Σταυροί»:  ἀπό τήν ἐποχή ἤδη τοῦ Ὁμήρου ὀνομάζοντο ἔτσι οἱ ξύλινοι πάσσαλοι, οἱ ὁποῖοι πηγνύμενοι στό ἔδαφος ὁ ἕνας δίπλα στόν ἄλλο ἀποτελοῦσαν τό συνηθισμένο περίφραγμα ἑνός ἀγροῦ.
– «Σταύρωση» ἤ «σταύρωμα»: ὀνομαζόταν ἡ περίφραξη ἑνός ἀγροῦ διά τῶν ὡς ανω ἀναφερομένων πασσάλων.
– Σταυρός ἑτυμολογικά: Τό πρῶτο συνθετικό ἀπό τό ρῆμα ἵστημι (Fιστημι). Δηλαδή ξύλο πού ἵστατο ὄρθιο ἐπάνω στήν γῆ.

Ἡ Σταύρωση ὡς θανατική ποινή
– Ξεκίνησε ὡς μεταθανάτια ποινή. Δηλαδή μετά τόν θάνατο τοῦ θύματος κρεμοῦσαν τό πτῶμα του ἐπί τοῦ σταυροῦ πρός ἐξευτελισμόν.
– Κανονική Σταύρωση
– Ἀνασκολοπισμός: Ἀντί νά κρεμάσουν τό θῦμα ἐπάνω στόν σταυρό, πρῶτα τοῦ περνοῦσαν τό ξύλο μέσα ἀπό τά σπλάγχνα του (τόν σούβλιζαν) καί μετά τό ἔμπηγαν στή γῆ.
– Ἀνασταύρωση τῆς κεφαλῆς: Σκότωναν τό θῦμα, τοῦ ἀπέκοπταν τό κεφάλι καί αὐτό μόνο κρεμοῦσαν ἐπάνω σέ ξύλο.

Ἐξέλιξη σχήματος Σταυροῦ
– «Σταυρός μονόκερως»  (crux simplex). Ξύλο σκληρό, καθέτως πηγνύμενο στό ἔδαφος, συνήθως κορμός ψηλοῦ δένδρου.
– «Σταυρός σύνθετος» (crux commissa) σχήματος ταῦ (Τ).
– «Σταυρός σχήματος χί (Χ), ἀποκαλούμενος καί «Ἀνδρεανός» (crux decussata). Σέ τέτοιο σταυρό μαρτύρησε ὁ Ἀπόστολος Ἀνδρέας.
– «Σταυρός σέ σχῆμα +» (crux immissa). Δηλαδή μέ τό ὁριζόντιο ξύλο στή μέση.
– «Σταυρός κλασσικός»  μέ τό ὁριζόντιο ξύλο πιό πάνω ἀπό τή μέση. Καθιερωμένος καί στήν εἰκονογραφία.

(στοιχεῖα ἀπό «Ἱστορία τῆς ἐποχῆς τῆςΚαινῆς Διαθήκης» Λεωνίδου Ἰω. Φιλιππίδου  Ἀθῆναι 1958)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s