Ἔτσι μᾶς θέλουν

Μακράν, ἀχρεία κεφαλή, ἀπό τοῦ σώματός μου,
γιά σένα εἶμαι δυστυχής στό πέλαγος τοῦ κόσμου.
Νά! πάρτε τό κεφάλι μου, σᾶς τό πετῶ στή μούρη,
ἄς μήν ἐκπέμπει ὅπως πρίν πνευματικάς ἀκτῖνας
…..

Ἄς γίνει ὅ,τι θέλετε … ἐγώ τό ἀποβάλλω,
μά, δῶστε μου, παρακαλῶ, ἕνα κεφάλι ἄλλο,
πού σκέψεις καί συλλογισμούς καί στίχους νά μήν κάνει
πού νά μήν παίρνει ἔξαφνα γιά κάθε τι φωτιά,
νά ἔχω στόμα καί φωνή ποτέ μου νά μή βγάνει,
τά μάτια νά μή βλέπουνε, νά μήν ἀκοῦν ταὐτιά.

Νά εἶναι τό κεφάλι μου ὡς εἶδος τι καπέλο,
να τό μεταχειρίζωμαι καθώς καί ὅταν θέλω,
νά τό φορῶ γιά γοῦστο μου καί πάλι νά τό βγάζω
καί τόν καιρό μου νά περνῶ καί νά διασκεδάζω,
Τέτοιο κεφάλι μπρούτζινο κι ἀναίσθητο τό θέλω,
ἀλλέως τοῦτο πού κρατῶ εἰς κόρακας τό στέλλω.

(“Ἅπαντα” Γ. Σουρῆ ἐκδ. Βιβλιοθήκη γιά ὅλους” Ἀθήνα σελ. 352)

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s