Ὁ ἄνθρωπος εἶναι καταδικασμένος ν’ ἀγαπᾶ

Τό δόλιο παλικάρι

Ήταν μια φορά ένα παλικάρι τόσο άσχημο, τόσο άσχημο
Και τόσο κουτό! που δεν ήθελε κοπελιά καμιά
Να του κάνει κι ενός μόνο χαμογέλου τη σπλαχνιά.
Έτσι, έχοντας για καιρό πολύ το φριχτό μαρτύριο ανεχτεῖ
Να μην έχει αγαπηθεί σαν την αγάπη τραγουδεί,
Το δόλιο παληκάρι έφτασε μια ωραία μέρα να πεθάνει …
Στο βάθος του κοιμητηρίου τον πήγαν ν’ αναπαυτεί,
Μα, η ψυχή του, έναν Απρίλη, ξεγλίστρησε απ’ τη γη
Κι ένα λουλούδι πάνω στο μνήμα του έγινε, ένα λουλούδι
Που ένα κορίτσι μάζεψε και έβαλε πλάϊ στην καρδιά της.

(“Καταραμένοι Γάλλοι Ποιητές” εκδ. Ηριδανός Αθήνα 2009 σελ. 143)

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s